- Odsłony: 1244
Zapewne większość z czytelników doskonale zna tekst „Satyrę na leniwych chłopów” anonimowego artysty z II połowy XV wieku. Osadzając niniejszy wiersz w dzisiejszych realiach można by odnieść do wielu zawodów czy grup społecznych. Ponieważ bliska jest mi problematyka akademicka, stąd pomyślałem stawiając pytanie: na ile treść owej satyry wpisuje się w rzeczywistość akademicką w polskiej rzeczywistości. Czy można postawić tezę, że owa satyra z pewnością nie jest pozbawiona realizmu w kontekście rzeczywistości akademickiej. Taki wniosek wynika z mojej wieloletniej obserwacji świata nauki, w którym dane mi było funkcjonować i pracować na przestrzeni ponad trzydziestu lat. Jako dość wnikliwy, analityczny obserwator faktów, zdarzeń, procesów ludzkich, doszedłem do dość – według mojej oceny – oryginalnych, aczkolwiek wydaje mi się prawdziwych wniosków. Wielokrotnie wobec pracowników nauki i studentów powtarzam realistyczną tezę, że w społeczeństwie – tym razem także naukowym – można i wręcz należy wyróżnić trzy kategorie wykładowców. Pierwsza kategoria cechuje się tym, że na myśl o zajęciach są już zmęczeni. Ci chętnie by udali się na wakacje, urlop, a przynajmniej na krótki wypoczynek. Na tych nie można liczyć, są dość wyrachowani, zmęczeniu, znużeni, zrezygnowani.
- Odsłony: 1405
„Prószy śnieg płatkami, smutno, gdy jesteśmy w duszy sami. Smutniej jeszcze, gdy trzeba iść drogą i nie widzieć prócz nieba nikogo. A najsmutniej, gdy droga daleka i nikt na końcu, prócz Boga, na nas nie czeka”. Ale jest nadzieja, że na tej drodze spotkamy kogoś, kogo Bóg w swoim imieniu nam postawił. Mędrcy powiadają, że samotność zaczyna się z chwilą, gdy człowiek nie ma osoby, której mógłby wyświadczyć dobro z potrzeby serca. Czy rzeczywiście tak jest? Czy krocząc przez życie każdego dnia nie spotykamy osoby będącej w jakiejś potrzebie? Czas jaki teraz przeżywamy jednznacznie udowadnia nam, jak wiele wokół nas jest potrzebujących. W takim też duchu w dniu 26 listopada 2019 roku w Stalowej Woli uczestnicy Międzynarodowej Konferencji naukowej poświęconej samotności i osamotnieniu pochylali się nad jej walorami, przyczynami, skutkami. Konferencja zgromadziła prelegentów z 12 uczelni w tym ze Słowacji, Czech, Ukrainy i Polski.
- Odsłony: 1193
W ostatnich miesiącach w niektórych polskich szkołach dochodzi do usuwania wiszących tam krzyży. Dzieje się tak mimo, że polska Konstytucja wyraża wdzięczność za kulturę zakorzenioną w chrześcijańskim dziedzictwie Narodu, a prawo oświatowe nakazuje, aby system wychowania i nauczania respektował wartości chrześcijańskie. Do Ordo Iuris zwracają się rodzice z różnych miejscowości w Polsce, zaniepokojeni eliminacją krzyży z przestrzeni szkolnej lub z prośbą o udzielenie porady prawnej dotyczącej sposobu postępowania w celu zawieszenia krzyża w szkole ich dzieci. W związku z tym Instytut przygotował opinię prawną w sprawie ekspozycji symboli chrześcijańskich w placówce oświatowej. Proces eliminowania z polskich szkół krzyży i odniesień do chrześcijaństwa jest kontynuowany w nowym roku szkolnym. Świadczą o tym kierowane przez rodziców do Instytutu Ordo Iuris prośby o pomoc. Przeważnie dotyczą one jednej z dwóch sytuacji – albo w trakcie wakacji krzyże z sal szkolnych zostały usunięte, albo w szkole do tej pory nie było symboli religijnych, a rodzice chcą, aby zostały w niej umieszczone.
- Odsłony: 3325
Samotność to nie to samo co osamotnienie. Podczas gdy pierwsze pojęcie związane jest zwykle z wolnym wyborem (np. powołanie do życia w samotności), drugie wiąże się raczej z zaistniałą sytuacją spowodowaną przez innych, np. tych, którzy daną osobę z różnych powodów opuścili, stąd czuje się ona osamotniona. W ten sposób pojęcie osamotnienia nabiera znaczenia negatywnego. Oba terminy należy odróżnić od sytuacji, w której robię coś sam. Mogę zatem być osamotniony, ale nie czuć się samotnym. Mogę nie być samotny, ale robić coś sam. Już Seneka mawiał, że samotność może być lekarstwem na przebywanie z ludźmi i odwrotnie: przebywanie z ludźmi może być lekarstwem na samotność. Dane socjologiczne wykazują dynamiczny wzrost liczby tzw. singli, czyli ludzi żyjących z różnych powodów samotnie. Ciekawy jest fakt, że wielu młodych ludzi wybiera samotność jako styl życia. Jest on więc związany w pewnym sensie z jakąś filozofią, ze strategią życia. Jak więc widać, zagadnienie to jest zagadnieniem żywym, aktualnym i poniekąd rozwijającym się. Biorąc pod uwagę powyższe Wyższa Szkoła Ekonomiczna w Stalowej Woli wraz z Fundacją Campus w Stalowej Woli organizują w dniu 26 listopada 2019 roku (wtorek) od godz. 9:30 w Stalowej Woli Ogólnopolską Konferencję Naukową na temat: Samotność czy osamotnienie? Ostateczny termin zgłoszeń upływa w dniu 22 listopada 2019 roku o godz.24:00.
- Odsłony: 1256
W piękne jesienne dni październikowe odbywa się wiele różnych interesujących spotkań, debat, dyskusji i wydarzeń. Takowe zapewne spotkamy w przestrzeni życia społecznego, politycznego, akademickiego itp. Tym razem na spacer wyszły ze sobą mądrość i głupota. Mądrość upatrywała sobie piękna u spacerujących osób, głównie u ludzi pokornych, pracowitych, służebnych, bo wiedziała, że tylko tacy uszanują jej wartość, tylko ci, w swoim życiu zaproszą ją do siebie. Uważała, że ci zrozumieją też, że bez niej życie jest wielkim nieporozumieniem. Głupota zaś szukała ludzi płytkich, szalonych, karierowiczów, nadętych, z posadą, zarozumiałych, wiedząc, że próżniactwo jest najlepszym jej siedliskiem. Świadoma była, że takim towarzyszy bufonada, zarozumiałość, subrealne mniemanie o sobie, a z drugiej strony zwyczajna mizerność, nihilizm. Początkowo mądrość i głupota spacerując razem po alejkach parku, na łonie natury, nieco inaczej reagowały na otaczającą ich rzeczywistość. Mądrość wyrażała zachwyt, uznanie dla Stwórcy, podziw dla piękna i tego co dobre i szlachetne. Napełniała się coraz większą radością. Głupota widząc piękno dumała nad jego zniszczeniem, unicestwieniem. Nie mogła znieść, że to wszystko jest poza nią. Mądrość zatroskana, zapracowana starała się scalać w jedno resztki istniejącego dobra i piękna. Głupota niczym spasłe cielę toczyła się powoli dopatrując się w każdym elemencie mądrości czegoś co by stanowiło podstawę iokazję do zarzutu, zniszczenia, oszczerstwa, pomnożenia swej głupoty.
- Odsłony: 1500
Tak naprawdę nikt z nas nie może czuć się bezpiecznie. Niebezpieczeństwa i zagrożenia bowiem czyhają wszędzie. Dziś zagrożenia stały się na tyle istotnym elementem naszego życia, że powstają specjalistyczne opracowania, kierunki studiów, książki naukowe. W ostatnim czasie ukazała się ceniona publikacja pod tytułem „Zagrożeniologia” autorstwa Davida O’Doherty, w której to książce autor stara się ukazać kwestię: jak unikać zagrożeń? Na bazie ogromnego zainteresowania tym zagadnieniem wielu środowisk, naukowców, organizacji również i my od kilku już lat organizujemy cykliczne konferencje naukowe na temat zagrożeń. Okazuje się, że podczas kolejnych konferencji poświęconym zagrożeniom pojawiają się coraz to nowe propozycje tematów, wyników badań, potwierdzające tezę o konieczności poznania bliżej tej problematyki. Idąc więc za potrzebą przeprowadzenia kolejnych dyskusji na ten temat Wydział Zarządzania Sportem i Turystyką Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach wraz z Fundacją Campus w Stalowej Woli organizuje w dniu 22 października 2019 roku (wtorek) w Stalowej Woli, ul. Kwiatkowskiego 1 Ogólnopolską Konferencję Naukową zatytułowaną: „Zagrożenia – rodzaje, analizy, skutki”. Dotychczasowi uczestnicy konferencji organizowanych przez nas zauważą, że zmienia się miejsce organizowania konferencji. Otóż konferencja odbędzie się w dawnym budynku Dyrekcji Huty Stalowa Wola przy ul. Kwiatkowskiego 1 (II piętro). Pod tekstem znajduje się mapa orientacyjna jak dotrzeć z dworca PKS do miejsca konferencji. Przypominamy jednocześnie, że ostateczny termin zgłoszeń mija 18.10.2019 o godz. 24:00.
- Odsłony: 2298
Nadzieja na lepsze jutro pomaga przetrwać nam ciężkie czasy, motywuje nas do pracy i koniecznych zmian. Nic więc dziwnego, że tak istotny temat inspirował wielu wybitnych myślicieli naszego świata. Owszem, ludzkość była zawsze podzielona, mniej więcej równo, na optymistów i pesymistów. Pesymista narzeka na wiatr, optymista oczekuje, że wiatr się zmieni, a realista dostosowuje swoje żagle. Pesymista widzi ciemny tunel, optymista widzi światło w tunelu, realista widzi światła pociągu. Pesymista to ktoś, kto postawiony przed wyborem jednego z dwojga złego – zazwyczaj wybiera oba. Można zatem, a nawet wręcz należy dodać, że oprócz optymistów i pesymistów istnieje jeszcze trzeci gatunek – przewidujący, posiadający nadzieję. Optymista nie martwi się starością, bo wie, że ona kiedyś się skończy, pesymista wciąż ją widzi i snuje katastrofalne wizje. Być może optymistę spotyka w życiu tyle samo niepowodzeń i tragedii co pesymistę, ale optymista znosi to lepiej. Jakkolwiek oceniać te postawy, należy przyjąć, że zarówno optymiści, jak i pesymiści wnoszą wielki wkład w społeczeństwo. Optymista wynajduje samolot, pesymista spadochron.
- Odsłony: 1258
Ledwo zaczął się dzień i jest już szósta wieczorem. Tydzień ledwo się zaczął w poniedziałek i już jest piątek. I miesiąc już minął. I rok prawie się kończy. I minęło już 40, 50 lub 60 lat naszego życia. I zdajemy sobie sprawę, że straciliśmy naszych rodziców, przyjaciół. I zdajemy sobie sprawę, że jest już za późno, aby wrócić. Więc...? Spróbujmy jednak jak najlepiej wykorzystać czas, jaki nam pozostał. Nie zwlekajmy z szukaniem zajęć, które lubimy. Dodajmy kolorów naszej szarości. Uśmiechnijmy się do małych rzeczy w życiu, które są balsamem dla naszych serc. I mimo wszystko, nadal cieszmy się spokojem tego czasu, który nam pozostał. Spróbujmy wyeliminować „potem”... Zrobię to potem… Powiem potem… Pomyślę o tym potem… Zostawiamy wszystko na później, jakby „potem” było nasze.
- Odsłony: 2527
Przypomina mi się taka historia sprzed wielu lat, kiedy byłem jeszcze wikariuszem. W środku nocy usłyszałem pukanie do drzwi. Kiedy otworzyłem, zobaczyłem mężczyznę w sile wieku, który poprosił o spowiedź. Widziałem, że dla niego to rozgrzeszenie było jak uwolnienie z więzienia. Kiedy wychodził powiedział do mnie :”Gdyby nie spowiedź, gdyby nie to, że wy księża możecie nas rozgrzeszyć, bylibyśmy jak te dzikie zwierzęta w lesie. Gonimy dziś strasznie w naszym życiu… za pieniędzmi, za szczęściem, za karierą, co często powoduje, że pogrążamy się w życiowym chaosie, który potem próbujemy porządkować. Dopadają nas lęki, niepokoje i zapominamy o tym, że może warto, raz na jakiś czas, zrobić porządek w swojej duszy. Nasuwa mi się skojarzenie z przygotowywaniem do Wielkanocy, najważniejszego dla chrześcijan święta. Przy gorączkowej krzątaninie, bo wszystko musi być „na błysk”, gubimy ich duchowy wymiar. A przecież Jezus umarł na krzyżu po to, żebyśmy mogli za każdym razem podnosić się z grzechu.
- Odsłony: 1778
Upalne dni, gorące chwile sesji letniej, radosne oczekiwania na wakacje, snucie wspaniałych planów na czas wakacji - to już tematy w znacznej części historyczne. Być może niektórzy studenci, naukowcy, wykładowcy spędzają jeszcze ostatnie dni na jakimś wypoczynku, chociaż wielu z nich już intensywnie pracuje. Jak zapewne wielu z Państwa doskonale pamięta podane przez nas w maju na ostatniej konferencji naukowej informacje - co do konferencji naukowych - informujemy, że są już propozycje tematów i terminów i mozna się z nimi zapoznać. Kilka tygodni temu już propozycję tę zamieściliśmy na naszej stronie. Dziś ponownie z wielką radością przypominamy wraz z nadzieją na wspólne spotkania. Pod tekstem znajdują się dalsze informacje na ten temat. Wystarczy wejśc na dół tekstu i kliknąć na załączony link, a wówczas zobaczymy proponowany terminarz dziewięciu konferencji o różnej tematyce. Ogólnie rzecz ujmując zasady udziału w konferencji nie uległy zmianie. Podkreślamy jednak, że w przypadku braku udziału w konferencji po wcześniejszym zgłoszeniu się, kolejny zapis na następną konferencję wymagał będzie wyjaśnienia i dokonania odrębnych formalności. W ten sposób chcemy uniknąć sytuacji, że dana osoba przesyła zgłoszenie a nie bierze udziału w konferencji.