- Odsłony: 2689
Niemal ostatnie godziny dzielą nas od pożegnania 2013 roku, a jednocześnie za kilka chwil wejdziemy w Nowy 2014 Rok. Stając więc u progu Nowego Roku, nie sposób przywołać tego wszystkiego, co na zawsze pozostanie za nami, a co stało się naszym udziałem w dobiegającym końca roku. Zapisane zostały kolejne karty naszego życia. Wielu z nas przywoła chwile radości, sukcesu, może i porażek, wydarzeń obfitujących w wiele dobra, pięknych i twórczych przeżyć, niezapomnianych chwil spotkań. Na koncie naszego życia zapewne pozostanie także wiele dobrych uczynków, które w sposób bardziej lub mniej doskonały czyniliśmy na rzecz innych w przeciągu całego roku. To wspomnienie wszelkiego dobra pozostanie także siłą naszego życia i ducha na kolejny rok. Stojąc zatem u progu Nowego 2014 Roku, w sercach i umysłach rodzi się zasadnicze pytanie: jaki to będzie Rok, co nam on przyniesie, jakie czekają nas przeżycia i chwile? Pytania te jednak okryte są tajemnicą czasu, które – jeśli Bóg pozwoli – odpowiedzi na nie będą nam dopiero odkryte i znane na kolejnym odcinku naszego życia. W tym momencie pozostaje nam jedynie wyrazić życzenia, by to, czego pragniemy, oczekujemy, o czym marzymy i za czym tęsknimy, stało się udziałem naszego życia, naszych rodzin, naszych bliskich, znajomych i przyjaciół.
- Odsłony: 2664
Coraz częściej spotykamy się z różnymi atakami skierowanymi w rodzinę. Ataki te mają wieloraki wymiar: moralny, ekonomiczny, religijny, polityczny. Wszelkie działania wymierzone przeciwko rodzinie mają - jak się okazuje - określone źródło i bardzo często jest to polityka perfekcyjnie zaplanowana. Nie wszyscy zdajemy sobie z tego sprawę, jak na wielką skalę działania te są przygotowywane, a to wszystko po to, aby osłabić wartość rodziny, jej oddziaływanie na wychowanie młodego pokolenia. Coraz częściej, z jednej strony odpowiedzialność za młode pokolenie przesuwa się na rodziców, a z drugiej strony uderza się w nią w sposób zorganizowany, zaplanowany. Działania te mają na celu, by zerwać więzy rodzinne, osłabić jej morale, podważyć autorytet rodziców. Ku temu służą niejednokrotnie wielorakie działania, precyzyjnie zorganizowane a wcześniej zaplanowane. Poniżej została zamieszczona treść listu jaki został skierowany do nas przez Konferencję Episkopatu Polski. Być może nie wszyscy będą mieć okazję do jego wysłuchania, stąd można będzie się z nim zapoznać tutaj. Być może posłuży on – szczególnie dla studentów – do wykorzystania także w pracy naukowej. Ten list naprawdę warto na spokojnie nie tylko przeczytać, ale przeanalizować od strony merytorycznej.
- Odsłony: 2586
Jest w moim kraju zwyczaj, że w dzień wigilijny, przy wzejściu pierwszej gwiazdy wieczornej na niebie, ludzie gniazda wspólnego łamią chleb Biblijny, najtkliwsze przekazując uczucia w tym chlebie. Święta Bożego Narodzenia, to czas wyjątkowy dla nas wszystkich, czas, w którym emocje są silniejsze niż zwykle - kiedy kochamy bardziej i bardziej pragniemy być kochani. Kiedy chcemy czuć ciepło i radość w sercu, wywołane szczęściem naszych bliskich. Jest taki dzień, bardzo ciepły, choć grudniowy, dzień, zwykły dzień, w którym gasną wszelkie spory. I w ten dzień, stykamy się z wielką Tajemnicą naszej wiary, z Tajemnicą Wcielenia Bożego. W sercach rodzi się na nowo głęboka radość i wdzięczność wobec Boga, za to, że dzieli się z nami samym sobą w swoim Synu Jezusie Chrystusie. Dwa tysiące lat historii nie umniejszyły bynajmniej świeżości owego «dzisiaj», w którym aniołowie przynieśli pasterzom wspaniałą wieść o narodzinach Pana Jezusa w Betlejem. W naszym dziś jesteśmy wezwani, by zostawiwszy wszelki lęk i niepokój, iść z nadzieją i radością na spotkanie z Emmanuelem, a naśladując wiarę i uniżenie pokornej służebnicy Pańskiej, wzrastać w poznawaniu Pana i z Nim przemieniać historię. Z tej to okazji chcę Wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób stali się mi bliscy, których kiedykolwiek spotkałem na swej drodze życia, złożyć świąteczne życzenia.
- Odsłony: 2653
Sobota – 21 grudnia 2013 roku. Po wczesnej pobudce wpierw Msza św. a następnie śniadanie. Z racji na daleką drogę do przebycia w ciągu dnia liczącą niemal 800 km nadszedł czas na wyjazd. Poranek nieco mroźny, ale uroczy, bowiem słońce rozbudza promieniami nie tylko sam poranek, ale wszystkich, który powstali ze snu. Wpierw udajemy się w kierunku granicy czeskiej do Brna a następnie do Pragi. Okazuje się, że po drodze napotykamy na uroki niemal wszystkich czterech pór roku. Co pewien czas pojawia się urok wiosennej pogody, to znów mglistej jesieni, a co jakiś czas otulona śniegiem ziemia. To powoduje, że wytężamy szczególną uwagę na przyrodę, która zmienia swe barwy czyniąc zeń palestrę przeróżnych widoków krajobrazu. Po paru godzinach podróży jesteśmy na granicy czesko-niemieckiej. Dalsza trasa prowadzi przez Drezno, Berlin. Dochodzi godzina 17:00. Dojeżdżamy do granicy polskiej. Stąd zaledwie 20 km i jesteśmy na miejscu. Udajemy się wprost do Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie, gdzie o godz. 17:00 rozpoczną się uroczyste nieszpory z czwartej niedzieli adwentu. Przewodniczy im Jego Ekscelencja Ks. Abp Andrzej Dzięga – Metropolita Szczecińsko-Kamieński. W kaplicy oprócz zgromadzonych alumnów i księży profesorów, przyjaciele seminarium duchownego. Oprawa liturgiczna przygotowana na wysokim poziomie. Piękny śpiew psalmów wprowadza zgromadzonych w atmosferę świętowania. Po odśpiewaniu psalmów i odczytaniu fragmentu tekstu z księgi 1 Tes 5,23-24, Przewodniczący nabożeństwa prowadzi rozważanie wprost nawiązujące już do czwartej niedzieli adwentu. (Galeria foto poniżej)
- Odsłony: 2798
Najpiękniejsze są wspomnienia, które ma się jeszcze przed sobą a ich istotą jest to, że nic nie przemija. Bardzo często wspomnienia są oknem do szczęścia. Jest słuszną prawdą, że wspomnienia czasem nie dają zasnąć, ale bez wspomnień nie ma czego śnić. Wielu z nas ma jednak co i kogo wspominać. Zapewne do takiej grupy osób należą studenci i niektórzy pracownicy KUL w Stalowej Woli. Tym razem nie mogliśmy wejść w pełnię świąt Bożego Narodzenia, bez nawiedzenia progów domów osób bliskim naszemu sercu. Pamiętając, iż wspomnienia są jak perły, które mają w sobie coś z klejnotów i coś z łez, udaliśmy się do grupy bliskich nam osób z życzeniami bożonarodzeniowymi. Delegacja braci studenckiej w osobach Pauliny Jankowicz, Pauliny Orzeł, Pawła Kruczyka i ks. Jana Zimnego, w dniu 19 grudnia br. w godzinach porannych ruszyła do naszych Przyjaciół także poza granice Polski. A nasi Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać. Bywa też bardzo często, że jeden prawdziwy przyjaciel przyczynia się bardziej do naszego szczęścia niż tysiąc wrogów do naszego nieszczęścia. Tym razem "ciche anioły" nawiedzone zostały przez tych, którzy w imieniu wielu złożyli wyraz wdzięczności, życzliwości i szczerości.
- Odsłony: 2739
Każdy kolejny dzień wielkimi krokami zbliża nas do Świąt Bożego Narodzenia, don czasu, który jak żaden inny nie gromadzi wszelkie wspólnoty w duchu jedności do wspólnego świętowania. Niemal każdego dnia wieczorem a także w ciągu dnia gromadzą się razem różne zespoły ludzkie, by w duchu modlitewnym połamać się opłatkiem, wyśpiewać kolędy, przeżyć chwile radości w iście duchu rodzinnym. Tym razem członkowie Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich Oddział w Stalowej Woli, w dniu 18 grudnia br. w godzinach wieczornych spotkali się by razem jako wspólnota profesjonalistów określonej branży przeżyć wieczór wigilijny partycypując jego charakter. Gospodarzem spotkania był Prezes Oddziału SIMP w Stalowej Woli Antoni Sokołowski, który po wstępnym powitaniu wszystkich uczestników przedstawił szczegółowy program. Modlitwę wraz z poświęceniem opłatków poprowadził ks. prof. Jan Zimny (KUL), zaproszony przez Zarząd. Po złożeniu wzajemnie sobie życzeń, nastąpił czas na biesiadowanie.
- Odsłony: 2900
W wielu instytucjach, zakładach pracy, uczelniach czy innych jednostkach ostatnie dni dzielące od Świąt Bożego Narodzenia, przeżywane są w duchu i klimacie rodzinnym. Wyrazem tej atmosfery jest organizowanie spotkań opłatkowych w gronie przyjaciół, bliskich, znajomych. W szczególny sposób ma to miejsce na uczelniach, gdzie studenci w ramach poszczególnych jednostek organizacyjnych, kół naukowych czy innych podmiotów organizują spotkania opłatkowe. W dniu 16 grudnia br. w godzinach wieczornych Interdyscyplinarne Koło Naukowe Studentów „Nowoczesne Kształcenie” KUL w Stalowej Woli zorganizowało wspólne świętowanie podczas którego była modlitwa, poświęcenie opłatków, dzielenie się opłatkiem, składanie życzeń i „Agapa wigilijna”. Był to czas szczególny dla wszystkich biorących udział w tym wspólnym świętowaniu, a szczególnie dla naszych „beniaminków”, którzy z początkiem października tego roku rozpoczęli swoją przygodę życia akademickiego. To niecodzienne spotkanie stało się okazją do przeżycia chwil jedności w duchu braterstwa, miłości, życzliwości wyrażanej nie tylko w życzeniach. Spotkanie to stało się jedną z form pokonania drogi do Betlejem. Gdy nadejdzie dzień Wigilii i opłatek weźmiesz w ręce, choć ja będę tam w oddali, z Tobą będzie moje serce! (Fotogaleria poniżej)
- Odsłony: 2756
Czy kiedykolwiek przyszło wam do głowy, że naprawdę możecie kochać tylko wtedy, gdy jesteście samotni? Zapytacie, jakie to ma dla miłości znaczenie. Oznacza to widzenie osób, sytuacji, rzeczy takimi, jakimi są w rzeczywistości, a nie takimi, jakimi sobie wyobrażacie, że są. I chociaż kapłan jest człowiekiem żyjącym samotnie to tylko dlatego, aby inni nie byli samotni. Aby uwierzyć w drugiego człowieka, należy najpierw uwierzyć w siebie. Żyć w harmonii ze światem widzialnym i niewidzialnym. Odnaleźć prawdziwe oblicze Boga. Ale czy miłość jest w stanie uchronić przed samotnością? Nie zapominajmy, że Bóg ukrył piekło w samym sercu raju. Rozważania o samotności to droga do wnętrza samego siebie i drugiego człowieka. Temat ten stał się tytułem przygotowywanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej publikacji książkowej (monografii) pt. „Samotność: rzeczywistość czy fikcja?” Wszystkich zainteresowanych złożeniem tekstów do druku informujemy, że ostateczny termin mija 20 grudnia 2013 roku o godz. 24:00. Zatem ci, którzy byli uczestnikami konferencji poświęconej tej problematyce czy też inne osoby zainteresowane tą problematyką mogą jeszcze złożyć tekst do druku wysyłając go drogą elektroniczną na adres e-mailowy: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
- Odsłony: 2967
Znane jest słynne powiedzenie, iż jeden ojciec znaczy więcej niż stu nauczycieli. Dziś, gdy nastąpiła wielka migracja za pracą, wielu ojców pozostawia swoje rodziny a tym samym problem wychowania dzieci. Inni z kolei z wygody życia czy szukania swego miejsca w świecie nie do końca zdają egzamin z powołania do ojcostwa. Bywają też i tacy, co z lęku przed zadaniami i obowiązkami nie podejmują w ogóle realizacji bycia ojcem. Faktem też jest i to, że dziś wielu chłopców nie identyfikuje się z ojcem. Modelu szukają oni w fikcji literackiej i przede wszystkim filmowej. Zastępczymi ojcami synów zostają legendarni kowboje, Rambo i Terminatorzy oraz aktorzy grający ich role. Bardziej jeszcze niż z nierealnymi nadmęskimi bohaterami identyfikują się oni ze swoimi kolegami. Aby wyjść naprzeciw tym zagadnieniom, Katedra Pedagogiki Katolickiej, poraz kolejny zorganizowała w dniu 11 grudnia 2013 roku w Stalowej Woli Międzynarodową Konferencję Naukową na temat: „Ojcostwo: powołanie czy zadanie?” Problematyka konferencji nadzwyczaj duże wywołała wielkie zainteresowanie, gromadząc prawie 80 prelegentów reprezentujących niemal wszystkie środowiska akademickie, począwszy od Szczecina po Przemyśl. Prelegenci podjęli w swych wystąpieniach szeroką gammę aspektów ojcostwa. Jest to znak, że temat należy kontynuować zarówno w badaniach jak i dyskusjach naukowych. (poniżej galeria foto)
- Odsłony: 2754
Ostatnia kartka z kalendarza prowadzi nas ku początkowi Nowego Roku. Jeszcze pozostało kilka dni adwentu i oczekiwane Święta Bożego Narodzenia. Jako, że długo wyczekiwane tym szybciej miną. A potem pozostaje dosłownie kilka chwil i wkroczymy w Nowy Rok, który będzie okazją do kolejnych życzeń, planów i marzeń. Także i na ten czas grudniowy wielu snuje różne plany. Przyjdą na pamięć różne wspomnienia, odtworzymy w pamięci choćby na chwilę zapomniane już adresy, kontakty, by znów chociaż na chwilę przywołać w pamięci i krótkim smsem komuś złożyć życzenia. Świat wirtualny wypiera ostatki zwyczajów składania życzeń osobiście bądź tradycyjną drogą. Nie da się tego procesu zatrzymać, zmienić. Gorzej z tymi, którzy nie posiadają technik nowoczesnych. Oni nie mogą liczyć nawet na taką formę pamięci jak e-mail, sms. Takim pozostaje liczyć na „żywe” odwiedziny bądź tradycyjną formę życzeń. Studenci Interdyscyplinarnego Koła Naukowego „Nowoczesne Kształcenie” tym razem by być ze sobą poprzez formę coraz powszechniej praktykowaną, poczynili działanie w kierunku przygotowania wspólnego kalendarza. Zapewne spoglądając co jakiś czas na niego, będą sobie przypominać bliskie osoby, i być może ta forma ugruntuje w nich wzajemną pamięć także wtedy, gdy już zakończy się rok, lecz kalendarz pozostanie wierną pamiątką do której i po latach miło będzie zajrzeć.