Z wielkim, miłym zaskoczeniem stałem się wraz z przedstawicielami studentów naszych Wydziałów Zamiejscowych KUL w Stalowej Woli – można powiedzieć – historycznego koncertu galowego w wykonaniu adeptów Lwowskiego Uniwersytetu Bezpieczeństwa we Lwowie. Koncert miał miejsce w dniu 12 listopada 2012 roku a na jego program złożyły się m.in. pieśni, sztuki teatralne, występy solistów i zespołów, monologi, skecze. W sumie wzbogacony różnymi elementami artystycznymi koncert, którego reżyserem był pracownik Uniwersytetu, trwał niemal trzy godziny. Sala była wypełniona po brzegi. Można z pełną odpowiedzialnością powiedzieć, że była to wspaniała uczta duchowa, estetyczna, kulturalna. To niesamowite, że studenci z wszystkich roczników tegoż Uniwersytetu, także z pierwszego, przygotowali profesjonalny program, które mógłby konkurować ze scenami zawodowych wykonawców. Załączone poniżej zdjęcia obrazują w pewnym stopniu ów kunszt umiejętności studentów, którzy oprócz kierunkowego kształcenia, rozwijają swoje uzdolnienia w wielu kierunkach artystycznych.
Uniwersytet oprócz formacji intelektualnej, zawodowej, w kierunku przygotowania przyszłych strażaków, służ chemicznych czy innych profesji, dba o rozwój zainteresowań młodych ludzi stwarzając im należyte warunki. To niesamowite, że poważny procent studentów jest aktywnie zaangażowana w różne artystyczne zespoły, które w ciągu dość krótkiego czasu, stają się niemal profesjonalistami w wielu obszarach szeroko pojętej kultury. Władze Uniwersytetu z wielką troską i odpowiedzialnością odnoszą się do wyzwań, które co prawda bezpośrednio nie korespondują z charakterem Uczelni, jednak uważają, że jest to szansa na integralną formację młodego człowieka, także w wymiarze duchowym.
Władze Uczelni wyraziły gotowość do podjęcia współpracy zarówno z pracownikami jak i studentami KUL, aby realizować myśl Jana Pawła II: „Wy, droga młodzieży, przeżywacie cenne doświadczenie jedności Kościoła — z całym jego bogactwem i różnorodnością — za każdym razem, gdy się gromadzicie”, „Chrześcijaństwo musi podjąć na nowo swój udział w kształtowaniu duchowej jedności Europy. Same racje ekonomiczne i polityczne jej nie ukształtuj”, „Europa - mówił Papież do biskupów polskich na Jasnej Górze w 1979 r. w czasie swojej pierwszej pielgrzymki - która w ciągu swych dziejów wielokrotnie bywała podzielona, Europa, którą przy końcu pierwszej połowy bieżącego stulecia tragicznie podzieliła straszliwa wojna światowa, Europa, która wśród swoich współczesnych, stale trwających podziałów ustrojowych, ideologicznych, ekonomiczno-politycznych, nie może przestać szukać swojej podstawowej jedności, musi zwrócić się do chrześcijaństwa” (JP II).
Dziedzictwo bł. Jana Pawła II, zachęta wielu dorosłych rozumiejących jedność młodych, młodzi pragnący bycia razem, stanowią wielkie wyzwanie dla wszystkich wspólnot, grup i osób, aby budować jedność w Duchu Świętym. Na bazie tej wizyty zrodziły się konkretne plany, które będą realizowane przez Młody Kościół. „Wierność korzeniom nie oznacza mechanicznego kopiowania wzorów z przeszłości. Wierność korzeniom jest zawsze twórcza, gotowa do pójścia w głąb, otwarta na nowe wyzwania, wrażliwa na «znaki czasu». Wyraża się ona także w trosce o rozwój rodzimej kultury, w której wątek chrześcijański obecny był od samego początku. Wierność korzeniom oznacza nade wszystko umiejętność budowania organicznej więzi między odwiecznymi wartościami, które tyle razy sprawdziły się w historii, a wyzwaniami świata współczesnego, między wiarą a kulturą, między Ewangelię a życiem. Życzę moim rodakom i życzę Polsce, aby właśnie w ten sposób umiała być wierna sobie i tym korzeniom, z których wyrosła” (JP II).
„Europa potrzebuje Polski głęboko wierzącej i po chrześcijańsku kulturowo twórczej, świadomej swojej roli wyznaczonej przez Opatrzność. To, czym Polska może i powinna usłużyć Europie, jest w zasadzie identyczne z zadaniem odbudowywania wspólnoty ducha, opartej na wierności Ewangelii, we własnym domu. Nasz naród, który tak bardzo wycierpiał w przeszłości, a szczególnie w okresie II wojny światowej, ma wiele do zaofiarowania Europie, przede wszystkim swoją chrześcijańską tradycję i bogate współczesne doświadczenia religijne” (JP II).
Amicus