- Odsłony: 950
Papieska Komisja ds. Ochrony Małoletnich utworzona przez papieża Franciszka w marcu 2014, wydała dokument, w którym stwierdza, że Kościół podejmuje nieodwołalną decyzję oraz zamierza stosować ją na wszystkich poziomach swoich struktur, w haśle: „zero tolerancji” dla zasady postępowania przeciw seksualnemu nadużyciu nieletnich. Ma też wprowadzać najlepsze, najodpowiedniejsze materiały i zasady pracy, niosące ochronę dzieciom, małoletnim i bezbronnym, w obszarze ewentualnego ich zagrożenia przemocą seksualną. Cytowany tekst papieża Franciszka nie odwołuje się do wcześniejszych apeli, pouczeń, dokumentów oraz wypracowanych porozumień zrealizowanych przez Stolicę Apostolską, w dialogu z międzynarodowymi instytucjami za pontyfikatu św. Jana Pawła II, a następnie Benedykta XVI.
- Odsłony: 800
Podejmowane przez każdego z nas określone działania mają zazwyczaj określoną intencję i założony cel. W zależności od rodzaju działania, reprezentowanej profesji, jeśli cokolwiek czynimy, ma to bardziej lub mniej uzasadnioną motywację. Uzależnione to jest od wielu czynników, które trudno by było je przedstawić. Najczęściej i najwięcej emocji wywołuje każde działanie, a szczególnie te związane wprost z jego życiem, i dotyczy ludzi młodych. To przed nimi stają różne wyzwania, dylematy, wątpliwości, trudności, ale i nadzieje. W dniu 01 lutego 2023 roku odbyło się spotkanie gen. bryg. dr. hab. Piotra Płonki – Rektora Komendanta i ks. prof. Jana Zimnego z Akademii Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu z uczniami klas mundurowych Zespołu Szkół Nr 2 im. Tadeusza Kościuszki w Stalowej Woli. Celem spotkania było nawiązanie bliższej współpracy między podmiotami oraz zaprezentowanie uczniom możliwości kontynuowania nauki w AWL. Przy okazji uczniowie otrzymali zaproszenie do przyjazdu na Uczelnię w ramach „Pilotażowego program wspierania szkół ponadgimnazjalnych prowadzących certyfikowane piony wojskowych klas mundurowych”. Wstępnie uzgodniono, że pierwszy turnus dla uczniów zostanie zorganizowany w miesiącu maju 2023 roku.
- Odsłony: 787
Czymś naturalnym dla człowieka jest szukać szczęścia, czynić wszystko, aby być szczęśliwym. Pragnienie to jest wpisane niejako w naturę każdego człowieka: być szczęśliwym! Oczywiście są różne definicje, wyobrażenia i pragnienia dotyczące szczęścia. Czy właściwe? Zapewne zapytawszy niejednego człowieka otrzymamy różne odpowiedzi określające osobiste szczęście. Nieco inaczej wygląda szczęście dziecka, inaczej człowieka młodego, dojrzałego czy osoby w podeszłym wieku. Jest wiele osób dla szczęścia których tak niewiele potrzeba. Im większa w nas dojrzałość tym definicja szczęścia będzie prostsza i właściwsza – a więc bardziej dojrzała. A co znaczy bardziej dojrzała? O tym za chwilę. Ileż to różnych ofiar, wyrzeczeń podejmuje człowiek, aby sam był szczęśliwy i innym szczęścia nieco przysporzył. Ale czy tak rzeczywiście jest? Filozofia prawdziwego szczęścia z jednej strony jest prosta a z drugiej trudna. Jaka więc ona rzeczywiście jest? Otóż jest ona następująca.
- Odsłony: 789
W życiu człowieka liczą się trzy wartości: miłość kochająca, miłość pomagająca i miłość przebaczająca. Każda z nich ma swoje oblicze, swój wymiar, swoje znaczenie i wartość. Każda z nich ma wielkie znaczenie w życiu człowieka. Chyba nie ma potrzeby dyskutowania z takim twierdzeniem. Jednak, gdybyśmy się zapytali, która z nich jest najważniejsza, najwartościowsza, najpiękniejsza, to wielu z nas odpowie: miłość przebaczająca. Przebaczyć, to znaczy otworzyć sobie i drugiemu drogę do nowego życia, otworzyć drogę ku nowej rzeczywistości. Nie bez znaczenia poruszają nas różne gesty przebaczenia, ich wymiary, okoliczności, które wielokrotnie dotyczą także i nas. Pamiętamy dobrze tekst: „Czy mam przebaczyć aż siedem razy? Mistrz odpowiada: Nie mówię ci, że aż siedem razy, ale aż siedemdziesiąt siedem razy – czyli zawsze”. Wielu zapewne powie, ale jak to trudno, gdy na ciele, na duszy, w pamięci są głęboko zadane rany, gdy zostaliśmy obdarci z godności, z szacunku, dobrego imienia. Jak trudno przebaczyć, gdy strumień czy rzeka nienawiści, zazdrości, zawiści czy głupoty zadała nam wiele ran, bólu, cierpienia. Czy w takiej sytuacji miłość przebaczająca jest także łatwa i piękna?
- Odsłony: 974
Szanowni Państwo, czasopismo „Pedagogika Katolicka”, podejmuje szeroką tematykę (społeczną, prawniczą, filozoficzną, psychologiczną, humanistyczną, teologiczną, także z zakresu zarządzania i bezpieczeństwa), opartą głównie na wartościach katolickich. Na jego łamach w poszczególnych działach prezentujemy treści, które są wprost lub pośrednio związane stricte z pedagogiką katolicką. Prosimy zatem przy wysyłaniu tekstów o tym pamiętać. Jest to jeden z warunków przyjęcia tekstu do druku. Czasopismo ma więc charakter interdyscyplinarny.
Termin nadsyłania materiałów:
- do pierwszego numeru w danym roku – do 20 czerwca - lub po wpłynięciu 21 tekstów
- do drugiego numeru w danym roku – do 20 grudnia - lub po wpłynięciu 21 tekstów
Jeśli liczba wymaganych tekstów/artykułów (21 art.) wpłynie do Redakcji przed wyznaczonym terminem, wówczas dany numer czasopisma jest drukowany bez względu na upłynięcie terminu przesyłania artykułów.
- Odsłony: 859
Ostatnie dni dzielą nas od zakończenia 2022 roku, a jednocześnie czasu wejścia w Nowy 2023 Rok. Stając więc u progu Nowego Roku, nie sposób przywołać tego wszystkiego, co na zawsze pozostanie za nami, a co stało się naszym udziałem w dobiegającym końca roku. Wielu z nas przywoła chwile radości, sukcesu, wydarzeń obfitujących w wiele dobra, pięknych i twórczych przeżyć, niezapomnianych chwil spotkań, przyjaźni. Na koncie naszego życia zapewne pozostanie także wiele dobrych uczynków, które w sposób bardziej lub mniej doskonały czyniliśmy na rzecz innych w przeciągu całego roku. To wspomnienie wszelkiego dobra pozostanie także siłą naszego życia i ducha. Stojąc u progu Nowego 2023 Roku, w sercach i umysłach rodzi się zasadnicze pytanie: jaki to będzie Rok, co nam on przyniesie, jakie czekają nas w nim przeżycia i doświadczenia? Pytania te okryte są tajemnicą czasu, który – jeśli Bóg pozwoli – będzie nam dopiero odkryty i poznany na kolejnym odcinku naszego życia. W tym momencie pozostaje nam jedynie wyrazić życzenia, by to, czego pragniemy, oczekujemy, o czym marzymy, stało się udziałem naszego życia, naszych rodzin, naszych bliskich, znajomych i przyjaciół.
Trudno jest jednak w krótkich, kilku słowach wyrazić wszelkie życzenia pod adresem każdego, szczególnie te, które byłyby odzwierciedleniem oczekiwań, marzeń, pragnień. Jednak w tych krótkich słowach chcę zawrzeć głównie to, co jest powszechnym i cennym dobrem każdego człowieka. Zatem u progu Nowego Roku 2023 kieruję pod Waszym – Drodzy Czytelnicy - adresem szczere i gorące życzenia:
* Życzę, aby ten Nowy Rok był rokiem „bycia sobą i odczuwania głęboko tego, co nas stanowi, tego co radosne, czasem smutne, a przede wszystkim prawdziwe - bo też twoje…;
* Życzę każdemu odwagi w odkrywaniu na nowo prawdy o sobie, “prawdziwego obrazu” siebie samego, danego ku poznaniu i wzrastaniu w duchu i prawdzie;
* Życzę by w Nowym Roku Pan dał każdemu z nas spotkać Człowieka – prawdziwego Człowieka (Chrystusa), bo tylko ten Człowiek jest w stanie odkryć nasze wewnętrzne piękno i będzie „chciał mnie takiego, jaki jestem naprawdę...”;
* Niech Nowy Rok niesie blaski Bożej łaski, Bożej chwały;
* Życzę każdemu spełnienia jego osobistych, tak bardzo osobistych życzeń, głęboko ukrytych w sercu i duszy człowieka.
Niech wyrazem dopełniającym dla Was życzenia, będzie poniższa prezentacja, która jest skromną, a zarazem wymowną formą naszego przejścia w nowy etap ziemskiej wędrówki.
Amicus
- Odsłony: 872
To naprawdę niezwykły czas, gdy zasiądziemy przy stole wigilijnym na którym leży chleb, siano i biały opłatek. Te symboliczne dary wraz z syto zastawionym stołem potrawami wigilijnymi wprowadzają nas we wspaniały klimat przeżywania na nowo Wielkiej Tajemnicy Bożego Narodzenia. Wielu w tym dniu będąc z dala od grona rodzinnego, swoich bliskich i przyjaciół, połączy się z nami duchowo, by poczuć bliskość, serdeczność i wdzięczność. Rozpoczynając czas świętowania w gronie rodzinnym, przy śpiewie kolęd i udziale w uroczystej Pasterce, nasze serca i umysły przeniosą się do czasu, gdy Jezus - Boże Dziecię - przychodził na świat, przynosząc pokój ludziom dobrej woli. Nie sposób, w ten radosny i wyjątkowy czas, nie złożyć życzeń Wszystkim, którzy w jakikolwiek sposób stanęli na drodze naszego życia, a przez to stali się nam bliscy, choć fizycznie mogą być bardzo daleko.
Zdążając do Betlejem za wzorem Pasterzy idźmy do żłóbka Bożej Dzieciny. Klęcząc u Jego stóp ogarniam duchem pamięci Wszystkich, zarówno Tych, którzy w tym czasie są w gronie rodzinnym i przeżywają czas radości w kraju ojczystym, ale także i Tych, przebywających z dala od bliskich, znajomych. Chcę położyć na Wasze serca i dłonie najserdeczniejsze życzenia.
- Niech Boże Dziecię, obdarza Was każdego dnia i każdej chwili swoim światłem pokoju, radości i miłości;
- Niech ten czas stanie się czasem wzmocnienia Bożej i ludzkiej Przyjaźni, którą zaniesiecie Waszym znajomym, bliskim, sąsiadom i Tym, których serca nie zawsze są otwarte na ten dar;
- Niech dary nieba spłyną na Waszą utrudzoną codzienność i wzmocnią Wasze siły do podejmowania nowych wyzwań i zadań;
- Niech nigdy nie braknie Wam zrozumienia i wsparcia ludzkiego na wzór Miłości płynącej od żłóbka Bożej Dzieciny;
- Niech dar zdrowia duszy i ciała będą Waszym udziałem, by wypełniać swoją misję i swoje życiowe powołanie;
- Niech uśmiech, dobro, życzliwość, zrozumienie staną się Waszym darem ze strony Tych, których Pan postawił na drodze naszego życia.
Do tej wiązki szczerych i gorących życzeń dołączam dar modlitwy, która połączona z pamięcią jest wyrazem bliskości i szczerości serca. Bądźmy razem dziś, jutro i w kolejnych latach życia. Ogarnijmy także w tych dniach naszą pamięcią i modlitwą tych, których powołał Pan do siebie, bowiem oni w nadprzyrodzony sposób przeżywają Boże Narodzenie. Pamiętajmy u żłóbka Bożej Dzieciny o dziełach, które niosą Prawdę Miłość i Nadzieję.
Amicus
- Odsłony: 903
W ramach wypadu grudniowego, kolejnym etapem wędrowania były Węgry, a przede wszystkim Budapeszt. Fakt, iż od wielu lat jest prowadzona współpraca, więc nie było problemu zaplanować wizyty u przyjaciół, którzy od ponad 30 lat wciąż są aktywni i otwarci na bycie razem. Po porannej Mszy świętej i śniadaniu w dniu 03 grudnia br. wyjechaliśmy z Nitry (Słowacja) w kierunku Budapesztu. Odcinek drogi liczący 173 km stał się nie tylko okazją do bliższego poznania terenu, ale do podjęcia w czasie drogi dyskusji na różne tematy. Po przyjeździe do Budapesztu pierwszą wizytę złożyliśmy Pani Marki Judit, która swoim wieloletnim zaangażowaniem we współpracę polsko-węgierską przysłużyła się do zrealizowania wielu projektów między różnymi grupami i na różnych poziomach zaangażowania. Czas spotkania posłużył nie tylko do wspomnień, ale także do przedyskutowania wielu aktualnych tematów. Dało się zauważyć, iż Pani Judit wciąż prowadzi bardzo aktywne życie nie tylko w ramach swojej rodziny, ale śpieszy pomocą różnym osobom będącym w potrzebie. Duch służebności i poświęcenia nie opuszcza jej. Zapytana co jest tego powodem, z radością odpowiada: „Wiara w Boga jest motorem mojego życia”.
- Odsłony: 867
Czas adwentowy jest czasem oczekiwania na Nowonarodzonego. Ale ilekroć spotykamy się z drugim człowiekiem, w myśl „Gość w dom, Bóg w dom”, następuje także symboliczne narodzenie. Tym razem to my - jako goście z Polski - reprezentujący Akademię Wojsk Lądowych im. gen. Kościuszki we Wrocławiu w osobie (na zdjęciu od lewej: Karol, ks. Jan, Bp Viliam Judák biskup z Nitry (gospodarz), Jakub, Jakub drugi) byliśmy gośćmi u naszych Braci Słowaków. Myśl wyjazdu spontanicznie zrodziła się na ostatnich wykładach z etyki. Błyskawicznie grupa „szaleńców” zorganizowała się i w dniu dzisiejszym, to jest 02 grudnia w godzinach porannych ruszyła z Wrocławia w kierunku Nitry {Słowacja). Po drodze była okazja podziwiać urokliwe klimaty jesienno-zimowe, które wyraźnie zaznaczyły swoją obecność na trasie. Wprawdzie klimat ten wielu osobom daje poczucie lekkiej nostalgii, lecz wędrującym „muszkietorom” ani na myśl przyszło poddać się takiej atmosferze. Otwartość, spontaniczność, radość i optymizm wciąż towarzyszyły naszej wyprawie. Po przybyciu na miejsce powitano nas po przyjacielsku i bratersku.