Czas. Sporo przyjaźni rodzi się z czasem, w toku wydarzeń, wspólnie przeżywanych doświadczeń, sytuacji. Ale przecież są też przypadki, że rozmowa z przypadkową pozornie spotkaną osobą rodzi tę szczególną więź. Można kogoś znać całe życie, a jednak nie przyjaźnić się z nim. Ludzie nadużywają pojęcia przyjaciel. Często mylą go z kolegą, znajomym. Dobry kolega, najlepszy znajomy, to nie przyjaciel. Pytanie tylko, co świadczy o przyjaźni? Częstotliwość spotkań?. Ludzie wprawdzie widujący się codziennie -  ogólnie często - z pewnością więcej o sobie nawzajem mogą się dowiadywać, więcej czasu wspólnie spędzają. Ale można kogoś widzieć raz na rok i prawdziwie się z nim przyjaźnić. Obecne zdobycze techniki pomagają pokonywać bariery odległości. Utrzymanie kontaktu z kimś, to obecnie tylko kwestia chęci, możliwości jest bardzo dużo. Przegadane godziny. Z pewnością im więcej, tym lepiej. Choć z tych rozmów jednak musi coś czasem wynikać. Czym zatem jest przyjaźń? Czy w dzisiejszych, jakże liberalnych i nowoczesnych czasach, jest ona w ogóle możliwa? Mówi się, że prawdziwa przyjaźń charakteryzuje się bezinteresownością i zaangażowaniem, ale czy w obliczu wiecznego pędu życia jest ona osiągalna? Jakie wartości ze sobą niesie i czy sprawia, że stajemy się lepszym człowiekiem a nasza samotność odchodzi w przysłowiowe zapomnienie?

Intensyfikacja przyjaźni zależy od wielu zewnętrznych i wewnętrznych czynników. Z natury każdy człowiek jest zwierzęciem stadnym i ma silną potrzebę przynależności do danej grupy społecznej. Jednakże to czy przyjaźń stanie się stałym i nieodłącznym elementem naszej ludzkiej egzystencji zależy nie tylko od naszych dobrych chęci i naturalnej potrzeby bliskości, ale również od tego, czy jesteśmy na nią gotowi i czy dostrzegamy sygnały otoczenia, które nam sprzyja? Z przyjaźnią jest nam zawsze po drodze. Nie czujemy pustki czy wyobcowania, bo wiemy, że od tej pory mamy wokoło siebie osoby, które niezależnie od wszelakich zawirowań dnia codziennego będą z nami, tak mentalnie, intelektualnie, jak i emocjonalnie czy wręcz intuicyjnie. Wspólne spotkania, rozmowy czy nawet umiejętność milczenia zdają się być potwierdzeniem, że owa przyjaźń jest czymś bezcennym i niezwykle szlachetnym. Prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. Myśl powszechnie znana, jednak czy w dalszym ciągu znajduje ona swoje wyraźne odzwierciedlenie w rzeczywistości? Przyjaźń z czasem przybiera różne formy, można by rzec, bywa niczym przysłowiowa maska, która ukazuje kim naprawdę jesteśmy i jak sobie radzimy z przeciwnościami losu. Prawdziwy przyjaciel to nie tylko ten, kto okaże zrozumienie i poda przysłowiową pomocną dłoń, ale i osoba, która otoczy nas wachlarzem bezpieczeństwa, ciepła i spokoju. Dzięki przyjaźni świat wydaje się nam o wiele bardziej kolorowy a wszelkie problemy znikają niczym bańka mydlana.

Środki masowego przekazu nie zagłuszą przecież głosu naszej wewnętrznej samotności czy poczucia przeszywającej pustki, natomiast prawdziwy przyjaciel może sprawić, że nasz świat stanie się krainą miodem i mlekiem płynącą. Nasze życie to nie tylko ciągła pogoń za dobrami materialnymi czy karierą zawodową, ale przede wszystkim to droga w głąb samego siebie, a czy nie lepiej poznawać barwy i cienie tego świata z prawdziwym przyjacielem u boku? Tak można mnożyć przykłady, by na końcu stwierdzić, że to bardzo indywidualna kwestia. Czasem ludzie znają się całe życie, a jednak relacja między nimi nie ma nic wspólnego z przyjaźnią, czasem nowo poznana osoba okazuje się bratnią duszą, przed którą otwieramy swoje wnętrze.

Kim jest przyjaciel? Kimś niezwykle ważnym. Przed kim można być całkowicie bezbronnym, otwartym, szczerym. Kto czasem o nic nie pyta, zwyczajnie jest. To osoba, która akceptuje nas takimi, jakimi jesteśmy. Nie musi jednak bezwarunkowo we wszystkim nam przytakiwać, ale zawsze stara się zrozumieć. W zabieganym współcześnie świecie, coraz mniej ludzie mają czasu na głębokie relacje z innymi, coraz częściej mylnie tytułują przyjaciółmi zwykłych znajomych. Spłycają kontakty, niewiele dają i niewiele od innych wymagają. Zgadzają się na półśrodki, a tego przyjaźń nie toleruje. Definicja przyjaciela. Tyle ich można napisać, ile jest historii prawdziwych przyjaźni. Dla mnie to osoba, która jest zawsze, pomimo wszystko, czasem postawi do pionu, jak trzeba otrze łzę, osoba, do której mogę zadzwonić w środku nocy i nie powie, zadzwoń rano. Osoba, dla której jak trzeba, rezygnuję z planów i śpieszę z pomocą. A jak jest u Ciebie? Na koniec jeden z piękniejszych, moim zdaniem, cytatów o przyjaźni: „Przyjaciele są jak ciche anioły, które podnoszą nas, kiedy nasze skrzydła zapominają, jak latać…”

Amicus