Przygód w życiu mamy wiele. Do jednych wracamy często i to z radością, uśmiechem, tęsknotą, do innych z nostalgią, rozczarowaniem. Do takich przygód studenckich należą egzaminy. One pozostają na długo w pamięci, zwłaszcza te, które połączone były z nutą komizmu, zaskoczenia. I jakby nie patrzeć, każdy egzamin jest okropny nawet dla najlepiej przygotowanych, gdyż największy głupiec może zadać pytanie, na które najmądrzejszy nie będzie umiał odpowiedzieć. Wprost nie do wiary, ile rozumu zużywa się w świecie dla udowadniania głupstw. I zapewne każdy kolejny egzamin wydaje się być dla nas najważniejszy w życiu, a przecież to życie jest najważniejszym egzaminem. To prawda. Jednak bywają takie egzaminy, od których zależy kształt naszego życia. Do takich egzaminów należy egzamin końcowy na studiach. Otóż w dniu 18 czerwca br. w ramach seminarium z pedagogiki katolickiej grupa studentów KUL w Stalowej Woli złożyła egzamin i obroniła swe prace naukowe. Byłoby by w tym wydarzeniu nic nadzwyczajnego, gdyby nie fakt, że adepci reprezentowali wyjątkowo wysoki poziom wiedzy, stąd wobec wielu z nich zawnioskowano do rady wydziału o wyróżnienie. Fakt ten ogromnie cieszy, że zarówno ukończone studia, egzamin i praca zostały ocenione w najwyższym pozytywnym stopniu.

Ludziom różne rzeczy przynoszą szczęście. Niemowlakowi nowa grzechotka, dziecku kolorowy lizak, nastolatkowi najnowszy model telefonu, komputera lub gitara, nastolatce udane zakupy ze znajomymi i zakup najpiękniejszych spodni na świecie, dziewiętnastolatkowi zadowalający wynik na maturze a studentowi najlepszy wynik na egzaminie. Bo czasem bywa, że jeden egzamin niekiedy decyduje o naszej przyszłości wbrew tego co byśmy chcieli robić w życiu. Ileż to razy chcieliśmy sobie ale i innym udowodnić, że damy radę zdać trudny egzamin, że jesteśmy obowiązkowi, że zasługujemy na zaufanie i szczerość od innych osób. I tak jest, że niemal całe życie musimy komuś i sobie coś udowadniać. Udowadniamy, że sobie, że potrafimy mieć społeczne wymagania w nosie, że wiele możemy sami dokonać, ale z czasem okazuje się, że jest inaczej. I niby byliśmy wszechmocni, a okazało się, że jesteśmy tacy słabi, nieporadni.

Nasi absolwenci po tym epizodzie życia pójdą w inne życie, będą realizować inne zadania, zdawać inne egzaminy. Czy znajdą „promotora” kolejnego odcinka życia? Oby tak się stało. Chciałbym w tym miejscu już magistrom wpierw podziękować za współpracę, za podejmowanie wielu – niekiedy – trudnych wspólnych tematów. I widziałem wielką gorliwość, troskę, ale i niepokój – czy to, co jest przekazywane będzie jeszcze jutro zrozumiałe? Ta szkoła naukowego dojrzewania nie była łatwa, bo sprawy wartościowe nie mogą być łatwe. Dziś jednak nie czas snuć refleksję nad tym co było, lecz raczej nad tym, co będzie. Tu jawi się nadzieja z marzeniem. I oby obie się spełniły, chciałbym życzyć Magistrom spełnienia owych pragnień i marzeń. By i one w swoim czasie miały charakter i oblicze wielkiej radości i satysfakcji.

I mimo, iż jesteś już magistrem patrz na siebie i drugiego człowieka po ludzku. Może warto zapamiętać, że człowiek ma prawo patrzeć na drugiego z góry tylko wówczas, kiedy chce mu pomóc, aby się podniósł. Mów zawsze, co czujesz i czyń, co myślisz Zawsze jest jakieś jutro i życie daje nam możliwość zrobienia dobrego uczynku. Jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Być może, że dzisiaj patrzysz po raz ostatni na tych, których kochasz. Dlatego nie zwlekaj, uczyń to dzisiaj, bo jeśli się okaże, że nie doczekasz jutra, będziesz żałował dnia, w którym zabrakło ci czasu na jeden uśmiech, na jeden pocałunek, że byłeś zbyt zajęty, by przekazać im ostatnie życzenie. Bądź zawsze blisko tych, których kochasz, mów im głośno, jak bardzo ich potrzebujesz, jak ich kochasz i bądź dla nich dobry, miej czas, aby im powiedzieć "jak mi przykro", "przepraszam", "proszę", dziękuję" i wszystkie inne słowa miłości, jakie tylko znasz. Nikt cię nie będzie pamiętał za twoje myśli sekretne. Proś więc Pana o siłę i mądrość, abyś mógł je wyrazić. Okaż swym przyjaciołom i bliskim, jak bardzo są ci potrzebni. Dziś po tym ziemskim egzaminie, nie zapomnij o swoich rodzicach, bliskich znajomych, przyjaciołach, którzy mają także swój udział w twoich sukcesie.

Amicus