- Odsłony: 1166
Drodzy bracia i siostry! Również w tym roku Pan daje nam czas sprzyjający przygotowaniu się do świętowania z odnowionym sercem wielkiej tajemnicy śmierci i zmartwychwstania Jezusa. Jest ona niezwykle ważna w życiu chrześcijańskim osobistym i wspólnotowym. Myślą i sercem musimy stale powracać do tej Tajemnicy. Bowiem wzrasta w nas ona nieustannie, na tyle, na ile dajemy się wciągnąć jej dynamizmem duchowym i przystajemy na nią, dając odpowiedź wolną i szczodrą.
1. Tajemnica paschalna, podstawa nawrócenia
Radość chrześcijanina wypływa ze słuchania i przyjęcia Dobrej Nowiny o śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa: kerygmy. Streszcza ona Tajemnicę tej miłości, która „jest tak realna, tak prawdziwa, tak konkretna, że oferuje nam relację pełną szczerego i owocnego dialogu” (adhort. apost. Christus vivit, 117). Kto wierzy w tę wieść, odrzuca kłamstwo, według którego nasze życie miałoby swe pochodzenie w nas samych, podczas gdy w rzeczywistości pochodzi ono z miłości Boga Ojca, z Jego woli, by dać życie w obfitości (por. J 10, 10). Jeśli natomiast słuchamy bałamutnego głosu „ojca kłamstwa” (por. J 8, 45), to narażamy się na pogrążenie w otchłani nonsensu, doświadczając piekła już na ziemi, jak o tym niestety świadczy wiele dramatycznych wydarzeń z doświadczenia ludzkiego osobistego i zbiorowego.
- Odsłony: 1328
W życiu ludzkim funkcjonuje wiele prawideł, które odzwierciedlają jego rzeczywistość, funkcjonowanie w relacji do samego siebie lub innych osób. Bywają prawidła, które brzmią jak echo sumienia, inne zaś są głosem wołającego na pustyni. Owe prawidła często mają charakter prawa naturalnego wpisanego w ludzką naturę. Spotykamy i takie prawidła, które zrodziły się w kontekście określonych uwarunkowań społecznych, kulturowych, religijnych czy politycznych. Podczas ostatniej konferencji jeden z prelegentów przywołał funkcjonującą sentencję, która powiada, że ten kto boi się ludzi – ten narzuca prawo. Biorąc pod uwagę osobiste doświadczenie można by przywołać kolejną sentencję, która mówi, że ten, kto boi się ludzi tworzy dekrety, zarządzenia, rozporządzenia – a więc stara się w kontekście konkretnej sytuacji tworzyć szeroko pojęte prawo – ad hoc. Czy rzeczywiście tak jest? Czy jest to słuszne rozwiązanie, słuszna postawa? Zapewne i nad tą kwestią pochylać się będą uczestnicy Międzynarodowej Konferencji Naukowej zatytułowanej: „Praworządność: rzeczywistość czy fikcja?”, zaplanowanej na 17 marca 2020 roku (wtorek) w Stalowej Woli (Hotel Sezam, ul. KEN 51). Początek konferencji o godz. 9:30. Ostateczny termin zgłoszeń na konferencję upływa 15 marca 2020 roku o godz.24:00.
- Odsłony: 1781
Tymi słowami można streścić międzynarodową konferencję naukową jaka się odbyła 18 lutego 2020 roku w Stalowej Woli. Prelegenci reprezentujący 17 uczelni polskich i zagranicznych różnych specjalizacji i specjalności przedłożyli najpierw podczas sesji plenarnej a następnie w dwóch sekcjach tematykę poświęconą szerokiemu ujęciu i rozumieniu autorytetu. Uczestnicy konferencji ukazali wiele ciekawych spojrzeń na wciąż aktualny i niekiedy pomijany temat, a dotyczący autorytetu, przywództwa i liderstwa. Była to kolejna konferencja poświęcona tym zagadnieniom. Kolejny raz dla wielu była szczególna okazja by stać się świadkiem niecodziennego wydarzenia naukowego wzbogacającego słuchaczy w nowe ujęcia i spostrzeżenia dotyczącego współczesnego autorytetu i jego miejsca i roli w świecie. My wszyscy wciąż jesteśmy poszukiwaczami autorytetu. Przez wiele lat odnosiliśmy wrażenie jakoby autorytet był na cenzurowanym. Dziś sytuacja w tym względzie ulega pewnej zmianie. Dowodem na to jest kolejna cykliczna konferencja, która wpisuje się w przestrzeń społeczną i prowadzoną na ten temat dyskusję.
- Odsłony: 1320
Na początku trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwo jest podzielone na kilkadziesiąt tysięcy różnego rodzaju kościołów, wspólnot i związków wyznaniowych. W tej wielkiej galaktyce różnych nurtów i prąd religijnych można wyróżnić cztery główne gałęzie: katolicyzm, prawosławie, protestantyzm i chrześcijaństwo zielonoświątkowe, czyli pentekostalne. Pierwsza wspólnota zielonoświątkowa została założona w Stanach Zjednoczonych w 1901 roku. Gwałtowny rozwój nowego nurtu w chrześcijaństwie należy uznać za wielką rewolucję, która stanowi poważne wyzwanie dla katolików. W wielu krajach świata opuszczają Kościół katolicki dziesiątki milionów wiernych, którzy stają się członkami nowych wspólnot zielonoświątkowych. Za kilka lat będzie na świecie miliard zielonoświątkowców. W jaki sposób można scharakteryzować ten nowy prąd religijny? Jakie nowe elementy zawiera religijność zielonoświątkowa? W jaki sposób katolicy powinni oceniać chrześcijaństwo pentekostalne?
- Odsłony: 1148
Ojciec Święty jest zadowolony ze sprawnego działania watykańskiego wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza ze skutecznego przeciwdziałania przestępczości finansowej. Jest ona bowiem nie tylko niezgodna z prawem, ale nie da się jej pogodzić z naturą i zadaniami Kościoła i dlatego budzi zamęt i zaniepokojenie u wierzących. Franciszek mówił o tym podczas audiencji dla pracowników świeckiego wymiaru sprawiedliwości w Watykanie. Stwierdził, że niedawne osiągnięcia to wynik przeprowadzonych reform, zmian w systemie prawnym i dostosowania do międzynarodowych standardów. Zastrzegł jednak, że same tylko zmiany w systemie prawnym nie wystarczą. Niezbędna jest również kompetencja i prawość przede wszystkim samych sędziów. Papież polecił też watykańskim prawnikom wzięcie pod uwagę tego, co mówi Ewangelia. Sięga ona głębiej niż mentalność światowa. Sprawiedliwość, którą ukazuje nam Jezus, to nie zbiór przepisów, ale postawa serca.
- Odsłony: 1318
Ilekroć mam do czynienia z zatwardziałymi ateistami, opowiadam im tę historię z 2 czerwca 2005 roku. Mówię o chwili, kiedy krew zastygła mi w żyłach. Przekonałem się, że trzeba naprawdę wierzyć w świat bez Boga, żeby pozostać obojętnym na szczegóły tej historii. Z początku wszyscy, łącznie ze mną, sądzili, że Watykan potwierdził po prostu kolejne cudowne uzdrowienie, jakich było już wiele, by w ten sposób umożliwić beatyfikację Jana Pawła II. Dopiero później dowiedziałem się, że chodzi o szczególną wiadomość, jaką Karol Wojtyła miał wysłać z nieba. Marie Simon Pierre Normand przychodzi na świat w roku 1961 w rodzinie mieszkającej pod Cambrai w północnej Francji, gdzie dorasta wraz z pięciorgiem rodzeństwa. Dziewczyna szybko odkrywa powołanie i niedługo po bierzmowaniu postanawia zostać siostrą zakonną. Wkrótce zetknie się Małymi Siostrami Macierzyństwa Katolickiego i pozostanie pod wielkim wrażeniem tego zgromadzenia. Napisze o nich później: „Zwróciłam na nie uwagę, bo z ich twarzy nigdy nie znikał uśmiech a ja wciąż zastanawiałam się, co napełnia je taką radością”.
- Odsłony: 1483
„Lubię stan zakochania. Marzę o ukochanym mężczyźnie, wyobrażam go sobie. Zdobywam. Ale kiedy już wydaje mi się, że go mam, to nie spełnia moich oczekiwań - więc go opuszczam. Został zdobyty, więc szukam następnego”. Historie miłosne od wieków były głównym tematem w literaturze, muzyce, filmach. Niezliczone romanse opowiadały o rozterkach ludzi uwikłanych pomiędzy potrzebę serca a zasady. Tragedia niespełnionych kochanków, czy poszukiwanie doskonałej miłości, to od wieków ulubiony motyw twórczości artystów wszelkich kultur. To im zawdzięczamy naszą skłonność do rozrzewniania się nad losami bohatera, wiernie kroczącego za głosem swego serca. W oczach osób uzależnionych od związków, owe historie miłosne rzadko bywają rozczulające i tracą zazwyczaj sporo ze swej romantyczności. Dla nich są odzwierciedleniem koszmaru, w który się uwikłali - pogoni za idealną miłością. Pogoń ta okazuje się bezowocnym, syzyfowym wysiłkiem. Angażują się z całych sił w jakiś związek, by po jakimś czasie stwierdzić, że to jednak nie to i zacząć wszystko od nowa. Często wiążą się z osobami raniącymi, uzależnionymi, które ich odrzucają i opuszczają. Choć bardzo pragną zaspokoić głód miłości, ciągle im się to nie udaje. Dlaczego tak się dzieje?
- Odsłony: 1172
Widziałam różne części ziemi. Mój przewodnik wskazał mi Europę i pokazując mi piaszczyste miejsce, wyrzekł te znaczące słowa: «Oto wrogie Prusy». Pokazał mi następnie punkt najbardziej wysunięty na północ mówiąc: «Oto Moskwa niosąca ze sobą wiele zła.» Mieszkańcy odznaczali się niesłychaną pychą. Zobaczyłam, że zbrojono się i pracowano wszędzie. Wszystko było ciemne i zagrażające. Zobaczyłam tam świętego Bazylego i innych. Ujrzałam pałac o lśniących dachach. Na nim stał szatan na czatach. Widziałam, że spośród demonów związanych przez Chrystusa w czasie jego zstąpienia do piekieł, kilku się niedawno rozwiązało i wskrzesiło tę sektę (masonerii). Zobaczyłam, że inne zostaną uwolnione. Ujrzałam straszne skutki działań wielkich propagatorów „światła” wszędzie tam, gdzie dochodzili oni do władzy i przejmowali wpływy albo dla obalenia kultu Bożego oraz wszelkich praktyk i pobożnych ćwiczeń, albo dla uczynienia z nich czegoś równie próżnego jak używane przez nich słowa: światło, miłość, duch. Usiłowali pod nimi ukryć przed sobą i innymi opłakaną pustkę swych przedsięwzięć, w których Bóg był niczym.
- Odsłony: 1166
Mała przerwa w publikowaniu przez nas tekstów na tej stronie spowodowała, że zaczęliśmy otrzymywać maile, telefony z zapytaniem skąd taka cisza? Chcemy Państwa uspokoić, że nic nie wydarzyło się, co by mogło stanowić niepokój, obawy czy lęki. Doszliśmy do wniosku, że warto na pewien czas dać trochę oddechu od publikowania tekstów, informacji. Po wejściu w Nowy Rok, dla innych rozpoczęciu sesji egzaminacyjnej, dla innych wyciszenia emocji z konkursem taki czas jest potrzebny, wręcz konieczny. Zapewniamy, że wszystkie nasze założenia związane z organizacją konferencji naukowych, wydawaniem publikacji książkowych i czasopism są realizowane zgodnie z harmonogramem. Cieszy nas fakt, że wciąż znaczna grupa czytelników na bieżąco śledzi wydarzenia o których informujemy na tej stronie. Niżej podajemy kilka informacji, które zapewne mogą być przydatne i stać się inspiracją do aktywności naukowej, publicystycznej itp.
- Odsłony: 1451
Skutecznego lidera można poznać głównie po sukcesach zarządzanego przez niego zespołu. Bycie przywódcą posiadającym autorytet nie jest cechą istniejącą od urodzenia, to sztuka, której może nauczyć się większość osób zarządzających. Stawanie się liderem to proces rozwoju konkretnych umiejętności i cech, którego początkiem jest przede wszystkim decyzja i podjęcie niezbędnej pracy w tym kierunku. Budowanie autorytetu to działania rozwijające relacje z podwładnymi, niezbędne do wywierania wpływu na ich myśli, decyzje, wybory i zachowania. Podtrzymywanie autorytetu jest gotowością do nieustannego dbania o pozytywny wizerunek w celu zdobycia zaufania, przychylności oraz szacunku pracowników. Misternie budowany autorytet może zaprzepaścić jedna znacząca sytuacja (np. manipulacja czy kłamstwo). Kwestie powyższe stanowią przedmiot dyskusji naukowych, specjalistycznych, kulturowych. Doceniając zagadnienie autorytetu, przywództwa i liderstwa kolejny raz organizowana jest Międzynarodowa Konferencja Naukowa poświęcona tym kwestiom. Tym razem konferencja zatytułowana Autorytet, przywództwo czy liderstwo? została zaplanowana na 18 lutego 2020 roku (wtorek) w godz. 9:30 – 14:00 i odbędzie się w hotelu „Sezam” w Stalowej Woli, ul. KEN 51. Ostateczny termin zgłoszeń czynnego udziału mija 15.02.2020 roku.