Author
Dr Anna Wojtas-Rduch
A deaf educator, sign language interpreter, and conductor of the "Silent" Choir of the University of Silesia. She promotes accessibility for people with disabilities, particularly for the hearing impaired and deaf. She is the author of the sign language notation in sheet music. Her research interests include sign language, inclusivity in music, educational spaces, inclusive education, music therapy, and play pedagogy with elements of alternative communication.
ORCID: https://orcid.org/0000-0002-1197-1756
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
CC-BY-NC-ND 4.0 Deed
DOI: https://doi.org/10.62266/PK.1898-3685.2025.37.26
SUMMARY:
Aim: The aim of this article is to analyse the phenomenon of choirs performing in Polish Sign Language (PJM) as a form of accessible art and to indicate their educational, pedagogical, and cultural potential in the context of inclusive and intercultural education. The article also seeks to show the role of signing choirs in building the agency and subjectivity of Deaf persons and in expanding the traditional understanding of musicality.
Methods: The study is based on the methodology of action research, which enables the simultaneous analysis and co-creation of educational practice. The empirical material includes participant observations, an analysis of the activities of selected Polish signing choirs — the “Silent” Choir of the University of Silesia and the Seeing Voices Choir — as well as statements from Deaf and hard-of-hearing choir members.
Results: The analysis indicates that signing choirs fulfil multidimensional functions: educational, social, therapeutic, and cultural. Participation in such choirs supports the development of communicative, social, emotional, and aesthetic competences, while also strengthening cultural identity and self-worth among Deaf individuals. Signing choirs create a space for intercultural dialogue in which art becomes a tool for overcoming communicative and social barriers. They also introduce a new understanding of musicality based on rhythm of movement, visual expression, and spatial synchronisation.
Conclusion: The findings confirm that the activity of signing choirs can provide significant support in the processes of inclusive education and rehabilitation of persons with disabilities. This practice fosters openness, collaboration, and cultural sensitivity, and aligns with the premises of humanistic education, in which art plays an integrative role.
Originality: The article contributes a new perspective to research on arts education by presenting signing choirs as an innovative form of artistic expression and a pedagogical tool not yet widely represented in Polish academic discourse. It highlights their potential as a practical realisation of the ideas of inclusion and accessibility in the arts, combining aesthetics, visual communication, and therapeutic action.
Keywords: sign language choirs; Polish Sign Language (PJM); inclusive education; special pedagogy; intercultural education; accessible art; action research
STRESZCZENIE:
Cel: Celem artykułu jest analiza zjawiska chórów śpiewających w polskim języku migowym (PJM) jako formy sztuki dostępnej oraz wskazanie ich potencjału edukacyjnego, pedagogicznego i kulturotwórczego w kontekście edukacji włączającej i międzykulturowej. Artykuł podejmuje również próbę ukazania roli chórów migających w budowaniu podmiotowości i sprawczości osób Głuchych oraz poszerzaniu tradycyjnego rozumienia muzyczności.
Metody: Badania oparto na metodologii badań w działaniu (action research), umożliwiającej równoczesną analizę oraz współtworzenie praktyki edukacyjnej. Materiał empiryczny obejmuje obserwacje uczestniczące, analizę działań wybranych polskich chórów migających — „Niemego” Chóru Uniwersytetu Śląskiego oraz Seeing Voices Choir — oraz wypowiedzi chórzystów Głuchych i słabosłyszących.
Wyniki badań: Analiza wskazuje, że chóry migające pełnią wielowymiarową funkcję: edukacyjną, społeczną, terapeutyczną i kulturotwórczą. Uczestnictwo w nich rozwija kompetencje komunikacyjne, społeczne, emocjonalne i estetyczne, a także wzmacnia poczucie tożsamości kulturowej i wartości własnej u osób Głuchych. Chóry migające tworzą przestrzeń dialogu międzykulturowego, w której sztuka staje się narzędziem przełamywania barier komunikacyjnych i społecznych. Wnoszą także nowe rozumienie muzyczności, oparte na rytmie ruchu, ekspresji wizualnej i synchronizacji przestrzennej.
Zakończenie: Wyniki badań potwierdzają, że działalność chórów migających może stanowić znaczące wsparcie w procesach edukacji włączającej oraz rewalidacji osób z niepełnosprawnościami. Praktyka ta sprzyja budowaniu postaw otwartości, współpracy i wrażliwości kulturowej, a także wpisuje się w założenia edukacji humanistycznej, w której sztuka pełni funkcję integrującą.
Oryginalność: Artykuł wnosi nową perspektywę do badań nad edukacją artystyczną, prezentując chóry migające jako innowacyjną formę ekspresji artystycznej oraz narzędzie pedagogiczne niewystępujące dotąd szeroko w polskim dyskursie naukowym. Ukazuje ich potencjał jako praktycznej realizacji idei inkluzji i dostępności w sztuce, łączącej estetykę, komunikację wizualną i działanie terapeutyczne.
Słowa kluczowe: chóry migające, polski język migowy (PJM), edukacja włączająca, pedagogika specjalna, edukacja międzykulturowa, sztuka dostępna, action research.
DOWNLOAD FULL ARTICLE:
