Doskonale zdajemy sobie sprawę, że są wartości bez których żyć nie można. Wiele zależy od naszej osobistej aksjologii, która była w nas kształtowana na przestrzeni wielu lat. Pytając dziś, w miarę świadomego człowieka, o wartość naszego życia „dziś” zapewne usłyszymy, że jest nim życie, zdrowie. Życzenia owego życia i zdrowia w naszą stronę i nie tylko płyną na falach eteru w różnych konfiguracjach. Obok zasadności takich życzeń słyszymy też o apelach dotyczących dzisiejszego zagrożenia wobec człowieka. Wciąż rodzi się pytanie które jest bez odpowiedzi: jak długo trwać będzie to, co zwiemy pandemią. Wielokrotnie stało się tak, że to co zdobyliśmy, szybko utraciliśmy. Można posiąść bogactwo, a jednak pozostać biednym nie tylko fizycznie. Bieda człowieka ukryta w jego sercu jest bardziej niebezpieczna niż materialna. Może i dziś aktualna pozostaje maksyma, że jeżeli w życiu powiodło Ci się bardziej niż innym, to zbuduj dłuższy stół, a nie wyższy płot. Zda się zauważyć, że na wysokie płoty przyszła dzisiaj powszechna moda. Warto zapytać. Jaki ich cel i sens? Ochrona, izolacja przed człowiekiem?. Boimy się ludzi? Czy aż tak groźni są? Czy dzisiejsza sytuacja nie zmieni nam hierarchii wartości? Może niebawem przyjdzie czas, że wysokie płoty znów zamieniać będziemy na otwarte przestrzenie by na chwilę zobaczyć sąsiada? Budować będziemy ścieżki by spotkać człowieka.

Czyż nie było powszechną praktyką, jeszcze wczoraj, że trzeba było zdobywać, zdobywać i wciąż zdobywać i to za wszelką cenę, a potem z tym co zdobyliśmy chronić się przez innymi?. Być może umknęła nam kolejna wielowiekowa mądrość mówiąca, że zdobywać majątek za cenę zdrowia znaczy to samo, co odciąć sobie nogi, by kupić za nie parę butów. Dość często mijamy w wielu miejscach osiedla, zagrody z wysokimi płotami. Zjawisko powszechne. Niejeden płot wart wielkiego majątku. Czyż to oznaka tęsknoty za życiem klauzurowym z czasów średniowiecza? Bynajmniej. Czy może drugi człowiek nam na dobre spowszechniał? Nie wykluczam. Czyż współczesny egoizm nie pozwala nam być z innymi? Któż to wie. Skąd ta współczesna hermetyczność? A może to moda na pustelnictwo? Wątpię. Więc w czym jest rzecz? Ileż to razy budujemy wysokie płoty by potem zza nich wyglądać i zazdrościć tym, którzy żyją na wolności. A tak naprawdę jedynie czego potrzebujesz w życiu to osób, które potrzebują cię w swoim życiu. Może przez ten dzisiejszy fakt pandemii i Bóg chce nam coś powiedzieć, zapytać – chcesz nadal żyć w izolacji? Masz pewną okazję. Zobacz jak wygląda życie bez drugiego człowieka - w kwarantannie. Już zatęskniłeś? Czyżby wysokie płoty to porażka na dziś? Bywa niekiedy tak, że to, co wydaje się być porażką jest początkiem sukcesu. Może więc przyszedł czas na budowanie ścieżek ku innym a nie budowanie wysokich płotów?

Bóg nie stawiał płotów, nie odgradzał się od człowieka – wręcz przeciwnie. Wołał, zapraszał, zachęcał: „Przyjdźcie do mnie wszyscy…” Słowa te są wyrazem solidarności Boga z człowiekiem. Solidarność to dzieło, które zawsze łączy a nie dzieli. Historia też nam to udowodniła. I dziś jesteśmy świadkami owej solidarności, którą wielu praktykuje. Pozwala ona odczuć bliskość tych, którzy nie zbudowali wysokich płotów w sercu, lecz budowali i wciąż budują ścieżki życia, przyjaźni, wspólnoty. Trzeba nam siebie zapytać: po której stronie płotu żyję ja? I to nie tylko tego płotu fizycznego, lecz przede wszystkim duchowego. Czy zbudowany niegdyś mur, wysoki płot odgradzają mnie od Tego, który zaprasza: „Przyjdźcie do mnie wszyscy…?” Zbliżający się czas jest piękną okazją do poszerzenia stołu a obniżenia lub likwidacji płotu. W szczególnym czasie zagrożenia może pojawić się nadzieja zbudowana nowego życia poprzez otwartość na Boga i człowieka.

Dostrzeż, czego okiem nie widać. Jeśli masz więcej szczęścia niż inni, zbuduj dłuższy stół, a nie wyższy płot. Jeśli to jest twój poważny problem to wiedz, że tym samym masz większe szanse i możliwości. Sztuka życia głównie polega nie tylko na eliminowaniu naszych problemów, co bardziej na rozwijaniu płynących z nich wniosków. Problem zawsze stanowi nowe wyzwanie. To z cierpienia, doświadczenia wychodzą najmocniejsi. To największe charaktery naznaczone są bliznami. Warto też przypomnieć, że samolot startuje pod wiatr, a nie z wiatrem. Może w ten trudny czas warto wystartować w swoim życiu pod wiatr, który zapewnia nam dobry start w nasze dziś, i w nasze jutro.

Amicus