Być wzorem, przykładem, punktem odniesienia, idolem, autorytetem – to nie tylko przelotne marzenie, lecz to wewnętrzne pragnienie człowieka w zależności od jego osobowości, poglądu, wiary, celów życiowych. Jakoś trudno sobie wyobrazić życia bez odniesienia do kogoś, kto stałby się dla kimś ważnym, przykładnym, inspirującym czy motywującym do podejmowania wielkich wyzwań. Mamy zakodowane gdzieś głęboko w świadomości i sercu naturalne oczekiwanie na godny wzór dla naszego życia. Jak często zawodzimy się, to pokazuje codzienność. Nie oznacza to, że pozostaje nam jedynie rezygnacja z owych poszukiwań, starań, dążeń. Słuszna jest teza jednego z filozofów, który wielokrotnie powtarzał, iż „nie należy nikomu wierzyć dopóki nie przekonamy się, że ten ktoś jest prawdomówny i kompetentny”. W budowaniu autorytetu te dwie cechy są fundamentalne. Oczywiście można i należy postawić szereg podobnych pytań czy stwierdzeń jak np.: czy dziś jest i jaki potrzebny autorytet? Jaki autorytet ma dzisiaj największe znaczenie? Dlaczego tak wielu twierdzi, że jest kryzy autorytetów? A może nie potrafimy dostrzec ich, może zmieniły się nasze oczekiwania? Na tego rodzaju pytania i im podobne podjęli próbę odpowiedzi uczestnicy Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej na temat: „Autorytet: wyzwania – oczekiwania – zadania”, która odbyła się 23 lutego 2016 roku w Stalowej Woli. Organizatorem jej była Katedra Pedagogiki Katolickiej KUL wraz z Interdyscyplinarnym Kołem Naukowym „Nowoczesne Kształcenie” i Fundacją Campus w Stalowej Woli. (Poniżej tekstu fotogaleria z konferencji).

Tradycyjnie konferencja rozpoczęła się wspólną modlitwą w której polecano intencje Ojca Świętego Franciszka wyznaczone na trwający Rok Miłosierdzia. Po słowie wstępnym i powitaniu zebranych przez ks. prof. Jana Zimnego – kierownika Katedry, rozpoczęła się pierwsza część naukowa konferencji - sesja plenarna. W tej części referaty naukowe zaprezentowali: „Władza pasterska biskupa diecezjalnego” – ks. prof. dr hab. Mieczysław Różański (UWM), „Fałszywe autorytety” – dr Filip Kobiela (AWF), „Adwokat kościelny a służba prawdzie – dr Justyna Krzywkowska (UWM) i „Współczesny wymiar autorytetu w mediach” – ks. dr Władysław Kądziołka. Po wysłuchaniu referatów nastąpiła przerwa, która zawsze jest okazją do nawiązania bliższych kontaktów, wymiany myśli, podjęcia kuluarowych dyskusji.

Po przerwie nastąpiła druga część naukowa konferencji – praca w pięciu panelach tematycznych: ogólnym, społecznym, humanistycznym, prawniczym i pedagogicznym. Swoje referaty zaprezentowało 84 prelegentów, którzy swoje wystąpienia przygotowali na wysokim poziomie merytorycznym. Ocenę taką przedstawili zarówno prowadzący panele jak i uczestnicy prac panelowych. Cieszy ten fakt, iż kolejny raz mogliśmy się przekonać o profesjonalizmie młodych „Orłów”. To napawa nadzieją i optymizmem w kontekście przyszłości polskiej nauki. Na zakończenie dokonano podsumowania prac i organizacji tego naukowego spotkania, które zgromadziło uczestników z ponad 27 ośrodków akademickich. W tym miejscu chciałbym bardzo serdecznie podziękować Wszystkim Prelegentom, którzy włączyli się w dyskusję nad jakże ważnym zagadnieniem dotyczącym autorytetu. Dziękuję serdecznie Studentom – Członkom wspomnianego wyżej Koła Naukowego, którzy – jak zawsze – tak i tym razem ochotnie włączyli się w stronę organizacyjną konferencji. Chciałbym podkreślić, iż ukształtowała się wspaniała grupa młodych adeptów, którzy potrafią godzić swoje obowiązki ze służbą na rzecz innych – w tym przybywających Gości. Drodzy Studenci – jak zawsze tak i tym razem gorąco Wam dziękuję za otwarte i pełne dobroci serce.

Fotogaleria z konferencji

Amicus