Przyszedł czas, gdy jesteś sam? Niby obok są ludzie nawet bliscy z metryki, lecz dalecy z postawy serca i rozumu. Nadszedł nieoczekiwany czas wielkiej próby, gdy dysponujesz większą chwilą dla siebie, gdy zastanawiasz się nad wieloma rzeczami. Próbujesz oszukać pustkę jaką pielęgnujesz. Najpierw myślisz: czym wypełnić kolejny dzień, jak go przeżyć bez nudy? Przecież nie można wciąż patrzeć na „złoty” ekran, dobrze też poznałeś sufit swego domu. A czas wciąż płynie jak górska rzeka. Ci, obok ciebie niby bliscy, a jakoś dalecy. Każdy ma swój świat, tworzy go na swój sposób. Wiedz, że to czas szczególny, naznaczony Krzyżem, tym Znakiem, który zawsze miał sens, który prowadził pokolenia do konkretnego celu. Usiądź w swej izdebce, w kąciku, tak po prostu. Jeśli nastanie cisza, wtedy zacznie się dialog. Usłyszysz głos, który postawi ci wile pytań. Spróbuj je przemyśleć, na nie odpowiedzieć. Pomyśl! Dlaczego to dzisiaj mamy wyższe budynki i szersze drogi, ale niższą wytrzymałość i węższe horyzonty. Więcej wydajemy, lecz mniej się cieszymy. Mamy większe domy, ale mniejsze rodziny. Mamy więcej udogodnień, ale mamy mniej czasu. Więcej wiemy, ale mniej rozumiemy. Mamy więcej lekarstw, ale mniej zdrowia.

Powiększyliśmy to co posiadamy, ale pomniejszyliśmy nasze wartości. Mówimy dużo, kochamy mało, nienawidzimy zbyt często. Pojechaliśmy na księżyc i z powrotem, ale trudno nam iść na drugą stronę drogi, ulicy i poznać naszych sąsiadów. Zdobywamy kosmos, ale trudno nam dotrzeć do naszego własnego serca. Mamy wyższe zarobki, ale mniejsze wartości moralne. Żyjemy w czasach większych swobód, ale bardziej zgubnych przyjemności. Mamy dużo jedzenia, ale mało wartości odżywczych. Żyjemy w czasach, kiedy potrzeba dwóch pensji na utrzymanie rodziny, ale wzrasta liczba rozwodów. Żyjemy w czasach pięknych domów, ale coraz więcej domów jest rozbitych.

Dlatego może warto od dzisiaj zacząć! Nie trzymaj niczego na wyjątkową okazję, ponieważ każdy dzień jest tą wyjątkową okazją. Zacznij czytać Biblię, pomódl się. Usiądź wygodnie i podziwiaj widoki, „zajrzyj” do swojego wnętrza. Spędzaj więcej czasu z rodziną i z przyjaciółmi, odwiedzaj miejsca, które kochasz. Życie jest łańcuchem pięknych wartości, a nie tylko walką o przeżycie. Używaj najlepszych rzeczy każdego dnia. Usuń ze swojego słownika takie wyrażenia jak: „któregoś dnia” lub „kiedyś”. Odwiedź, napisz list do kogoś, o kim zapomniałeś, że żyje. Powiedz swojej rodzinie i przyjaciołom, jak bardzo ich kochasz. Nie odkładaj niczego, co przynosi uśmiech, radość i zadowolenie. Każdy dzień, każda godzina, każda minuta jest wyjątkowa. I nie zdasz sobie z tego sprawy, dopóki nie będzie to Twoja ostatnia minuta. Jeśli twierdzisz nadal, że jesteś zbyt zajęty, aby podzielić się tym kogo kochasz i mówisz teraz sobie „zrobię to innym razem”, to pomyśl tylko, że to „kiedy indziej” może już nigdy nie nadejść. Bo czas to przestrzeń, która w naszym wymiarze ziemskim się kiedyś skończy. Zacznie się inna perspektywa, lecz ona jest zależna od tej dzisiejszej.

Amicus