To już kolejna konferencja naukowa z cyklu problematyki jaka w szerokim zakresie rzeczywistości występuje w XXI wieku. Trzeba przyznać, iż współczesna cywilizacja prowadzi często człowieka w nieznane, w zaułki osamotnienia, nihilizmu, zwłaszcza wtedy, gdy życie człowieka jest w oddaleniu od Boga. Konferencja ”Samotność: rzeczywistość czy fikcja?”, jaka miała miejsce w dniu 20 listopada 2013 roku w Stalowej Woli, zorganizowana przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej przy współpracy z Interdyscyplinarnym Kołem Naukowym "Nowoczesne Kształcenie" Studentów KUL w Stalowej Woli, zgromadziła przedstawicieli bardzo wielu młodych naukowców niemal ze wszystkich środowisk naukowych z całej Polski. Tematyka jaka została zaprezentowana, jej wymiary i aspekty, zapewne świadczą, że można powiedzieć, iż była to pierwsza na taką skalę - śmiem twierdzić – konferencja, która w tak obszerny, wieloaspektowy a zarazem nowatorski, naukowy i profesjonalny sposób ukazała zagadnienie samotności. Absolutnie jestem przekonany, że po wydaniu publikacji jako monografii na ten temat wraz z tekstami wystąpień z konferencji, książka stanie się hitem na polskim rynku naukowym poświęconym tej tematyce. Tym razem na program konferencji złożyły się głównie dwie zasadnicze części: sesja plenarna oraz praca w pięciu panelach. W części pierwszej swoje wystąpienia zaprezentowało pięciu prelegentów wprowadzając uczestników konferencji w jej tematykę. To pozwoliło na to, aby lepiej zrozumieć dalsze rozważania, referaty prelegentów, którzy stanęli na wysokości zadania. Począwszy od ukazania przeglądu interdyscyplinarnego definicji samotności przez Dominika Charchut (URz), poprzez „Oblicza samotności w literaturze światowej” ukazane przez ks. dra Władysława Kądziołkę (UPJP), jak też zaprezentowanie „Troski o samotnych w przepisach prawa kanonicznego” w wykonaniu dr Justyny Krzykowskiej (UWM) po wykazanie „Poczucia osamotnienia u dzieci zdolnych” autorstwa dr Ewy Kopeć (KUL), odnosiło się wrażenie, iż jest to kunszt nauki na wysokim poziomie merytorycznym. Warto zobaczyć! (Fotogaleria poniżej)
Po przerwie, w ramach drugiej części konferencji, nastąpiła praca w pięciu panelach tematycznych. Trzeba przyznać, że panoramiczność aspektów samotności ogarnęła niemal wszystkie dziedziny życia człowieka. W dodatku świeżość spojrzeń, prezentacji, ocen i podsumowań w wykonaniu młodych naukowców, spowodował, że uczestnicy konferencji zgotowali prawdziwą ucztę składającą się z "świeżych" a zarazem "wybornych" dań myśli, analiz, syntezy i wniosków. Nie chciałbym, aby czytelnicy niniejszego sprawozdania mieli skojarzenie, iż tekst pisany jest w duchu pełnej dyplomacji. Przedstawiam nie tylko moją, ale całego gremium opinię, że to, co dziś miało miejsce, należy do niepowtarzalnych wydarzeń. Tych zaś, którzy nie byli na konferencji chciałbym już teraz zachęcić do lektury publikacji mającej się ukazać jeszcze w tym roku. Myślę, że w niedługim czasie na tej stronie ukaże się też nieco szersze sprawozdanie z konferencji prezentujące bardziej szczegółowe zagadnienia związane z samotnością.
Po dzisiejszej konferencji nabrałem jednoznacznego przekonania, że idzie nowych ludzi plemię, którzy potrafią odróżniać plewy od ziarna, prawdę od fałszu. Potrafią syntetycznie a zarazem dogłębnie wniknąć w tematy, które często my – jako dorośli – nie potrafimy bądź nie chcemy analizować. Cieszę się, że powstała już pewnego rodzaju ogólnopolska wspólnota idącą drogą ku prawdzie, rzetelności, zdrowej ocenie rzeczywistości w każdym względzie. Zapewne dzisiejsza konferencja stała się okazją do ukazania odpowiedzi: dlaczego ludzie boją się samotności?
Amicus