- Odsłony: 1392
Mam 39 lat. Przez większość swojego życia byłem ateistą. Za wyjątkiem krótkiego okresu, od momentu, gdy rozpoczęła się religia we wczesnej szkole podstawowej, do, może, 4-5 klasy. Nie pamiętam, kiedy dokładnie zrozumiałem, że Boga nie ma (w formie, w jakiej Go sobie wyobrażałem), ale pamiętam do dziś jak bolesne było to dla mnie przeżycie. Do tamtej chwili miałem przekonanie, że nigdy nie jestem sam, że jest ktoś kto czuwa nade mną i w razie potrzeby uratuje. Od tamtej chwili byłem sam i pamiętam to uczucie totalnej samotności, konieczności polegania wyłącznie na samym sobie. Przez kolejne kilkadziesiąt lat (pewnie ok 25) czułem, że to ja decyduje o swoim losie. Marzyłem więc i zmieniałem te marzenia w rzeczywistość. Na początku trochę nieporadnie, po omacku, z czasem coraz bardziej skutecznie. Przez cały czas jednak nie opuściło mnie przekonanie, że coś nade mną czuwa. Mówiłem, że mam szczęście w życiu, że życie się mną opiekuje. I tak było w istocie.
- Odsłony: 1248
Siedziałam na ławce w przedszkolu. Po Anię przyszedł tatuś, wziął ja na barana, był taki uśmiechnięty, silny, a Ania taka szczęśliwa. Czekałam cierpliwie na swoją kolej. Kiedyś w większości przychodzili tatusiowie albo babcie. Przynajmniej ja to tak pamiętam, choć może wcale tak nie było. Y kolei Tomek opowiada, jak był z tatą na rybach, jego tata jest taki dzielny, kupił mój strażacki samochód i nauczył go jeździć na rowerku. Tomek był w naszej przedszkolnej brygadzie przywódcą, tata go uczył, jak się bić i jak nie dać sobie w kaszę dmuchać. Ja byłam odbierana przez babcię, zawsze przez babcię, mama pracowała, ojca nie było. Nie mam pretensji. Dziś też jestem sama. Nikt mnie nie odbiera z pracy, nikt nie czeka z obiadem, dla nikogo nic nie muszę.. Ekstra, prawda? Nie mam dzieci więc żyję sobie jak lord, nie muszę być piękna na zawołanie, mogę robić co chcę, czyli.. niewiele, w gruncie rzeczy. Ale mogę o siebie Dbać, dbać przez duże D.
- Odsłony: 1347
Kolejna uczta naukowa ukazała prawdę nie tylko o wielkim zaangażowaniu młodych naukowców i to ze środowisk niemal z całej Polski bo od Gdańska po Rzeszów, od Siedlec po Wrocław, ale także o wielkim kunszcie naukowym, profesjonalizmie, wielkim oddaniu się kwestiom, jakie stały się przedmiotem ich badań i reprezentowanych profesji. Z drugiej strony dzięki tej uczcie wskazano na wiele przemilczanych problemów – zagrożeń, które nie zawsze są nazywane po imieniu i są przedmiotem refleksji, dyskusji czy rozważań. Dzięki temu chciałoby się wprost wykrzyczeć pod adresem prelegentów słowa wdzięczności – dziękuję – za to specjalistyczne a zarazem profesjonalne przygotowanie wystąpień podczas zorganizowanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej KUL w dniu 07 marca 2017 roku w Stalowej Woli Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej zatytułowanej: „Zagrożenia naturalne i cywilizacyjne”. Radość serce rozpiera, gdy się jest świadkiem jak młodzi naukowcy z wielką starannością przygotowują wystąpienia i w sposób absorbujący je przedstawiają. To – można powiedzieć – nowe ludzi plemię – które zatroskane o sprawy nauki, podejmuje z zapałem trud badań na wielu odcinkach życia społecznego, gospodarczego, religijnego, politycznego, kulturalnego. Rzeczywistość organizowanych konferencji to niepodważalna prawda, że należy stwarzać właściwe warunki młodej kadrze by mogła stawać ochoczo wobec wyzwań jakie niesie współczesność. Wielkie dzięki Wam - Młodzi Przyjaciele, którzy rozumiejąc swoją drogę życia potraficie w duchu odpowiedzialności ją realizować, do niej się przygotowywać. Fotogaleria z konferencji poniżej tekstu.
- Odsłony: 1413
Święty Jan Paweł II wydając Encyklikę Slavorum Apostoli skierowaną w tysiącsetną rocznicę dzieła ewangelizacji świętych Cyryla i Metodego do biskupów i kapłanów, do rodzin zakonnych, do wszystkich wierzących chrześcijan wskazał, a szczególnie do tych, którym leży na sercu dobro i jedność chrześcijańskiej Europy, dał wyraz troski o budowanie jedności wśród narodów. Dlatego też nie wydaje się bynajmniej rzeczą anachroniczną widzieć w świętych Cyrylu i Metodym autentycznych protagonistów ekumenizmu w ich skutecznym dążeniu do usunięcia lub zmniejszenia wszelkiego prawdziwego lub choćby pozornego podziału między poszczególnymi Wspólnotami. Dziś w dobie niezgody, nienawiści, uprzedzeń, wzajemnych oskarżeń potrzeba nam pochylić się na nowo nad ideą jaka przyświecała Braciom z Tesalonik. W tym duchu Katedra Pedagogiki Katolickiej od samego początku powstania podejmuje wieloaspektowe działania wypełniania misji wynikającej z przesłania działalności św. Cyryla i Metoda. W szerokim rozumieniu Katedra podejmuje zgodnie z nauką Kościoła katolickiego działania w taki sposób, aby przedstawić je i realizować dla dobra drugiego człowieka, a także by mogły się one spotkać ze szlachetnymi myślami i słusznymi oczekiwaniami każdego człowieka i wszystkich ludów. W dniach 02-04 marca 2017 roku ks. prof. Jan Zimny jako kierownik Katedry Pedagogiki Katolickiej, na zaproszenie Tarnopolskiego Narodowego Ekonomicznego Uniwersytetu w Tarnopolu uczestniczy w serii spotkań z młodzieżą reprezentującą klasy maturalne szkół średnich z całej Ukrainy, która uczestniczy w wielu olimpiadach z zakresu wiedzy humanistycznej i społecznej. Trzeba podkreślić, że Pan Сергій Банах – dziekan Wydziału Prawa (na foto) jest nadzwyczaj osobą otwartą i w pełni rozumiejącą oraz bez reszty zaangażowaną w realizację idei cyrylometodiańskiej. Wielką zasługę w kooperacji tej ma również oddany i zaangażowany prof. dr hab. Jurij Szczerbiak – kierownik Katedry TNUE w Tarnopolu, który jednocześnie należy do Międzynarodowej Rady Naukowej Pedagogów Katolickich.
- Odsłony: 2708
Żyjemy w epoce, która charakteryzuje się wieloma cechami pozytywnymi, ale także i negatywnymi. Należy tylko postawić pytanie: czy u początku XXI wieku częściej spotykamy zagrożenia czy sytuacje dające nadzieję, spokój, bezpieczeństwo. Opinie są różne. Zależą one od sytuacji danego człowieka w której się znajduje. Ponadto dla jednego to co jest czymś pozytywnym, dla drugiego może być czymś zupełnie odwrotnym. Generalnie rzecz ujmując wielu stawia tezę, że współczesne czasy nacechowane są bardziej zagrożeniem jak bezpieczeństwem. Tematyka ta jest przedmiotem wielu działań politycznych, społecznych, gospodarczych, tematem wielu sesji czy konferencji naukowych, wielu rozpraw i tekstów. Podobnie też tematyka ta stanie się refleksją w rozważaniach Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej w dniu 07 marca 2017 roku w Stalowej Woli (wtorek), organizowanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej i przy współpracy Fundacji Campus w Stalowej Woli oraz Interdyscyplinarnego Koła Naukowego Studentów „Nowoczesne Kształcenie” KUL w Stalowej Woli. Wszystkich zainteresowanych tą problematyką serdecznie zapraszamy do udziału w konferencji od godz. 9:30. Szeroka gamma zgłoszonych tematów zapewne wzbogaci uczestników tego naukowego wydarzenia i stanie się przyczynkiem do pogłębienia myśli na temat zagrożeń naturalnych i cywilizacyjnych. Szczegółowy program konferencji zamieszczamy poniżej tekstu.
- Odsłony: 1441
Posynodalna adhortacja apostolska Amoris laetitia jest „zainfekowana” niekatolicką ideą „moralności sytuacyjnej” – ostrzega ks. Nicola Bux, wybitny włoski teolog i doradca Kongregacja Nauki Wiary. W rozmowie z portalem amerykańskiego czasopisma "The Remnant" ks. Bux wezwał do odważnej obrony prawdziwej wiary katolickiej. „Idąc za Apostołem (Gal 1,8), św. Cyryl Jerozolimski naucza, że wiara katolicka otrzymana we chrzcie musi być akceptowana jako całego życia, bez odejmowania czegokolwiek, nawet jeżeli sami pasterze, zmieniając zdanie, mieliby uczyć czegoś przeciwnego do tego, czego nauczali pierwotnie. List kardynałów do papieża [słynne dubia kardynałów Brandmüllera, Burke’a, Caffarry, Meisnera] – tak samo jak inny wysłany na początku Synodu – uchodzi za wyraz tego samego przekonania; co więcej jest znakiem zrozumienia posługi Piotrowej, bo prosi Najwyższego Kapłana i Kongregację Nauki Wiary, departament szczególnie odpowiedzialny za zachowanie wiary katolickiej, o potwierdzenie szeregu prawd dotyczących wiary i moralności, a zwłaszcza o sakramenty małżeństwa, pokuty i pojednania oraz Eucharystii. Instrument dubiów, poprzez który prosi się o responsum [pol. odpowiedź] jest zatem kanonicznie ważny” – powiedział ks. Bux odpowiadając na pytanie dotyczące listu czterech kardynałów.
- Odsłony: 1866
To tytuł kolejnej Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej jaka została zaplanowana na dzień 07 marca 2017 roku (wtorek) w Stalowej Woli przy ul Energetyków 11A, a organizowanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej KUL w Stalowej Woli przy współpracy Fundacji Campus w Stalowej Woli oraz Koła Naukowego Studentów „Nowoczesne Kształcenie”. Z tej racji, że mieliśmy problem techniczny ze stroną internetową stąd termin zgłoszeń wydłużamy do 05 marca 2017 roku do godz. 24:00. Doskonale zdajemy sobie sprawę, że wokół nas jest wiele zagrożeń wynikających z działalności człowieka, zmian w przyrodzie, rozwoju cywilizacji, nie pomijając w tym zagrożeń duchowych człowieka, moralno-etycznych itp. Zagrożenia towarzyszą nam praktycznie każdego dnia. Najczęściej są one wielkości opasłego mopsa, jednak czasami mogą przypominać raczej rozeźlonego rottweilera. Świat pełen jest wymyślnych pułapek, czekających tylko na nasze nieostrożne stopy. By skutecznie funkcjonować w otaczającej nas rzeczywistości musimy nauczyć się skutecznie z nimi radzić. Nie jest to jednak zadanie łatwe i przyjemne. Bacząc na złożoność zagadnienia już po raz kolejny pochylać się będziemy w refleksji naukowej nad zagrożeniami. Albert Eistein powiedział, że „problemem naszego wieku nie jest bomba atomowa, lecz serce ludzkie”. Żyjemy w takim dziwnym świecie, w którym łatwiej jest rozbić atom, niż obalić kłamstwo. Z drugiej strony wiemy też, że zagrożenie powoduje największą motywację do działania. Niekiedy strach i obawa przed czymś niszczy nas bardziej niż samo zagrożenie. Kiedy więc czujesz, że ktoś chce cię zniszczyć, nie myśl o sobie źle. Tylko ludzie, którzy czują zagrożenie chcą zniewolić innych, taka jest bowiem prawda.
- Odsłony: 1962
Temat o piekle jest dziś wyśmiewany, pomijany. Problematyka dotycząca piekła opiera się na Piśmie św., dokumentach Kościoła i wypowiedzi św. S. Faustyny. Prawda o szatanie i grzechu jest uświadomieniem, dlaczego dla nas ludzi było potrzebne dzieło odkupienia, dokonane przez Syna Bożego Jezusa Chrystusa. Są ludzie, którzy nie wierzą w piekło (30% Polaków). Tymczasem jest faktem, że człowiek może dobrowolnie nie przyjąć Bożej miłości. Może przyjąć nawet postawę nienawiści. Może świadomie odrzucić miłość Bożą i Jego miłosierdzie, i umrzeć w grzechu śmiertelnym. A to oznacza odłączenie się na zawsze z wolnego wyboru od Boga. Pan Jezus naucza o piekle i jego wieczności. Piekło jest stanem człowieka, który ostatecznie sam się wykluczył ze wspólnoty z Bogiem i świętymi. Kara piekła polega właśnie na wiecznym odłączeniu się od Boga. Bóg nie chce nikogo potępić. Chce zbawić każdego człowieka. Człowiek jednak sam wybiera piekło przez dobrowolne odwrócenie się od Boga. Jest to niewyobrażalna tragedia człowieka, który żadną miarą bez Boga nie może być trwale szczęśliwym. Dlatego Kościół ciągle błaga o miłosierdzie Boga, który nie chce "niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia" (2 P 3, 9).
- Odsłony: 2108
Nie jest to tylko czysta teza szablonowa. Gdy bowiem przeanalizujemy te słowa głębiej, zauważymy i szybko się przekonamy, że zawierają one prawdę, którą potwierdza codzienne życie. „Cóż bowiem za korzyść odniesie człowiek, choćby cały świat zyskał, a na swej duszy szkodę poniósł?”. Można w życiu wiele utracić, można być pozbawionym przez innych ludzkiej godności, poczucia zewnętrznego bezpieczeństwa, ale, gdy mamy szczere poczucie zjednoczenia z Bogiem, wszystko co ludzkie staje się małe, kruche. Potrzeba ciągłych zabiegów trwania przy Bogu i z Bogiem. I niekiedy nieprzyjaciele będą nam powtarzać, że są synami Bogami, chociaż ich życie wskazywać będzie wielką przepaść pomiędzy nimi a Bogiem. Wielokrotnie będzie to też wielki bój o prawdę, o godność, o właściwą przestrzeń dla Boga i jego wartości. Idąc zaś przez życie w wielkich bojach zawsze z Bogiem, ramię w ramię, jesteśmy wówczas w stanie wszystko zwyciężyć, pokonać. Miej ufność w Panu i czyń to, co ci On nakazuje - nawet wtedy, gdy poczujesz ludzką bezsilność, bezradność, zwątpienie. Gdy On będzie z tobą, zawsze będziesz mocny, wytrwały, pełen nadziei na zwycięstwo prawdy. Tak należy trzymać. Człowiek przetrwa wszystko, gdy tylko idzie razem z Bogiem.
- Odsłony: 2354
Powszechnie dzisiaj podkreśla się potrzebę autorytetów, wywodząc tę konstatację z równie powszechnie wskazywanej w literaturze przedmiotu i prowadzonych badaniach w tym zakresie ich dewaluacji. Naśladownictwo autorytetu ma swe umocowanie w biologii i w świecie zwierząt, gdzie stado naśladuje zachowania osobników stojących najwyżej w hierarchii (przewodników stada), co ma charakter przystosowawczy. Przenosząc to do świata ludzi – co nie jest takie łatwe, bowiem świat ludzki jest trudniejszy i bardziej zróżnicowany – można jednak powiedzieć, iż działa w nim podobny mechanizm. Stawiając sobie bowiem określone cele rozwojowe i życiowe, naśladujemy osoby z wyższą pozycją, z większą wiedzą, którym udało się ważne dla nas cele osiągnąć, bowiem aspirujemy do bycia jak „one”. Potrzeba refleksji nad autorytetem jest potrzebą nie tylko dnia dzisiejszego. Stąd przez wieki pochylano się nad tą wartością, która w życiu społecznym, życiu każdej jednostki zawsze odgrywała istotną rolę. Katedra Pedagogiki Katolickiej KUL mając na uwadze znaczenie autorytetu, jego kryzys, oczekiwania, potrzebę jego odbudowy i budowy organizuje w dniu 21 lutego 2017 roku (wtorek) w Stalowej Woli, ul. Energetyków 11A Ogólnopolską Konferencję Naukową na temat: „Autorytet ludzkim misterium”. Początek o godz. 9:30. Na jej program złoży się ponad czterdzieści referatów przedstawionych w czasie sesji plenarnej a następnie w sekcjach tematycznych. Program konferencji zamieszczamy poniżej tekstu.