Mądrości życia uczą nas nie tylko rodzice, bliscy, znajomi, ale wielokrotnie mądrości życiowej uczy nas przyroda, świat otaczający, w tym świat zwierząt. Niekiedy to, co jest głupie w oczach ludzkich, jest mądre w oczach samego Boga. Ale bywa i tak, że to co wydaje się ze swej natury, przyjętych zasad, ustaleń, wydawać by się mogło jest głupie, niejednokrotnie darzy człowieka wielką mądrością, nauką. Wielu z nas uważa, że mądrość czerpiemy z różnych ksiąg, okazuje się jednak, że aby być mądrym, nie wystarczy mieć wiele ksiąg: bowiem osioł dźwigający na grzbiecie wiele książek nie jest przez to mądrzejszy. Jak się okazuje, zdanie nawet najmądrzejszego słonia mniej znaczy dla osiołka niż sąd innego osiołka. Bywa podobnie wśród ludzi. Czasem zdanie głupiego więcej znaczy dla drugiego głupiego jak kogoś mądrego. A czy osioł, osiołek, którego często przywołujemy uczy nas jakiejś mądrości?. Przypuszczam, że wielokrotnie może i pod naszym adresem  kierowano znane słowa „jesteś głupi jak osioł”. Czy rzeczywiście to biedne zwierzę nie ma w sobie żadnej mądrości skoro stało się symbolem głupoty? Ano może posłuchajmy pewnej opowieści, która i nas może czegoś nauczyć.

Pewnego dnia osioł farmera wpadł do głębokiej studni. Zwierzę zawodziło przeraźliwie przez godziny, podczas gdy farmer zastanawiał się co z nim ma zrobić. W końcu się poddał i zdecydował, że zwierzę jest już stare, a studnie i tak zamierzał zasypać, więc nie opłaca mu się ratować osła. Zaprosił swoich sąsiadów, by mu w tym pomogli. Wszyscy chwycili za łopaty i zaczęli zrzucać ziemię do studni. Na początku, kiedy osioł zorientował się co robią, zawył jeszcze przeraźliwiej. Po chwili jednak, ku zaskoczeniu wszystkich, uspokoił się. Kilka łopat później, farmer zajrzał do studni. Był zdumiony swoim odkryciem. Za każdym razem gdy ziemia lądowała na plecach osła, on robił coś nieprawdopodobnego. Zrzucał ją z siebie i stawał na niej. W czasie, gdy sąsiedzi farmera zrzucali ziemię, osioł ciągle ją zrzucał i wchodził coraz wyżej. Po niedługim czasie, ku zaskoczeniu wszystkich, osioł przekroczył krawędź studni i z radością z niej wybiegł.

Jaki morał płynie z tej opowieści?:
Życie będzie zrzucało ci na plecy najróżniejsze ciężary i przeciwności. Cała sztuka wydostania się z głębokiej studni polega na tym, by nauczyć się je z siebie zrzucać i stawać na nich. Każdą z napotkanych przeciwności, możemy widzieć albo jako przeszkodę albo jako coś, co przygotowuje nas do kolejnych wyzwań i pozwala wchodzić coraz wyżej. Jeśli się nie poddamy, możemy dzięki temu wydostać się z najgłębszych studni.

Zapamiętaj te pięć kroków do szczęścia:
1. Uwolnij swoje serce z nienawiści - przebacz.
2. Uwolnij swój umysł ze zmartwień - większość się nie wydarzy.
3. Żyj prosto i doceniaj co masz.
4. Dawaj więcej.
5. Oczekuj mniej od innych, a więcej od siebie.