Dzień 11 czerwca 2017 roku dla ziemi szczecińskiej był szczególnym dniem. W tym oto dniu wspólnota diecezji szczecińsko-kamieńskiej przeżywała Jubileusz 30 – lecia pobytu w Szczecinie Świętego Papieża Jana Pawła II. Z kolei 45 lat temu została powołana do istnienia diecezja zaś 25 lat temu została podniesiona do godności archidiecezji. Również 11 czerwca br. Jego Ekscelencja Ks. Abp Andrzej Dzięga świętował Jubileusz 40-lecia przyjęcia święceń kapłańskich, 15 lat temu został wyniesiony do godności biskupiej przez Ojca Świętego Jana Pawła II. Na tym wielkim świętowaniu zgromadziło wielu biskupów, kapłanów i wiernych z różnych zakątków Polski. Przewodniczący liturgii – Ks. Abp Jubilat przypomniał w homilii rys dziejów diecezji i ziemi szczecińskiej ukazując wiele znaków Bożej Opatrzności jakie towarzyszyły dziejom Pomorza począwszy od Ottona poprzez wielu świętych, Sług Bożych – oczekujących na wyniesienie na ołtarze. Bogata oprawa liturgiczna dała wszystkich zebranych możliwość głębokiego przeżycia duchowej jedności z Bogiem. Obecni włodarze miasta, województwa, samorządów lokalnych, przedstawiciele wielu instytucji lokalnych, ogólnopolskich, w życzeniach wyrażali wielkie uznanie wobec Księdza Arcybiskupa za budowanie tożsamości tego Regionu, za krzewienie wiary i nadziei. Podkreślano charyzmatyczny dar Arcybiskupa w budowaniu jedności wspólnoty całego Pomorza bez względu na wyznanie, pochodzenie, kulturę czy światopogląd. Dopełnieniem uroczystości był Akt Zawierzenia złożony u stóp Figury Matki Bożej Fatimskiej - będącej w Katedrze Szczecińskiej, miejscu uroczystości - przez alumnów Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego w Szczecinie. Akt w imieniu wspólnoty seminaryjnej odczytał al. Łukasz Paluch – dziekan alumnatu. Jego głęboka treść zamieszczona jest poniżej.
SŁOWA WDZIĘCZNOŚCI ALUMNÓW
ARCYBISKUPIEGO WYŻSZEGO SEMINARIUM DUCHOWNEGO
- ŚWIĘTEJ RODZINY W SZCZECINIE
W ręce Boże złożyłem los mego życia - i z tym bardzo mi dobrze. Te słowa bł. Michała Kozala, biskupa i męczennika, które przed 30 laty w tej katedrze przywołał Ojciec Święty Jan Paweł II podczas spotkania z alumnami, kapłanami i siostrami zakonnymi, chcemy dzisiaj wypowiedzieć z nową mocą, w nadziei, że Dobry Bóg powołuje nas do swojego kapłaństwa służebnego.
W ręce Boże złożyłem los mego życia - i z tym bardzo mi dobrze.
Stajemy w tej katedrze, jako „żywe kamienie” budowli, którą jest wspólnota Arcybiskupiego Wyższego Seminarium Duchownego, której patronuje Święta Rodzina. Jesteśmy tu jak niegdyś alumni, którzy dziś są kapłanami Kościoła nad Odrą i Bałtykiem. Wyrażamy wdzięczność za dar powołania kapłańskiego, którym Dobry Bóg obdarza naszą ziemię. Pragniemy odpowiedzieć na wezwanie, które skierował św. Jan Paweł II w tej świątyni do alumnów, jest ono nadal aktualne. Odpowiadamy Boże, nasz Ojcze, na Twoje wezwanie, wiemy, że potrzeby apostolskie są wielkie, że przed nami wiele pracy, choć droga, którą pragniemy iść nie jest wcale prosta, ruszamy, więc pełni ufności i zapału!
Boże Ojcze, pragniemy się zawierzyć Tobie przez ręce Twojej Niepokalanej Matki, która jest obecna wśród nas, w znaku figury Pani Fatimskiej. Prosimy Ciebie o mocną wiarę dla nas, abyśmy mogli zdobyć się na odwagę bezwarunkowego pójścia za Chrystusem, abyśmy nie szukali zabezpieczeń dla siebie, ale otwarci na prawdę, zaufali jej. Prosimy Ciebie, abyśmy ufając tej Prawdzie, którą jest Jezus Chrystus stali się Jej współpracownikami i nieśli Ją w nasze pokolenie, w obecny świat, byśmy byli Jej świadkami.
Prosimy Ciebie, abyśmy zaufali mocy dobra, która jest obecna w naszej seminaryjnej wspólnocie, abyśmy chcieli ją dostrzegać i każdego dnia pielęgnować, aby ona wspierała łaskę naszego powołania.
Troskliwy Ojcze, prosimy Ciebie, abyśmy byli otwarci na dzieła ewangelizacji, które powstają na naszej ziemi, wspierali je modlitwą i chętnie się w nie angażowali. Abyśmy sami stali się, na wzór św. Ottona z Bambergu, ewangelizatorami i apostołami Pomorza.
Otwórz nas Ojcze na służbę rodzinie. Daj nam pragnienie otoczenia jej troską, abyśmy potrafili jej bronić przed zakusami złego. Abyśmy dla rodzin, do których zostaniemy posłani, byli troskliwymi pasterzami. Wejrzyj Boże na nasze rodziny, z których wychodzimy do kapłaństwa, prosimy Ciebie za naszymi rodzicami, którzy otworzyli się na życie, za naszymi braćmi i siostrami. Dobry Ojcze, spraw, aby nasze rodziny były zaczynem Twojej miłości w świecie.
Uczyń nas Boże swoimi narzędziami. Abyśmy za wezwaniem św. Jana Pawła II stwarzali dobre warunki do rozwijania się wspólnot, rodzinnych, parafialnych i innych środowisk, które do nas przyjdą. Abyśmy pełnili zawsze Twoją wolę w dziele nowej ewangelizacji.
Nasza ukochana Matko, przed której obliczem stajemy zawsze pełni synowskiego zapału. Wychowawczyni powołań kapłańskich, wejrzyj na nasze prośby i pragnienia, które zanosimy do Ojca, który jest w niebie. O Matko, wstaw się za nami, ucz nas miłości. Ucz nas zaufania Bogu. Ucz nas oddania się na Jego służbę.
Wychowawczyni powołań kapłańskich -módl się za nami.
Matko Kościoła - módl się za nami.
Święty Janie Pawle II - módl się za nami.
Święty Ottonie - módl się za nami.
Rodzino Święta – oddajemy się Tobie!
