- Odsłony: 1241
Wciąż spotykając człowieka, wciąż odkrywamy nowe wartości. Nie bez znaczenia powtarzamy, że człowiek to wielka tajemnica, to wielki odrębny świat, to największy od Boga dar. Czyż nie jest dokładnie taki w naszym życiu? Spotkać człowieka pełnego miłości Boga, człowieka w pełni ludzkiego - to spotkać wielką tajemnicę, wielki dar, wielkie szczęście. Stawiam sobie pytanie, czym sobie zasłużyłem, że wciąż spotykam tak wspaniałych, szlachetnych, Bogu i ludziom oddanych ludzi. To zapewne jest tajemnica bez możliwości rozpoznania. Wiem zaś, że dowodem na tak postawioną tezę jest fakt kolejnego pięknego wydarzenia jakie miało miejsce dziś. A cóż to takiego? Jest poranek 19 listopada br. Z grupą studentów Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach ruszamy z Campusa w stronę Lwowa. Naszym celem jest pobyt i modlitwa na cmentarzu Orląt Lwowskich oraz poznanie 
prastarego Grodu – Lwowa. Minęła godz. 6:00 – ruszamy w drogę. Ślady pierwszej aury zimowej dają o sobie znak. To jednak jest jedynie motywacją do refleksji nad ogólną zmianą jaka i w życiu człowieka wielokroć następuje. Przed nami ponad 500 km. Wiele mamy więc czasu by siebie bliżej poznać. Z każdą godziną rzeczywiście coraz więcej wiemy o sobie. To nas umacnia, ugruntowuje, integruje. Jesteśmy na miejscu – nekropolii, gdzie tysiące młodych bohaterów spoczywa, a którzy niegdyś oddali swoje życie w obronie Ojczyzny.
- Odsłony: 3379
Wielu wprost uważa, że idziemy przez ten świat samotnie, ale jeśli mamy szczęście, to przez jedną chwilę należymy do kogoś i ta jedna chwila pozwala nam przetrwać całe wypełnione samotnością życie. Każdy powinien mieć kogoś, z kim mógłby szczerze pomówić, bo choćby człowiek był nie wiadomo jak dzielny, czasami czuje się bardzo samotny. Ten czas jesienny, gdy pada deszcze lub prószy śnieg płatkami, smutno, gdy jesteśmy w duszy sami. Smutniej jeszcze, gdy trzeba iść drogą i nie widzieć prócz nieba nikogo. A najsmutniej, gdy droga daleka i nikt na końcu, prócz Boga, na nas nie czeka. Takie nastroje wielu towarzyszą. Co czynić by było inaczej? Na to pytanie zapewne odpowiedzą prelegenci organizowanej Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej zatytułowanej: „Samotność – odwieczny refren życia”, mającej się odbyć 20 listopada 2018 roku (wtorek) w Stalowej Woli, ul. Energetyków 11A. Organizatorem konferencji jest Akademia Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach i Fundacja Campus w Stalowej Woli przy współpracy z Międzynarodową Radą Pedagogów Katolickich i Instytutu Pedagogiki Katolickiej. Zapraszamy serdecznie wszystkich zainteresowanych tematyką samotności do czynnego udziału w konferencji. Czas zgłaszania udziału w konferencji trwa do 15.11.2018 roku do godz. 24:00.
- Odsłony: 1265
Tym razem
przenieśmy się na chwilę bardziej na południe Europy – a konkretnie na południe Węgier do znanego i pięknego miasta Szeged. To właśnie tu 09 listopada br. przez cały dzień odbywały się uroczystości upamiętniające 100. lecie odzyskania przez Polskę niepodległości. A warto dodać, że Węgrzy w takich chwilach są razem z Polakami i to nie tylko w tym zakątku Węgier. W wielu ośrodkach tego kraju już od kilku tygodni organizowane są konferencje, spotkania, koncerty, sesje, mające na celu podkreślenie jedności węgiersko-polskiej z racji na przeżywam
y Jubileusz Narodowy. Tym razem na zaproszenie organizatorów Uroczystości z okazji Niepodległości Polski znalazłem się w Szeged. Przybył tu także Jego Ekscelencja Ks. Abp Andrzej Dzięga – Metropolita Szczecińsko-kamieński, który przewodniczył uroczystej Mszy świętej w neoromańskiej katedrze w Szeged, która jest czwartym pod kątem wielkości kościołem na Węgrzech. (Fotogaleria poniżej tekstu).
- Odsłony: 1433
Szanowni Państwo, przyszedł czas poinformowania Państwa, szczególnie tych, którzy od kilku dni czuwali nad zdobyciem nagrody poprzez przesłanie nam do Redakcji sreenu strony internetowej www.pedkat.pl z liczbą odsłon 300 000. W dniu dzisiejszym to jest 03 listopada 2018 roku w sumie napłynęło 13 zgłoszeń według kolejności jak w załączeniu obok. Na foto z prawej stronie widać kolejność przesyłanych zgłoszeń. Pierwszą osobą, która przesłała screen jako prawidłowy był screen z numerem 36346 i został nadesłany o godz. 10:20, a jego autorem była Pani Paulina Tarasek z Krakowa. Drugą osobą, która również wysłała screen strony z wyznaczoną liczbą licznika nadesłaną także o godz. 10:20 był Pan Mateusz Strużyński. Jego odpowiedź jest z numerem 36347. Kolejną, czyli trzecią osobą, która także wysłała prawidłową odpowiedź o godz. 10:20, ale już z kolejnym numerem, czyli 36348 był Pan Kamil Roman. Tak więc tym razem zdobywcą – jak pisaliśmy – wielkiej i niepowtarzalnej nagrody została Pani Paulina Tarasek z Krakowa. W chwili obecnej Zwycięzczyni już się z nami skontaktowała i wiemy, że na co dzień zajmuje sie marketingiem internetowym, a w wolnym czasie uprawia sport. W najbliższym czasie ustalimy czas i miejsce wręczenia nagrody. Proszę kliknąc w ikonkę obok, a wówczas zobaczycie Państwo stan faktyczny nadsyłanych zgłoszeń - według numeracji.
- Odsłony: 1281
Są wydarzenia, dni, chwile w życiu ludzkim, podczas których milczenie zastępuje najwznioślejszą mowę. Z drugiej zaś strony, to, że milczymy, nie znaczy, że nie mamy nic do powiedzenia. Ci, którzy milczą, nie oznacza, że nie mówią, częstokroć ich milczenie jest wielką mową, bowiem milczącym nie można odebrać słowa. Jakże często właśnie w ciszy twoje i moje serce znajduje odpowiedzi, których rozum znaleźć nie potrafi. Bywa dość często, że jedna chwila ciszy potrafi powiedzieć o człowieku więcej niż tysiąc bezsensownych słów. Wielu z nas dziś, jutro czy w dniach następnych uda się na „Osiedle milczenia”, gdzie - sądząc tylko po ludzku - jedynie my jako nawiedzający te osiedla - mówić będziemy. Ci mieszkańcy osiedli milczenia mówić do nas będą swoim milczeniem. Czy potrafimy ich słuchać? Czy potrafimy z nimi podjąć dialog? Czy potrafimy im sensownie odpowiedzieć? Pytania te z pozoru proste, ale jakże istotne dla naszego życia na dziś i jutro. Jest też faktem, że ten, kto nie rozumie milczenia, najprawdopodobniej nie zrozumie także wielości słów płynących pod jego adresem. Tylko ci, dla których Ty i ja jesteśmy ważni, słyszą nas nawet wtedy, gdy nic nie mówimy ustami. A staniemy przy grobach osób nam bliskich. Staniemy przy grobie tych, którzy nas kochali, którzy dla nas niejednokrotnie zrobili by wszystko, poświęcili swoje życie by uwodnić nam, że byliśmy tak bardzo dla nich ważni.
- Odsłony: 1267
W ostatnich dniach w wielu mediach społeczniościowych można było przeczytać tekst na temat misji i dzieł misyjnych, a to z racji obchodzonego w ostatnich dniach Światowego Dnia Misyjnego. Każdy człowiek w pewnym sensie nosi w sobie ducha misyjnego ukazując troskę o innych czy to na płaszczyźnie wiary, czy na płaszczyźnie działalności charytatywnej. Potrzeba ciągłego otwierania oczu i serca by dostrzegać tych, którzy oczekują na gesty życzliwości. Rozkrzewianie i pomnażanie dobra to ludzka powinność wpisana w naszą naturę. Warto podejmować ów głos wrażliwości ukierunkowany na horyzonty potrzeb drugiego człowieka. Doskonałą okazją poznania wielkich potrzeb misyjnych było spotkanie w dniu 28 października 2018 roku (niedziela) J. E. Ks. Abpa Andrzeja Dzięgi i ks. prof. Jana Zimnego z Ojcami Zgromadzenia Misjonarzy Matki Bożej Pocieszenia w Łomiankach - O. Silvanus Simon Stock (Tanzania), O. Luca Bovio (Włochy), oraz O. Ashenafi Yonas Abebe (Etiopia).
- Odsłony: 1169
Każdy zgodzi się z myślą, że prawdziwa przyjaźń to doskonała harmonia tego, co ludzkie z tym, co boskie. I nie dziwi nas stwierdzenie, że przyjaźń jest chyba największym darem, jaki mądrość może ofiarować, aby uczynić szczęśliwym całe życie. Każdy z nas w sposób naturalny pragnie przyjaźni, stąd by zapragnąć przyjaźni nie potrzebujemy wiele czasu, lecz sama przyjaźń jest owocem, który dojrzewa powoli. Można i należy kolejny raz powiedzieć, że dla nas Polaków – Przyjacielem w sensie szeroki jest Naród węgierski. Nie trudno spotkać Polaka, który by w swoim życiu nie doświadcz
ył przyjaźni polsko-węgierskiej. W dniu 28 października br. (niedziela) w kościele św. Stefana w Warszawie na liturgii Mszy świętej zgromadzili się zarówno Węgrzy jak i Polacy. Okazją do wspólnej modlitwy była 62. rocznica wybuchu antykomunistycznego powstania na Węgrzech. Mszy świętej przewodniczył i homilię wygłosił Jego Ekscelencja Ks. Abp Andrzej Dzięga – Metropolita Szczecińsko-kamieński. Wśród zaproszonych przez Ambasadę Węgierską w Warszawie na wspólną modlitwę był ks. prof. Jan Zimny, który od ponad 40. lat współpracuje z wieloma grupami węgierskimi. Świątynia wypełniona wiernymi stała sięwspólnym domem, gdzie każdy ma poczucie troski o drugiego człowieka.
- Odsłony: 1219
Czas nowego roku akademickiego, to czas nowych wyzwań, zadań, nadziei, obowiązków. Wielu z nas uczestniczyło w inauguracji roku akademickiego, albo we własnej uczelni lub zaprzyjaźnionej. Bywa, że po wielu latach chętnie powracają na takie uroczystości ci, którzy przed laty stanowili wspólnotę akademicką danej jednostki. Nie zawsze jednak tak to bywa, bowiem są tacy, którzy zamykają daną kartę historii otwierając nowe z nadzieją na kolejne doświadczenie, kolejną naukową przygodę. Trzeba być zawsze otwartym na nowe epizody życiowe zwłaszcza, gdy kreślą przed nami nowe perspektywy. W dniu 22 października 2018 roku (poniedziałek) w 40. Rocznicę Inauguracji Wielkiego Pontyfikatu Świętego Jana Pawła II w Arcybiskupim Seminarium Duchownym w Szczecinie, odbyła się uroczystość inaugurująca kolejny rok nauki i formacji adeptów. Uroczystej Mszy św. przewodniczył ks. abp Andrzej Dzięga, metropolita szczecińsko-kamieński, który w homilii ukazał wyzwania jakie niesie współczesna rzeczywistość wobec Kościoła. Wiele wątków w wygłoszonym słowie nawiązywało do nauczania Jana Pawła II, który wciąż jest obecny i zachęca nas do kroczenia drogą Bożej miłości. Druga część inauguracji odbyła się w nowej auli seminaryjnej, której nadano imię abpa Kazimierza Majdańskiego. (Fotogaleria poniżej tekstu)
- Odsłony: 1585
Szanowni Państwo, zwyczajem poprzednich lat ogłaszamy kolejny konkurs, a właściwie stwarzamy kolejną szansę na wielką wygraną. Pamiętacie Państwo, że osoba, która przesłała nam jako pierwsza screen ekranu strony internetowej „Pedagogika Katolicka” z konkretną liczbą licznika - wskazaną wówczas do wygrania - wygrywała bardzo konkretną i wartościową nagrodę. Wśród wielu z nich były to nagrody w postaci tortu, książek, wyjazdu do Rzymu i inne. Jednak tym razem idziemy o wiele dalej. Ponieważ wielkimi krokami zbliżamy się do pełnej liczby odsłon strony internetowej w liczbie - 300.000 – stąd informujemy i przypominamy, że osoba, która jako pierwsza prześle nam drogą mailową na adres Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. screen strony www.pedkat.pl z liczbą wyżej wskazaną otrzyma - tym razem - niepowtarzalną i wyjątkową nagrodę. Z racji na wysoką liczbę odsłon musi być również wysoka nagroda. Zapewniamy, że będzie to nagroda składająca się z 3 części jako, że na początku licznika będzie trójka. Zarówno jej wartość, jej znaczenie, jej rozmiar sięgną do takich wielkości, których żadna redakcja nigdy jeszcze nie zaproponowała w formie nagrody. Będzie to nagroda oryginalna, wzbudzająca wielką radość, zaskoczenie, optymizm. Nagroda zapewni byt nie tylko jednej osobie i to na dłuższy czas. Nagroda ta będzie przydatna, oczekiwana przez wielu w marzeniach. I nie ważne, gdzie dana osoba, która wygra nagrodę będzie mieszkać, w której części Polski czy Europy, my tę nagrodę doręczmy osobiście tej osobie, która spełni wspomniane kryteria. Przypominamy: wygrywa tylko jedna osoba.
- Odsłony: 1166
Dokładnie 40 lat temu kardynał Polak, Karol Wojtyła został papieżem. Wielu z nas dokładnie pamięta ten dzień, to wydarzenie, ten wybuch radości, wszystkie okoliczności jakie wówczas towarzyszyły temu wydarzeniu. Każdy z nas mógłby w tym miejscu z należytą dokładnością opisać emocje jakie towarzyszyły temu faktowi. Nie ukrywam, że i w mojej pamięci ten dzień został szczegółowo utrwalony. Byłem wówczas alumnem trzeciego roku studiów filozoficzno-teologicznych w Wyższym Seminarium Duchownym w Przemyślu. Od początku konklawe wszyscy śledziliśmy niemal godzina po godzinie to, co wtedy działo się w Watykanie. Wprawdzie był to zupełnie inny czas – gdy chodzi o przekaz medialny – nie było Internetu, kontakt informacyjny był utrudniony, to jednak nie można było być pozbawionym na bieżąco takich informacji. Radio "Wolna Europa" było w tym względzie ostoją przekazu informacji. Był to początek kolejnego roku formacyjnego prowadzącego w przyszłości do przyjęcia święceń kapłańskich. W ówczesnym porządku seminaryjnym czas od godz. 14:00 do 18:30, z przerwą pomiędzy godz. 16:00 a 16:30 na podwieczorek, był czasem tzw. studium. Pomimo, iż wielu z nas oddanych było lekturze naukowej, nie mogliśmy pozbawić się „nadsłuchu” odnośnie konklawe. W pewnym momencie spiker stacji radiowej „Wolna Europa” zaczął podniesionym głosem krzyczeć, iż nad Kaplicą Sykstyńską unosi się biały dym, co oznaczało, że został dokonany wybór papieża.