Kolejny dzień pielgrzymowania minął spokojnie, choć w aurze pogody nieco jesiennej. Mimo, że ostatni dzień kwietnia, także tutaj kaprys pogody nie ominął Paryża. Nie to jest jednak najważniejsze. Pogodę tworzy pogoda ducha, a tak akurat jest wciąż nie tylko wiosenna, co letnia. Po harcerskim śniadaniu wyruszyliśmy na rewir paryski. Czas wykorzystano na zwiedzanie kolejnych miejsc, które są godne uwagi z racji na swe historyczne czy społeczne znaczenie. Po wzlotach ku niebu w ramach wieży Eifflam w programie znalazł się ogród luksemburski a następnie słynna katedra Notre Dame, uniwersytet paryski La Sorbonne oraz dawny pałac królewski Luwr. Doświadczenie poznania tych historycznych i znaczących miejsc pozwoliło na wzbogacenie nie tylko wiedzy, ale także na ubogacenie ducha i serca. Wieczorny powrót na zasłużony nocleg stał się okazją do nocnego spojrzenia na Paryż iluminujący bogactwem świateł. Podsumowując kolejny dzień dokonano drobnej korekty programowej na następny dzień.

Tak więc po zasłużonym odpoczynku i porannym forum grupy nastąpi dalszy ciąg zwiedzania, tym razem zespołu pałacowego Wersal miejsca rezydencji królów francuskich od 1682 roku. Kolejnym punktem poznawania piękna kultury będzie bazyliki Najświętszego Serca Sacré-Cœur. Bazylika Sacré-Cœur wybudowana została na szczycie wzgórza Montmartre (XVIII dzielnica Paryża). Godnym uwagi jest fakt, iż bazylikę wybudowali dwaj francuscy przemysłowcy, którzy przysięgli, że jeżeli po wojnie francusko-pruskiej, jaka wybuchła w 1870 roku, ujrzą Paryż takim samym, jak przed wojną, to w duchu wdzięczności Bogu wybudują bazylikę. Gdy rok później po zakończeniu działań zbrojnych okazało się, że Paryż został nietknięty, przemysłowcy postanowili wypełnić swoją obietnicę. Propozycję z zadowoleniem przyjął ówczesny arcybiskup Paryża i już w 1876 roku rozpoczęto budowę. Ukończono ją w 1914 roku, jednak wybuch pierwszej wojny światowej uniemożliwił konsekrację. Odbyła się ona 5 lat później, w roku 1919.

Kolejnym punktem programu tej historycznej pielgrzymki będzie Tréguier w regionie Bretania, oddalone od Paryża ok. 530 km. To na jego grobie wyryto inskrypcję „Sanctus Ivo erat Brito - advocatus et non latro - Res miranda populo” (Święty Iwo był Bretończykiem, adwokatem a nie bandytą - rzecz zadziwiająca dla ludzi). Wspomnienie liturgiczne w kościele obchodzone jest 19 maja a więc będziemy niemal w oktawie wspomnienia tego niezwykłego świętego człowieka – patrona prawników. Każdego roku prawnicy z całego świata spotykają się właśnie w Tréguier na odpuście św. Iwo, odprowadzając w procesji relikwiarz z czaszką świętego, z katedry św. Tugduala do Kościoła NMP w Minihy-Trég. Dalszy ciąg informacji przekażemy w kolejnej edycji tekstu.

Amicus

My ze spalonych wsi i z głodujących miast