- Odsłony: 1443
Słyszymy dziś o panującej cywilizacji postępu, cywilizacji techniki, nauki, badań. Jeszcze nie tak dawno dość powszechnie mówiono o cywilizacji miłości. Czy jednak nie nadszedł czas, by mówić o cywilizacji samotności? Użyłem tytułu cywilizacja samotności, choć chyba trafniejsze byłoby określenie „cywilizacja osamotnienia”. Współczesny człowiek w sposób świadomy wyklucza się, eliminuje się ze społeczeństwa, zamyka w swojej egoistycznej świadomości szukając namiastki bycia z drugim człowiekiem poprzez ekran komputera, telewizora, telefonu czy smartfona. Narzędzia te, jakkolwiek służące człowiekowi stały się obecne przeciwko niemu. Trzeba przyznać, że coraz bardziej wyniszcza nas współczesna cywilizacja osamotnienia i nie pomoże nam w żadnym stopniu setki czy tysiące znajomych na Facebooku. „Kobieto puchu marny” - pisał niegdyś Adam Mickiewicz, zapewne jednak gdyby dziś powstał z grobu i zobaczył dzieła komunikacji ludzkiej, szybko porażony zawałem powróciłby do miejsca wiecznego spoczynku. Wytworem naszych czasów są osoby, które tak bardzo boją się samotności, że ledwie zakończą jeden związek (czy raczej jeden akt własności), a już w ciągu 2-3 dni zawiązują nową „umowę”. Przypomina to stosunek dziecka do starej zabawki, która już mu się znudziła, więc kupuje nową. Nie wierzę, że te relacje oparte są na prawdziwym uczuciu. Takie oto myśli, refleksje, stwierdzenia, wnioski pojawiały się w referatach uczestników-prelegentów Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej poświęconej osamotnieniu i samotności, zorganizowanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej i Fundację Campus w Stalowej Woli w dniu 21 listopada 2017 roku.
- Odsłony: 1461
Podczas ostatniego pobytu na Węgrzech w dniu 12 listopada 2017 roku, oprócz świętowania Niepodległości Polski, był czas by nawiedzić groby Polaków znajdujących się w niedalekiej odległości polskiego kościoła. Na tym cmentarzu spoczywa jeden z najmłodszych bohaterów węgierskich, który swoje życie oddał za swoją Ojczyznę. Nawiedzając groby Polaków na chwilę zatrzymaliśmy się na jego grobem, którego historia porusza serce każdego, kto bliżej pozna jego postać. Ponadto na Węgrzech wraz z nadejściem jesieni żywsze staje się wspomnienie października 1956 roku. Wtedy to bowiem, 61 lat temu, wybuchło w Budapeszcie antysowieckie powstanie będące rezultatem wszechobecnego niezadowolenia społeczeństwa z życia w Węgierskiej Republice Ludowej. W pełne napięcia wydarzenia tamtych dni (rewolucja rozpoczęła się 23 października, ostatecznie zaś stłumiono ją 10 listopada) zaangażowały się w różny sposób dziesiątki tysięcy osób. Każda z nich ma swoją niepowtarzalną historię, często wiążącą się nie tylko z czasem powstania, ale i z porewolucyjnymi represjami czy emigracją. Niezwykłe a 
zarazem bardzo dramatyczne w swym finale są dzieje Pétera Mansfelda – chłopca, który w dniu wybuchu rewolucji miał zaledwie 15 lat. Pochodził z niezamożnej rodziny prowadzącej własny zakład fryzjerski. Mansfeldowie nie mieli łatwego życia: dziadek i ojciec Pétera zostali po wojnie wywiezieni do ZSRR na tak zwany malenkij robot czyli kilkuletnią, przymusową pracę. Na Węgry zdołał wrócić tylko ojciec.
- Odsłony: 1310
Dzień 11 czy 12 listopada stały się tym razem nie tylko w Polsce okolicznością do świętowania rozpoczynającej się 100-rocznicy odzyskania przez Polskę Niepodległości. Wiele środowisk, instytucji, organizacji na swój sposób zaznaczyło ten fakt organizując uroczystości kościelne, państwowe, akademickie, patriotyczne, kulturalne. W podobnym duchu została zorganizowana i przeżywana w dniu 12 listopada br w Budapeszcie (Węgry) uroczystość w Polskiej Parafii Personalnej. Uroczystość rozpoczęła się Mszą świętą, której przewodniczył Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Andrzej Dzięga ze Szczecina. W homilii podkreślił rys historyczny 
tworzonej niepodległości wielokrotnie wspieranej przez Węgrów. Była to doskonała okazja by podziękować naszym „Bratankom” za wielokrotnie wspólne wędrowanie i wzajemne wspieranie się w historii. Wyrazem i symbolem podkreślenia jedności obu Narodów było odznaczenie Pani Judit Marki „Wielkim Orderem Świętego Ottona z Bambergu” w części drugiej uroczystości. Wpierw specjalną laudację wygłosił ks. prof. Jan Zimny (KUL Stalowa Wola), po czym wręczony został Order w obecności wielu Polaków mieszkających na Węgrzech, przedstawicielu różnych instytucji polonijnych, węgierskich. W wygłoszonej laudacji mówca wskazał na wiele cech osobowych Bohaterki, Jej zasług wobec Polski i Polaków. Wyraźnie te kwestie zostały zaznaczone w poniżej zamieszczonej laudacji. Poniżej tekstu fotogaleria z uroczystości.
- Odsłony: 1684
Samotność jest problemem, z którym zmagają się nie tylko samotni, osoby porzucone lub nieśmiałe, lecz również ambitni single, tacy, jak większość użytkowników, którzy odwiedzają portal randkowy. Samotność doskwiera w większym lub mniejszym stopniu, częściej lub rzadziej niemal każdemu z nas. Są trzy rodzaje przyczyn stresu: zagrożenie, przeszkoda i strata. Przyczyn samotności może być wiele. Nie sposób wszystkich wymienić. Nie ma złotej recepty, która dałaby gwarancję rozwiązania tego problemu. W końcu nie można zmusić nikogo do przyjaźni. Korzystając jednak z zasady, że zmianę świata najlepiej zacząć od siebie, można zapytać: co mogę zrobić, żeby przestać cierpieć z powodu samotności? Wszystko wskazuje, że w dniu 21 listopada 2017 roku w Stalowej Woli uczestnicy Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej starać się będą odpowiedzieć na tego rodzaju pytania. Z programu konferencji zamieszczonego poniżej wynika, że tematyka referatów jest na tyle obszerna, że każdy może znaleźć dla siebie treść i nad nią bliżej się zastanowić. Zapraszamy więc wszystkich zainteresowanych tą tematyką w poczucie zapewnienia dobrej, rodzinnej atmosfery podczas konferencji. Gdyby komuś bardzo zależało jeszcze na udziale czynnym w konferencji możemy do 14 listopada przyjąć zgłoszenia.
- Odsłony: 1332
Należy zakładać, że nie wszyscy są wtajemniczeni w nomenklaturę odznaczeń, wyróżnień, godności. Jeszcze do dziś lansowany jest np. pogląd, iż pojęcie "nomenklatura" dotyczy grupy ludzi uprzywilejowanych przez władze, instancje partyjne, wyznaczonych na stanowiska kierownicze w instytucjach i urzędach państwowych. W tym przypadku, gdy chodzi o „Benemerenti” jest zupełnie inaczej. Wyjaśnijmy, że jest to odznaczenie honorowe ustanowione przez papieża Grzegorza XVI w 1832 roku, przyznawane za długoletnie i wyjątkowe zasługi dla Kościoła katolickiego, oddane wraz z rodzinami i społecznościami. W 1925 roku przyjęto, że medal będzie przyznawany w dowód uznania dla osóbzasłużonych w służbie Kościoła, zarówno cywilnych jak i wojskowych, świeckich i duchownych. Praktyka odznaczania przyjęła się w również Polsce. W dniu 11 listopada br. w Kapušanach o godz. 10:00 odbyła się 
uroczystość odpustowa z racji na wspomnienie św. Marcina – patrona tejże parafii. Podczas uroczystej Mszy świętej, której przewodniczył Jego Ekscelencja Ksiądz Arcybiskup Andrzej Dzięga – metropolita szczecińsko-kamieński, odznaczeniem „Benemerenti” został uhonorowany ks. dr hab. Jozef Martin – proboszcz parafii, a zarazem wielki i wierny Przyjaciel Polski i Polaków. Ze strony polskiej w uroczystości tej wziął udział przedstawiciel KUL w Stalowej Woli – ks. prof. Jan Zimny, który przed wręczeniem odznaczenia wygłosił specjalną laudację. W jednostce KUL ks. Jozef był wykładowcą i zapisał się, jako człowiek o otwartym sercu, wielkiej odpowiedzialności i życzliwości. Fotogaleria z uroczystości poniżej tekstu.
- Odsłony: 1490
Kim był Twój własny ojciec? Przyjacielem, opiekunem, nauczycielem? A może sędzią, dyktatorem, wzbudzającym lęk tyranem? Czego nauczył Cię, a czego zaniedbał? Jak, i czy w ogóle okazywał Ci jakieś uczucia? Czy chcesz być do niego podobny, czy zupełnie inny? Tego typu pytania były lub są stawiane przez wielu z nas. Społeczeństwo często nie ułatwia ojcom zadania, by byli spełnieniem marzeń wielu dzieci. Łatwo wpaść w pułapkę stereotypów i schematów. W świadomości społecznej ojciec ma być autorytetem, nie wolno mu okazywać słabości, wątpić, być smutnym. Tymczasem nie każdy mężczyzna ma potrzebę sprawowania rządów silnej ręki, nie każdy czuje się dobrze w narzuconej roli domowego cerbera, dozorcy i sędziego. W czasach współczesnych każdy robi i marzy o karierze. Najważniejszą karierą mężczyzny to być ojcem, bo jeden ojciec znaczy więcej niż stu nauczycieli. Każdy ojciec powinien zdawać sobie sprawę z tego, że pewnego dnia dziecko podąży za jego przykładem, a nie za jego radami. Bardzo dobrze się składa, że już kolejny raz Katedra Pedagogiki Katolickiej KUL wraz z Fundacją Campus organizuje w dniu 12 grudnia 2017 roku w Stalowej Woli Konferencję Naukową na temat: „Obrazy ojcostwa: wczoraj – dziś – jutro”. Zgłoszenia do czynnego udziału należy przesyłać drogą elektroniczną www.pedkat.pl (Konferencje/Planowane/Karta zgłoszenia) do dnia 03 grudnia br. do godz. 24:00. Zapraszamy Wszystkich Państwa do udziału w tej refleksji, która przecież dotyczy każdego z nas.
- Odsłony: 1268
Szanowni Państwo, Polska jest państwem tworzonym przez naród, który wyrósł na jej wielkiej historii, wielkiej tradycji - tradycji chrześcijańskiej, tradycji obrony Ojczyzny, tradycji kultywowania rodziny. Jak wiemy w przyszłym roku, to jest w roku 2018 obchodzić będziemy 100-lecie odzyskania przez Polskę Niepodległości. Z tej racji na wielu odcinkach życia społecznego, kulturalnego, politycznego wiele grup państwowych, lokalnych, organizacji, wspólnot zaplanowało już w programie swej działalności różne wydarzenia dla uczczenia tej rocznicy w postaci konferencji, sesji, koncertów, imprez kulturalnych itp. Tą wyjątkową rocznicę pragnie również uczcić Redakcja „Pedagogiki Katolickiej”. Formą poprzez którą chcemy włączyć się w obchody świętowania Jubileuszu jest wydanie wspólnej publikacji książkowej pt. „Świat Niepodległości”. Proponujemy, aby publikacja składała się z czterech odrębnych rozdziałów, a mianowicie: rozdział pierwszy zatytułowany: „Moje życie – moja niepodległość”, rozdział drugi: „Moja rodzina – jej niepodległość”, rozdział trzeci: „Moja Ojczyzna – wartość jej niepodległości” i rozdział czwarty: „Mój Kościół w kontekście niepodległości”.
- Odsłony: 1382
Szanowni Państwo, wielu z Was jest pracownikami lub studentami studiów I, II lub III stopnia w wielu polskich bądź zagranicznych ośrodkach akademickich. W nawiązaniu do poprzednich lat chcemy zaproponować Wam możliwość włączenia się do programu: „Kierunki badań drogą rozwoju człowieka”. Jest to projekt w którym może uczestniczyć każdy student lub pracownik naukowy z każdej jednostki uczelnianej w Polsce i z zagranicy będący na różnych kierunkach studiów lub będący pracownkiem dydaktyczno-naukowym. Jedynym warunkiem włączenia się do programu jest udział przynajmniej w trzech konferencjach naukowych organizowanych przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej KUL i opublikowanie trzech artykułów w wydawanych przez Katedrę publikacjach książkowych lub czasopismach w terminie od 01 października 2017 roku do 30 czerwca 2018 roku. Na koniec realizacji projektu, czyli w czerwcu 2018 roku każdy uczestnik projektu otrzyma specjalny Certyfikat potwierdzający udział w projekcie badawczym. Celem bowiem organizowanych konferencji i wydawanych publikacji jest właśnie praca badawcza w zarysowanych obszarach tematycznych proponowanych w tytułach konferencji.
- Odsłony: 1406
To tytuł publikacji jaka jest obecnie przygotowywana do wydania. Za kilka dni odbędzie się na podobny temat ogólnopolska konferencja naukowa, która podejmie temat samotności i osamotnienia, a który ostatnio stał się tematem wielu dyskusji, polemik. Zapewne dzieje się to tak dlatego, że współczesne społeczeństwa, pokolenie, osoby w coraz większym stopniu dotyka zjawisko samotności bądź osamotnienia. Jak o samotności można mówić w aspekcie pozytywnym i negatywnym, tak o osamotnieniu mówimy raczej wyłącznie w ujęciu negatywnym. Te dwie rzeczywistości względem siebie wielokrotnie są odczytywane i interpretowane w sposób zamienny, a należy pamiętać, że jest to odrębny stan człowieka. Samotność z wyboru – to decyzja danej osoby, że chce być sama lub realizować się w konkretnej wspólnocie np. zakonnej. Dla wielu bywa też potrzebą na pewien czas. Najczęściej kojarzy się nam ono negatywnie, a tak nie zawsze jest, może być to sposób na własne życie. Ma więc ona różne barwy w zależności od naszej sytuacji życiowej. A czym jest osamotnienie? Najprościej ujmując można powiedzieć, że jest to życie pozbawione głębokich prawdziwych więzi z ludźmi lub z Bogiem, bądź jednocześnie.
- Odsłony: 1209
Zamiast wypraw po cukierki, wiedźm i potworów - pochód i ponad 100 relikwii świętych. Pierwsza w Polsce "Procesja ze Świętymi", przeszła ulicami Szczecina sprzed pomnika Jana Pawła II do katedry świętego Jakuba. To pierwsza tego typu procesja. Powodem zorganizowania procesji, jest zaobserwowanie postępującej sekularyzacji Dnia Wszystkich Świętych, który jest degradowany przez zachodnie Halloween. To co się dzieje wokół nas rodzi potrzebę ukazania tego, co w naszej wierze jest piękne i zachwycające. Procesja ukazała głębię oraz mistykę kultu, związaną z wyjątkowym dla katolików dniem. W Kościele katolickim zaplecze duchowe jest swego rodzaju ojcem inicjatyw. W dzisiejszym świecie, z jednej strony tak bardzo odduchowionym, a z drugiej naszpikowanym magią i zabobonami, potrzeba autentycznej mistyki, wypływającej z życia Kościoła. Istnieje realna potrzeba organizowania takich procesji, właśnie w Wigilie Wszystkich Świętych. Po to, żeby uwydatnić światło, które jest skontrastowane z ciemnością. Dlatego oprócz relikwii naszych patronów, niesione zostały świece. Na znak modlitwy wznoszonej do Boga, poniesieno także kilkadziesiąt kadzielnic.