Czas Wielkiego Postu to czas szczególnej refleksji i rozważań Tajemnicy Męki i Śmierci Chrystusa. Już po raz ósmy w ruinach Klasztoru Augustiańskiego w Policach - Jasienicy odbyło się 13 kwietnia br. Misterium Męki Pańskiej. W jego przygotowaniu zaangażowanych zostało ponad 130 aktorów i statystów oraz kilkanaście osób z obsługi technicznej. Organizatorami Misterium jest ks. kan. Waldemar Szczurowski – Proboszcz Parafii Rzymskokatolickiej pw. Świętych Apostołów Piotra i Pawła w Policach – Jasienicy, który idąc za sugestią Jego Ekscelencji Ks. Abpa Andrzeja Dzięgi - Metropolity Szczecińsko-Kamieńskiego wyrażoną przez kilku laty, podjął się w 2011 roku poraz pierwszy przygotowania Misterium. Znaczącą rolę w dziele tym pełni Dyrekcja Szkoły Podstawowej nr 6 w Policach –Jasienicy na czele z jej Dyrektorem. Scenariusz i reżyseria są autorstwa Doroty Piekarskiej zaś muzykę opracował Piotr Broda. Misterium jest jednym z najważniejszych duchowych dni w ciągu roku. Przeżycie na żywo męki Chrystusa przedstawione w takiej formie jak Misterium w Jasienicy porusza i wzmacnia człowieka w wierze. Misterium odpowiada na duchową i artystyczną potrzebę mieszkańców nie tylko wierzących. Każdy ma okazję zatrzymać się i pochylić nad Tajemnicą Męki, Śmierci i zmartwychwstania Jezusa Chrystusa. Godnym podkreślenia jest fakt, iż każdego roku zainteresowanie widowiskiem rośnie. Na trwające kilkadziesiąt minut Misterium przybywają osoby i grupy zorganizowane nie tylko z miejscowej czy sąsiednich parafii, ale przybywają osoby z całej Polski. Fotogaleria z Misterium poniżej tekstu.
Godziny prób, długie dialogi wyuczone na pamięć, wolny czas poświęcony na dopracowywanie szczegółów przedstawienia i ponad 130 osób zaangażowanych w przygotowania. To prawdziwe rekolekcje niczym piąta Ewangelia. Warto wiedzieć, że początkowo misteria składały się głównie z obrzędów liturgicznych, ale stopniowo pojawiały się w nich także wspólne śpiewy i poetyckie sceny aktorskie. Na mocy zaleceń reformatorskiego Soboru Trydenckiego, misteria odgrywano głównie w kościołach, jednakże szybko wyszły one poza mury świątyń, goszcząc coraz częściej także np. na placach miejskich. Z czasem zaczęły ulegać stopniowo zeświecczeniu, tracąc swój pierwotny, religijny charakter i przeradzając się w zwykły teatr. Pierwsze inscenizacje misteryjne stanowiły odpowiedź na potrzeby ludności, domagającej się możliwości osobistego „uczestniczenia” w najważniejszych wydarzeniach z Pisma Świętego. Dlatego też poruszane w nich tematy związane były najczęściej z jednym z wielkich świąt świata chrześcijańskiego. W Polsce misteria znane są od XVI wieku. Ich rozwój, powstrzymany wówczas jednak szybko przez falę reformacji, a następnie zaborów, nastąpił ponownie w XX wieku. Polskie misteria pasyjne mają zwykle charakter tradycyjny – drogi krzyżowej rozbudowanej o sceny nawiązujące do poszczególnych stacji.
Cierpienie Chrystusa i Jego zwycięstwo nad śmiercią, podobnie jak i sam fakt istnienia śmierci, fascynują ludzkość od tysiącleci, nie pozostawiając nikogo obojętnym. Wzmożona aktualnie popularność inscenizacji pasyjnych jest odpowiedzią na pytanie o sens cierpienia, zaproszeniem dla współczesnego człowieka do zatrzymania się w pędzie codziennego życia i refleksji nad najważniejszymi wartościami. Pojęcie „misterium” sugeruje zatem coś nadzwyczajnego, dostępnego nielicznym. W przypadku Misterium Męki Pańskiej chodzi rzeczywiście o niezwykłe przeżycie i dogłębne zrozumienie zdarzeń, które legły u podstaw chrześcijaństwa. Jednakże żadną miarą nie ma ono kogokolwiek wyróżniać, wynosić ponad innych. Ma być narzędziem głoszenia Ewangelii – Dobrej Nowiny o Zbawieniu – dostępnym i ofiarowanym człowiekowi, każdemu, kto tylko zechce je przyjąć. „Spodobało się Bogu w swej dobroci i mądrości objawić samego siebie i ukazać tajemnicę swej woli (por. Ef 1, 9), dzięki której ludzie przez Chrystusa, Słowo, które stało się ciałem, mają dostęp do Ojca w Duchu Świętym i stają się współuczestnikami Bożej natury”. (Sobór Watykański II, konst. Dei verbum, 2).
Amicus