Wokół każdego z nas dzieje się wiele wydarzeń, dokonuje się wiele zmian, ale też występuje wiele zagrożeń. Jedne z nich dotyczą naszego życia fizycznego, inne duchowego a jeszcze inne spraw przyrody, otoczenia, czy może bardziej prozaicznych spraw. Każde z zagrożeń niesie ładunek negatywny, które dość często pozostawia po sobie znamię. Niewielu z nas przypuszczało, że u początku XXI wieku czyhać będzie na człowieka tyle różnorodnych zagrożeń. I co gorsze, wiele z nich zostało spreparowanych przez człowieka. Zatem wciąż aktualne pozostaje motto z powieści Zofii Nałkowskiej „Medaliony”, że „Ludzie ludziom zgotowali ten los”. W tym krótkim stwierdzeniu została zamknięta prawda o latach okrucieństwa i barbarzyństwa, za które odpowiedzialność ponoszą wyłącznie ludzie, ale nadal słowa te posiadają swą aktualność. Nad taką rzeczywistością pochylali się w dniu 10 marca 2015 roku w Stalowej Woli ludzie nie tylko nauki, rozważając temat: „Współczesne zagrożenia: rzeczywistość czy fikcja?”, pochodzący z wielu środowisk całej Polski. Panoramiczność przygotowanych i prezentowanych zagadnień stała się iście prawdziwą ucztą intelektualną, która każdego wzbogaciła o nowe spojrzenie w wielu obszarach życia człowieka. Nad podziw, głównie młodzi naukowy, zaprezentowali wysoką klasę warsztatu naukowego i kunszt wiedzy. (Fotogaleria z konferencji poniżej tekstu)
Zwyczajem poprzednich konferencji, i tym razem rozpoczęto od sesji plenarnej w czasie której, oprócz słów powitania, spraw organizacyjnych przedłożonych przez ks. prof. Jana Zimnego, swoje wystąpienia zaprezentowało czterech prelegentów na czele z P. Zdzisławem Błasiakiem – Sędzią Sądu Okręgowego w Tarnobrzegu, który swoim słowem wprowadził uczestników w zaułki zagrożeń w skali kraju i naszego regionu. Podobnie też uczynili trzej pozostali prelegenci, którzy dopełnili owego wprowadzenia w problematykę zarysowaną w temacie konferencji. Po tej części nastąpiła przerwa kawowa, która stała się okazją do wymiany myśli, refleksji pomiędzy uczestnikami konferencji oraz bliższego poznania się.
Po przerwie nastąpiła druga część konferencji – praca sześciu panelach tematycznych. Po niemal trzy godzinnej pracy koordynatorzy przedłożyli sprawozdanie z pracy panelowej, podkreślając wysoki poziom przygotowania referatów przez prelegentów. Jest to więc pozytywny znak wielkiego zaangażowania się młodych naukowców sprawy nauki i tworzenia dorobku naukowego. Szkoda tylko, że w wielu środowiskach nie docenia się tego potencjału, eliminując tychże z wydarzeń, które stanowią warunek choćby do otwarcia przewody doktorskiego. Z tego to racji jako organizatorzy, spotykamy się za każdym razem z wielkim uznaniem naszej pracy i szczerą wdzięcznością. Ta korelacja obu stron stanowi jakby pomnik wielkiej Przyjaźni opartej na wzajemnym zaufaniu.
Na zakończenie konferencji słowo wieńczące to naukowe wydarzenie skierował ks. Jan Zimny wyrażając uznanie dla młodych adeptów jako prelegentów ale też i dziękując Studentom KUL w Stalowej Woli, za wielkie zaangażowanie się w przygotowanie i obsługę logistyczną konferencji. Trudno byłoby wymienić wszystkich, którym należą się słowa wdzięczności i uznania. Jest jedno pewne, że dobry Bóg i Goście (uczestnicy) stanowią dar wdzięczności za ich piękną posługę. Jest to szkoła życia i szkoła służby na rzecz drugiego człowieka. Dziękuję Wszystkim za wszystko! Niech dopełnieniem owej wdzięczności będą słowa wypowiedziane przez Jana Pawła II, tak często przywoływanego podczas konferencji: „Człowiek jest wielki nie przez to, co ma, nie przez to, kim jest, lecz przez to, czym dzieli się z innymi”.
Amicus