- Odsłony: 1360
Na początku trzeciego tysiąclecia chrześcijaństwo jest podzielone na kilkadziesiąt tysięcy różnego rodzaju kościołów, wspólnot i związków wyznaniowych. W tej wielkiej galaktyce różnych nurtów i prąd religijnych można wyróżnić cztery główne gałęzie: katolicyzm, prawosławie, protestantyzm i chrześcijaństwo zielonoświątkowe, czyli pentekostalne. Pierwsza wspólnota zielonoświątkowa została założona w Stanach Zjednoczonych w 1901 roku. Gwałtowny rozwój nowego nurtu w chrześcijaństwie należy uznać za wielką rewolucję, która stanowi poważne wyzwanie dla katolików. W wielu krajach świata opuszczają Kościół katolicki dziesiątki milionów wiernych, którzy stają się członkami nowych wspólnot zielonoświątkowych. Za kilka lat będzie na świecie miliard zielonoświątkowców. W jaki sposób można scharakteryzować ten nowy prąd religijny? Jakie nowe elementy zawiera religijność zielonoświątkowa? W jaki sposób katolicy powinni oceniać chrześcijaństwo pentekostalne?
- Odsłony: 1181
Ojciec Święty jest zadowolony ze sprawnego działania watykańskiego wymiaru sprawiedliwości, a zwłaszcza ze skutecznego przeciwdziałania przestępczości finansowej. Jest ona bowiem nie tylko niezgodna z prawem, ale nie da się jej pogodzić z naturą i zadaniami Kościoła i dlatego budzi zamęt i zaniepokojenie u wierzących. Franciszek mówił o tym podczas audiencji dla pracowników świeckiego wymiaru sprawiedliwości w Watykanie. Stwierdził, że niedawne osiągnięcia to wynik przeprowadzonych reform, zmian w systemie prawnym i dostosowania do międzynarodowych standardów. Zastrzegł jednak, że same tylko zmiany w systemie prawnym nie wystarczą. Niezbędna jest również kompetencja i prawość przede wszystkim samych sędziów. Papież polecił też watykańskim prawnikom wzięcie pod uwagę tego, co mówi Ewangelia. Sięga ona głębiej niż mentalność światowa. Sprawiedliwość, którą ukazuje nam Jezus, to nie zbiór przepisów, ale postawa serca.
- Odsłony: 1359
Ilekroć mam do czynienia z zatwardziałymi ateistami, opowiadam im tę historię z 2 czerwca 2005 roku. Mówię o chwili, kiedy krew zastygła mi w żyłach. Przekonałem się, że trzeba naprawdę wierzyć w świat bez Boga, żeby pozostać obojętnym na szczegóły tej historii. Z początku wszyscy, łącznie ze mną, sądzili, że Watykan potwierdził po prostu kolejne cudowne uzdrowienie, jakich było już wiele, by w ten sposób umożliwić beatyfikację Jana Pawła II. Dopiero później dowiedziałem się, że chodzi o szczególną wiadomość, jaką Karol Wojtyła miał wysłać z nieba. Marie Simon Pierre Normand przychodzi na świat w roku 1961 w rodzinie mieszkającej pod Cambrai w północnej Francji, gdzie dorasta wraz z pięciorgiem rodzeństwa. Dziewczyna szybko odkrywa powołanie i niedługo po bierzmowaniu postanawia zostać siostrą zakonną. Wkrótce zetknie się Małymi Siostrami Macierzyństwa Katolickiego i pozostanie pod wielkim wrażeniem tego zgromadzenia. Napisze o nich później: „Zwróciłam na nie uwagę, bo z ich twarzy nigdy nie znikał uśmiech a ja wciąż zastanawiałam się, co napełnia je taką radością”.
- Odsłony: 1523
„Lubię stan zakochania. Marzę o ukochanym mężczyźnie, wyobrażam go sobie. Zdobywam. Ale kiedy już wydaje mi się, że go mam, to nie spełnia moich oczekiwań - więc go opuszczam. Został zdobyty, więc szukam następnego”. Historie miłosne od wieków były głównym tematem w literaturze, muzyce, filmach. Niezliczone romanse opowiadały o rozterkach ludzi uwikłanych pomiędzy potrzebę serca a zasady. Tragedia niespełnionych kochanków, czy poszukiwanie doskonałej miłości, to od wieków ulubiony motyw twórczości artystów wszelkich kultur. To im zawdzięczamy naszą skłonność do rozrzewniania się nad losami bohatera, wiernie kroczącego za głosem swego serca. W oczach osób uzależnionych od związków, owe historie miłosne rzadko bywają rozczulające i tracą zazwyczaj sporo ze swej romantyczności. Dla nich są odzwierciedleniem koszmaru, w który się uwikłali - pogoni za idealną miłością. Pogoń ta okazuje się bezowocnym, syzyfowym wysiłkiem. Angażują się z całych sił w jakiś związek, by po jakimś czasie stwierdzić, że to jednak nie to i zacząć wszystko od nowa. Często wiążą się z osobami raniącymi, uzależnionymi, które ich odrzucają i opuszczają. Choć bardzo pragną zaspokoić głód miłości, ciągle im się to nie udaje. Dlaczego tak się dzieje?
- Odsłony: 1213
Widziałam różne części ziemi. Mój przewodnik wskazał mi Europę i pokazując mi piaszczyste miejsce, wyrzekł te znaczące słowa: «Oto wrogie Prusy». Pokazał mi następnie punkt najbardziej wysunięty na północ mówiąc: «Oto Moskwa niosąca ze sobą wiele zła.» Mieszkańcy odznaczali się niesłychaną pychą. Zobaczyłam, że zbrojono się i pracowano wszędzie. Wszystko było ciemne i zagrażające. Zobaczyłam tam świętego Bazylego i innych. Ujrzałam pałac o lśniących dachach. Na nim stał szatan na czatach. Widziałam, że spośród demonów związanych przez Chrystusa w czasie jego zstąpienia do piekieł, kilku się niedawno rozwiązało i wskrzesiło tę sektę (masonerii). Zobaczyłam, że inne zostaną uwolnione. Ujrzałam straszne skutki działań wielkich propagatorów „światła” wszędzie tam, gdzie dochodzili oni do władzy i przejmowali wpływy albo dla obalenia kultu Bożego oraz wszelkich praktyk i pobożnych ćwiczeń, albo dla uczynienia z nich czegoś równie próżnego jak używane przez nich słowa: światło, miłość, duch. Usiłowali pod nimi ukryć przed sobą i innymi opłakaną pustkę swych przedsięwzięć, w których Bóg był niczym.
- Odsłony: 1199
Mała przerwa w publikowaniu przez nas tekstów na tej stronie spowodowała, że zaczęliśmy otrzymywać maile, telefony z zapytaniem skąd taka cisza? Chcemy Państwa uspokoić, że nic nie wydarzyło się, co by mogło stanowić niepokój, obawy czy lęki. Doszliśmy do wniosku, że warto na pewien czas dać trochę oddechu od publikowania tekstów, informacji. Po wejściu w Nowy Rok, dla innych rozpoczęciu sesji egzaminacyjnej, dla innych wyciszenia emocji z konkursem taki czas jest potrzebny, wręcz konieczny. Zapewniamy, że wszystkie nasze założenia związane z organizacją konferencji naukowych, wydawaniem publikacji książkowych i czasopism są realizowane zgodnie z harmonogramem. Cieszy nas fakt, że wciąż znaczna grupa czytelników na bieżąco śledzi wydarzenia o których informujemy na tej stronie. Niżej podajemy kilka informacji, które zapewne mogą być przydatne i stać się inspiracją do aktywności naukowej, publicystycznej itp.
- Odsłony: 1481
Skutecznego lidera można poznać głównie po sukcesach zarządzanego przez niego zespołu. Bycie przywódcą posiadającym autorytet nie jest cechą istniejącą od urodzenia, to sztuka, której może nauczyć się większość osób zarządzających. Stawanie się liderem to proces rozwoju konkretnych umiejętności i cech, którego początkiem jest przede wszystkim decyzja i podjęcie niezbędnej pracy w tym kierunku. Budowanie autorytetu to działania rozwijające relacje z podwładnymi, niezbędne do wywierania wpływu na ich myśli, decyzje, wybory i zachowania. Podtrzymywanie autorytetu jest gotowością do nieustannego dbania o pozytywny wizerunek w celu zdobycia zaufania, przychylności oraz szacunku pracowników. Misternie budowany autorytet może zaprzepaścić jedna znacząca sytuacja (np. manipulacja czy kłamstwo). Kwestie powyższe stanowią przedmiot dyskusji naukowych, specjalistycznych, kulturowych. Doceniając zagadnienie autorytetu, przywództwa i liderstwa kolejny raz organizowana jest Międzynarodowa Konferencja Naukowa poświęcona tym kwestiom. Tym razem konferencja zatytułowana Autorytet, przywództwo czy liderstwo? została zaplanowana na 18 lutego 2020 roku (wtorek) w godz. 9:30 – 14:00 i odbędzie się w hotelu „Sezam” w Stalowej Woli, ul. KEN 51. Ostateczny termin zgłoszeń czynnego udziału mija 15.02.2020 roku.
- Odsłony: 1513
Minęło kilka dni napięcia od rozstrzygnięcia ogłoszonego konkursu na łamach naszej strony. Wielu przy różnych okazjach pytało nas co konkretnie stanowi nagrodę konkursu?. Potrzeba było kilka dni, aby uwzględnić i odpowiednio sprofilować nagrodę dla zwycięzcy, który został nim – już przez nas wspomniany – mgr mec. Piotr Krzyżanowski – prawnik z wykształcenia. Dziś nagrody zostały zwycięzcy przekazane. Odbierający z radością przyjął i wyraził jednocześnie wielkie zaskoczenie jej wielkością, różnorodnością i wartością. Jak wielokrotnie podkreślał w czasie spotkania, iż nie spodziewał się aż takiej wartościowej nagrody. Owszem, czekał na ten moment z dużą niecierpliwością, wielką dozą zwykłej ciekawości, bowiem informacja konkursowa przedstawiona została w taki sposób, że trudno było nie mieć napięcia i być obojętnym na ten fakt. Podkreślał także, iż na długo zapamięta ową noc z 30/31 grudnia 2019 roku czuwając wówczas niemal całą noc, aby w odpowiednim momencie wykonać i przesłać screen strony internetowej z liczbą 350 tys. odsłon. Wartość całkowity nagrody wynosi około pięć tysięcy złotych. Dziś można doskonale zrozumieć dlaczego to w tę grudniową noc niemal 200 osób czuwało nad spełnieniem warunku konkursu. Okazało się, że warto było. Inną kwestią jest to, że zwykle tylko jedna osoba zostaje zwycięzcą.
- Odsłony: 1225
Na przełomie roku wielu z nas staje z wielką radością w sercu z racji na szczęśliwie przeżyty rok, wszelkie dobre chwile jakie nam towarzyszyły, a które stały się udziałem naszego życia. Ale trzeba jasno podkreślić, że zwycięzca naszego „Konkursu” ma dziś dodatkową wielką radość ponieważ w godzinach nocnych „czuwając” przesłał jako pierwszy screen strony internetowej www.pedkat.pl z liczbą 350 tysięcy odsłon. To wytrwałość i czujność, a jednocześnie jego roztropność sprawiły, że mamy zwycięzcę. Jak się okazało zwycięzcą konkursu został Pan mgr mec. Piotr Krzyżanowski, któremu szczerze gratulujemy. I w tym przypadku spełniły się słowa przypowieści „O pannach roztropnych i nierozsądnych” – „Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny”. Wielu z nas posnęło głębokim snem, zaś nasz Bohater - Zwycięzca mocno czuwał, aby w odpowiedniej chwili dokonać właściwej i odpowiedniej czynności w ramach konkursu. Kiedy zadzwoniliśmy do Pana Piotra – który obecnie jest już mecenasem, doktorantem na kierunku prawo na KUL-u, z informacją o wygraniu konkursu, nie krył wielkiej radości. I to jest sens naszego działania – uszczęśliwiać innych. Na zdjęciu obok tekstu - nasz Drogi Bohater Zwycięzca.
- Odsłony: 1294
Dalekosiężne plany zbyt często omijają teraźniejszość. Z kolei czas nie zawsze daje nam odpowiedzi, on zazwyczaj stawia kolejne pytania. Warto więc może postawić sobie pytanie: czy obecny czas jaki teraz przeżywamy ma inny wymiar od tego, który już minął? Zapewne nie trudno zauważyć, że z każdym rokiem okres przygotowania do świąt Bożego Narodzenia wydłużany jest poprzez marketing, komercję czy wprowadzaną modę. Są i tacy, którzy fakt ten argumentują potrzebą dłuższego i głębszego przeżycia szlaku wiary związanego z Adwentem jako czasem przygotowania do Tajemnicy Bożego Narodzenia. Pokolenia zdecydowanie rozróżniały czas adwentu od czasu Wigilii Bożego Narodzenia. Wielu z nas doskonale pamięta tę wielowiekową 
tradycję, iż wystarczał jeden dzień – dzień Wigilijny – by ogarnąć wszystkie sprawy i treści z wejściem w czas radosnego i autentycznego świętowania Narodzenia Pańskiego, to dziś coraz częściej o tym zapominamy. Dzień ten stanowił czas autentycznego rozpoczęcia – jak to podkreślano – Świąt Rodzinnych. Dziś już po rozpoczęciu Adwentu wiele środowisk, wiele osób także poprzez spotkania opłatkowe, wspólne Wigilie, chce czasowi oczekiwania nadać inny charakter. Fotogaleria poniżej tekstu.