Samotność łączy tych, których zbiorowisko rozdziela. Ludzie czują się naprawdę braćmi tylko wtedy, gdy słyszą się nawzajem w ciszy rzeczy poprzez samotność. A samotność – to często refren życia ludzkiego. Obserwacja codzienna jasno nam ukazuje, że coraz więcej i częściej spotykamy ludzi samotnych. Nie oznacza to, że jeśli żyjemy w grupie czy rodzinie to nie jesteśmy samotni. Niekiedy życie wśród wielu, jedynie powoduje błędne przekonanie, że taka osoba ma wokół siebie bliskich, którzy stanowią oparcie czy nadzieję. Wielokrotnie jest to błędne myślenie, bowiem rzeczywistość jest zupełnie inna. Jak się okazuje, jest to zjawisko, które dotyka wielu niezależnie od wieku, stanu czy innych uwarunkowań. Śmiem twierdzić, że jest to najgroźniejsza choroba cywilizacyjna XXI wieku. Wiele osób – a szczególnie starszych – jakąż by cenę zapłaciło, aby nie być samotnym. Możemy wielokrotnie się o tym przekonać rozmawiając nie tylko z osobami w podeszłym wieku, lecz także dziećmi, młodzieżą czy osobami w sile wieku. Owa choroba cywilizacyjna zaciąga coraz większe kręgi osób. Fakt ten, stał się okazją, aby podjąć na ten temat naukową refleksję, która się odbyła w dniu 20 listopada 2012 roku.
Można często zauważyć, że wśród nas żyją tacy, którzy budują raczej ściany, a nie mosty przyjaźni. Człowiek może wytrzymać tydzień bez picia, dwa tygodnie bez jedzenia, całe lata bez dachu nad głową, ale nie może znieść samotności. To najgorsza udręka, najcięższa tortura. Być może lepiej dla nich, że dotrą do granic i zrozumieją jak ważne jest, aby się odważyć, by rozmawiać z nieznajomymi, by nauczyć się gdzie można spotkać ludzi, aby unikać wracania do domu z zamiarem oglądania telewizji lub czytania książki - jeżeli tak nie zrobią, przestaną dostrzegać jakie życie ma znaczenie, samotność stanie się wadą, a długa droga powrotna do obcowania z innymi ludźmi nie zostanie nigdy odnaleziona. Zatem pozostaje przyjaźń, która jest formą obrony przed samotnością, zaś miłość to jeszcze większy strach przed osamotnieniem.
Katedra Pedagogiki Katolickiej wraz z Interdyscyplinarnym Kołem Naukowym Studentów „Nowoczesne Kształcenie” zorganizowała w tym dniu konferencję naukową na temat: „Ku Latoroślom XII wieku – samotność”. Jak się okazało tuż po zamieszczeniu informacji o tejże konferencji na stronie internetowej napłynęło wiele zgłoszeń od osób, które wyraziły gotowość przygotowania i zaprezentowania referatów na ten temat. Z racji dużej ilości chętnych został poszerzony program konferencji o kilka kolejnych wystąpień. Pozostałe materiały, jakie napłynęły i wciąż napływają, wszystkie zostaną opublikowane w specjalnej książce na ten temat. Zainteresowanych ową publikacja poinformujemy Państwa w odpowiednim czasie na niniejszej stronie „Pedagogika Katolicka”.
Konferencję rozpoczęto od modlitwy i słowa wprowadzającego, które poprowadził ks. prof. dr hab. Jan Zimny – kierownik Katedry a zarazem Kurator wspomnianego Koła Studentów. Pierwszy referat zatytułowany: „Różne oblicza samotności seniora. Wnioski z badań własnych przeprowadzonych wśród mieszkańców regiony Emilia Romagna” zaprezentowała dr Joanna Plak (Wyższa Szkoła Pedagogiczna Towarzystwa Wiedzy Powszechnej w Warszawie). „Poczucie osamotnienia młodzieży w rodzinie czasowo niepełnej z powodu migracji” to referat wygłoszony przez mgr Annę Gagat-Matułę oraz „Samotność matki podczas migracji zarobkowej” zaprezentowany przez mgr Agnieszkę Podbilską-Kłosowską. Obie prelegentki reprezentowałyUniwersytet Marii Curie Skłodowskiej. Kolejnym tematem była „Samotność w rodzinie źródłem patologii wśród dzieci i młodzieży”, który przedstawiła dr Ewa Kopeć z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II.
Interesujące badania w ramach referatu „Destrukcyjna Samotność mężczyzn, która prowadzi ich do zjawiska sponsoringu” przedstawiła mgr Ewelina Borowiec z Dolnośląskiej Szkoły Wyższej we Wrocławiu. Nieco w innym nachyleniu na samotność było spojrzenie mgr Renaty Matusiak, która przedłożyła wystąpienie na temat: „Singielstwo – świadoma samotność czy konieczność?”. Kontynuacją tematu było wystąpienie lic. Michała Madeja doktoranta Akademii Górniczo Hutniczej w Krakowie,który ukazał uczestnikom konferencji „Bunt przeciwko samotności jako refleksja nad uniwersalnością dzieł Alberta Camusa”. Kończącym pierwszą część konferencji był referat mgr Dominiki Baczyńskiej z Uniwersytetu Warszawskiego na temat: „Możliwość wyspy” i „Cząstki elementarne” Michela Houellebecqa portretem samotności współczesnego człowieka”.
Drugą część naukowego spotkania rozpoczął referat mgr Mateusza Szasta z KUL dotyczącego „Samotności w dobie cyfryzacji”. Kontynuacją tematyki był referat na temat: „Samotni w sieci. Rzecz o złudnych korzyściach płynących z użytkowania portali społecznościowych”, który został przedłożony przez mgr Agnieszkę Straburzyńską-Glaner z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zwieńczeniem wystąpień był referat „Portale randkowe jako współczesne remedium na samotność” autorstwa mgr Olga Wachcińska równieżtakżeUMK w Toruniu.
Amicus