- Odsłony: 2572
Pozdrowieni bądźcie Bracia w biskupstwie - Pielgrzymi jasnogórscy, w tej szczególnej dorocznej modlitwie Rodziny Radia Maryja. Pozdrowieni bądźcie drodzy i zacni Ojcowie Paulini razem z Ojcem Generałem, niestrudzenie otwierający bramy tego Sanktuarium przed każdym, kto chce przyjść, aby stanąć przed Matką i Królową, w Nią się wpatrzeć, w Nią się wsłuchać, Jej zawierzać siebie i sprawy innych, których imiona w sercu niesie. Bądźcie pozdrowieni kochani Ojcowie Redemptoryści, którzy w naszym pokoleniu daliście Narodowi, Ojczyźnie, naszej Ziemi i Kościołowi niezwykłe dzieło Radia Maryja i Telewizji Trwam oraz inne dzieła przy nich wyrosłe – dzieła żyjące i żywotne, tętniące mocą i nadzieją, poruszające serca i odmieniające serca.
- Odsłony: 2378
Przed kilkoma miesiącami zgromadziliśmy się w Rzymie i wciąż mam w pamięci to nasze pierwsze spotkanie. Przez ten czas nosiłem je w sercu i modlitwie. Cieszę się, że mogę was znowu zobaczyć, aby debatować nad najlepszymi sposobami przezwyciężenia poważnych niesprawiedliwości, jakie znoszą wykluczeni na całym świecie. Dziękuję panu prezydentowi Evo Moralesowi za tak zdecydowane wsparcie tego spotkania. Wtedy w Rzymie usłyszałem coś bardzo pięknego: braterstwo, stanowczość, zaangażowanie, pragnienie sprawiedliwości. Dziś w Santa Cruz de la Sierra znowu słyszę to samo. Dziękuję za to. Dowiedziałem się również od Papieskiej Rady „Iustitia et Pax”, której przewodniczy kard. Turkson, że wiele osób w Kościele czuje się bliżej ruchów ludowych. Bardzo się z tego cieszę! Widzę Kościół z drzwiami otwartymi dla was wszystkich, który się angażuje, towarzyszy, programuje w każdej diecezji, w każdej komisji „Iustitia et Pax” rzeczywistą, stałą i zaangażowaną współpracę z ruchami ludowymi. Zachęcam wszystkich biskupów, kapłanów i osoby świeckie, w tym organizacje społeczne na peryferiach miast i na wsi do pogłębienia tego spotkania. Bóg pozwala nam spotkać się dzisiaj ponownie. Biblia nam przypomina, że Bóg słyszy wołanie swego ludu i ja także pragnę dołączyć mój głos do waszego: ziemia, dom i praca dla wszystkich naszych braci i sióstr. Powiedziałem to i powtarzam raz jeszcze: są to święte prawa. Warto, warto o nie walczyć. Niech krzyk wykluczonych zostanie usłyszany w Ameryce Łacińskiej i na całej ziemi.
- Odsłony: 5333
Czy ze śmiercią dziecka można się pogodzić? Czy można zapomnieć i żyć dalej? Jak sobie radzić z odejściem dziecka i czy istnieje lek na ból, który temu odejściu towarzyszy? Śmierć budzi bardzo wiele pytań i wiele z nich pozostawia bez odpowiedzi. Utrata dziecka jest ciosem bezpowrotnie zmieniającym życie rodzinne. Upływ czasu może uśmierzyć ból, ale nie zlikwiduje poczucia pustki. Największym wyzwaniem, jakie stoi w tym momencie przed rodzicami, jest odnalezienie w sobie siły na tyle dużej, aby pomimo rozpaczy stanowić podporę dla pozostałych dzieci, które nadal potrzebują ich opieki. Tematyka niniejsza jest przedmiotem mającej powstać kolejnej publikacji. Otóż w dniu dzisiejszym do naszej Redakcji wpłynęła prośba a zarazem propozycja dotycząca przygotowania kolejnej monografii książkowej. Jej autorka chce zachęcić Państwa do włączenia się w powstanie tego dzieła naukowego poprzez przygotowanie tematycznych artykułów. To kolejny dowód na to, że młodzi naukowcy podejmują się wielu zadań, które mają przyczynić się nie tylko do własnego rozwoju, ale także ukazać we właściwym świetle kwestie jakie występują dziś w społeczeństwie a mające wielorakie oblicze. Tym razem przygotowywana jest publikacja na temat: „Utrata dziecka – konsekwencje, interwencja, akceptacja”. Poniżej nieco więcej informacji na ten temat.
- Odsłony: 2241
Pragniemy poinformować Państwa, że na naszej stronie internetowej www.pedkat.pl w zakładce Konferencje – Planowane – Terminy znajdują się już terminy planowanych konferencji na rok akademicki. 2015/2016. W związku z powyższym Wszystkich zainteresowanych uczestnictwem prosimy o bliższe zapoznanie się z ich tematyką i terminem. Zgłoszenia na konferencję wysyłamy zawsze drogą elektroniczną poprzez naszą stronę wchodząc na KONFERENCJE a następnie na zakładkę: "Planowane" – wypełniając "Kartę zgłoszenia". Po wypełnieniu „Karty zgłoszenia” prosimy o kliknięcie znajdującego się na samym dole karty funkcji „Zatwierdź” a wtedy zgłoszenie zostanie automatycznie do nas przesłane. Nie przyjmujemy zgłoszeń drogą pocztową tradycyjną (listownie). Wprowadzamy tym razem nowy warunek przyjęcia zgłoszenia na konferencję a mianowicie przed wysłaniem zgłoszenia należy wpierw dokonać wpłaty na rzecz Fundacji Campus w Stalowej Woli. Kwota ta nie będzie zwracana pomimo rezygnacji z konferencji lub braku w niej udziału. Szczegóły na ten temat znajdują się w dziale „Konferencje” na początku terminarza.
- Odsłony: 2633
Szanowni Państwo! Wielu z Państwa kieruje do nas zapytania dotyczące kilku spraw, którymi jesteście żywo zainteresowani. Chcemy więc sprostać tym oczekiwaniom na informacje i stąd w tej formie je zamieszczamy tutaj. Są to sprawy, które wynikają z czasem minionym (konferencje, publikacje książkowe i publikacje czasopism), z czasem bieżącym (dotyczy głównie wydania monografii na temat rodziny) oraz kwestii przyszłych (głównie konferencji i projektu badawczego). Na wszystkie inne zapytania staramy się udzielać Wam odpowiedzi drogą mailową bądź telefoniczną. Owszem, niektóre sprawy muszą nieco poczekać na doprecyzowanie, by można było udzielić wiążącej informacji. Tak więc Wszystkich Państwa zainteresowanych naszymi sprawami bieżącymi zapraszamy do zapoznania się z tekstem zamieszczonym poniżej. Ufamy, że informacje te pozwolą Państwu na spokojne zaplanowanie czasu wakacyjnego z nadzieją na realizację nowych kolejnych projektów. Przy okazji Wszystkim życzymy radosnych, pełnych pozytywnych przygód wakacji z nadzieją na kolejne przyjacielskie spotkania.
- Odsłony: 3470
Jedną z podstawowych potrzeb człowieka jest jego poczucie przynależności do społeczeństwa. Odrzucenie społeczne powoduje wiele negatywnych emocji takich jak m.in. gniew, smutek, złość, desperacja, depresja. Uczucia te napędzają człowieka do podjęcia natychmiastowych działań, często nie przemyślanych, przez co odnoszących odwrotny skutek od zamierzonego. W codziennym życiu możemy przez przypadek nawet nieświadomie spotkać takie jednostki wykluczone ze społeczeństwa. Czy to w szkole, czy to w pracy, wszędzie możemy natknąć się na osoby „odstawione” na boczny tor. Jak to się dzieje? Jakie są przyczyny takich działań? Odrzucenie społeczne jest niestety nieodłącznym elementem życia, z którym niektórzy z nas mogą się spotkać: ktoś nie zaprosi nas na urodziny czy wspólny wyjazd wakacyjny. Możemy poczuć się zdradzeni bądź dyskryminowani przez otaczające nas środowisko, a przecież każdy potrzebuje czuć się docenionym przez innych, akceptowanym przez rówieśników, kochanym przez najbliższe nam osoby. Nikt w społeczeństwie nie powinien czuć się gorszy, a tym bardziej poniżany ze względu na kwestie finansowe czy światopoglądowe.
- Odsłony: 2325
Przygód w życiu mamy wiele. Do jednych wracamy często i to z radością, uśmiechem, tęsknotą, do innych z nostalgią, rozczarowaniem. Do takich przygód studenckich należą egzaminy. One pozostają na długo w pamięci, zwłaszcza te, które połączone były z nutą komizmu, zaskoczenia. I jakby nie patrzeć, każdy egzamin jest okropny nawet dla najlepiej przygotowanych, gdyż największy głupiec może zadać pytanie, na które najmądrzejszy nie będzie umiał odpowiedzieć. Wprost nie do wiary, ile rozumu zużywa się w świecie dla udowadniania głupstw. I zapewne każdy kolejny egzamin wydaje się być dla nas najważniejszy w życiu, a przecież to życie jest najważniejszym egzaminem. To prawda. Jednak bywają takie egzaminy, od których zależy kształt naszego życia. Do takich egzaminów należy egzamin końcowy na studiach. Otóż w dniu 18 czerwca br. w ramach seminarium z pedagogiki katolickiej grupa studentów KUL w Stalowej Woli złożyła egzamin i obroniła swe prace naukowe. Byłoby by w tym wydarzeniu nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że adepci reprezentowali wyjątkowo wysoki poziom wiedzy, stąd wobec wielu z nich zawnioskowano do rady wydziału o wyróżnienie. Fakt ten ogromnie cieszy, że zarówno ukończone studia, egzamin i praca zostały ocenione w najwyższym pozytywnym stopniu.
- Odsłony: 2742
Wielu z Państwa zapewne żywo w pamięci przechowuje fakt uczestnictwa w konferencji naukowej jaka miała miejsce 12 maja 2015 roku na temat: „Rodzina: prokreacja, pedagogia, potrzeby”, a zorganizowanej przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej KUL w Stalowej Woli. Chcemy tą droga przypomnieć, iż termin składania tekstów do druku mija 12 czerwca 2015 roku o godz. 24:00. Zatem pozostało w sumie trzy dni, aby skorzystać z tej okazji. Oczywistym jest, że możliwość złożenia tekstu na temat rodziny pozostaje w gestii danej osoby. Ponieważ wielu z Państwa kieruje do nas zapytania o termin składania artykułów, stąd chcemy Wszystkich zainteresowanych powiadomić o ostatecznym terminie. Ponadto osoby, które chcą otrzymać certyfikat z udziału w projekcie badawczym prowadzonym przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej a brakuje im jednego artykułu, mają ostatnią szansę na dopełnienie wymogu.
- Odsłony: 2257
Dla jednych czas wolnych dni to okazja do odpoczynku, inni odwiedzają rodziny, znajomych, przyjaciół, jeszcze inni czas ten organizują w nieco innej formie. Niektórzy zaś ten czas, pozornie nieco wolny, spokojniejszy przeznaczają na wypady naukowe i to często zagraniczne. Ot i cała mądrość i sztuka organizowania sobie wolnego czasu. A ponieważ nastały piękne dni majowe należy je w sposób właściwy, owocny i możliwy dla każdego - wykorzystać. Grupa Studentów KUL ze Stalowej Woli tak też uczyniła. W piątkowe popołudnie, czyli 29 maja 2015 roku, udała się na międzynarodową konferencję naukową do Lewoczy, gdzie znajduje się Instytut Juraja Páleša Katolickiego Uniwersytetu w Ružomberku. Z kilkoma przygodami dotarliśmy w piątkowy wieczór do uroczego zakątka Słowacji położonego na uroczej trasie w kierunku zachodnim. Solidnie przygotowana baza czekała na nas by dnia następnego zrealizować założenia naukowe. Po porannych „obrządkach” uczestnicy zaprezentowali swoje referaty, których tematyka skupiona była wokół wiodącego zagadnienia a mianowicie „Rola wartości w życiu akademickim”. Również i tym razem można było posłuchać ciekawych wywodów akademickich na wiele tematów, które stały się inspiracją do żarliwej dyskusji. (Fotogaleria poniżej tekstu)
- Odsłony: 4507
Każdy z nas w swoim życiu zapewne przeżywał jakieś sukcesy, ale i porażki. W momencie przeżywania obu towarzyszyły nam różne stany emocjonalne, stany uczuć, napięcia – a więc radości lub smutki. Z jednej strony to takie naturalne przeżycie, a z drugiej strony niekiedy bolesne, trudne doświadczenie do zaakceptowania. Takie jest jednak życie, że serwuje nam różne przeżycia. Porażka boli najbardziej wtedy, gdy oprócz Ciebie wierzyli też w nią inni, ba nawet wszystko czynili, aby nastąpiła. Bo tak to już jest, że najwięcej radości inni mają z naszych porażek a nie sukcesów. Lecz nie wstydźmy się porażek, gdy to one najwięcej nas uczą. I może wydawać się dziwnym, wprost nie do przyjęcia teza, że porażka daje nam zwykle więcej niż wygrana. Ona jak dobra nauczycielka uczy nas życia, hartu ducha. I nie szkodzi, że wielu z twojej porażki będzie robić radosne święto, by wznieść się nad własne słabości. Ale jeśli myślisz o jakimkolwiek zwycięstwie, bohaterstwie wiedz, że pierwej przyjdzie porażka. To ona musi wpierw nas przygotować do zwycięstwa. Bo w życiu gorycz porażki przeplata się z nektarem sukcesu, tworząc witraże codzienności. I należy pamiętać, że prawdziwego zwycięzcę poznaje się po tym jak znosi porażkę. I bywa – zresztą dość często, że człowiek zaczyna pływać na nieskończonej fali potyczek i porażek, ledwie wygrzebie się z jednych, dostaje od razu po głowie, żeby nie było mu za dobrze. Porażki są potrzebne. To dzięki nim zwycięstwa bardziej nam smakują.