Skąd czerpać siłę i wiarę, będąc adwokatem czy radcą prawnym? Skąd czerpać przekonanie o słuszności swoich wyborów i decyzji zawodowych? Od wielu lat w Polsce toczy się dyskusja na temat systemu prawnego oraz roli i funkcji adwokatów i sędziów w życiu społecznym. Jesteśmy świadkami debaty związanej z Trybunałem Konstytucyjnym, rolą środowisk prawniczych, korporacji, sędziów i adwokatów. Trudno znaleźć dziś prawdziwe autorytety w świecie prawniczym, dlatego warto szukać trwałych podstaw wytyczających prostą drogę w pracy i życiu prawnika. Dla szukających wytrwania w poczuciu prawdy i zgody z własnym sumieniem, święty Alfons Liguori spisał Dwanaście Przykazań Adwokata. Ponad trzy wieki temu, około 1713 roku sformułował on zasady, które do dnia dzisiejszego nie straciły na swojej aktualności i mogą przyświecać adwokatom w ich codziennej praktyce.

Dwanaście przykazań dla adwokata:

1. Nigdy nie podejmować się prowadzenia sprawy niesłusznej, gdyż traci się spokój sumienia i dobrą opinię.

2. Dla obrony słusznej sprawy nie posługiwać się środkami niegodziwymi lub niesprawiedliwymi.

3. Nie obciążać klienta nadmiernymi kosztami, w przeciwnym razie adwokat zobowiązany jest do restytucji.

4. Traktować interesy klienta z taką samą troską jak własne sprawy.

5. Należy studiować akta procesów, aby móc wyciągnąć mocne argumenty w obronie przyjętej sprawy.

6. Opóźnienia i niedbałość adwokata przynoszą często krzywdę klientowi; adwokat jest wówczas zobowiązany do jej wynagrodzenia, w przeciwnym razie grzeszy przeciw sprawiedliwości.

7. Adwokat winien prosić o pomoc Bożą, ponieważ Bóg jest pierwszym obrońcą sprawiedliwości.

8. Źle postępuje adwokat jeśli przyjmuje więcej spraw niż mu na to pozwalają czas, siły i zdolności, gdyż nie potrafi skutecznie ich bronić

9. Sprawiedliwość i prawość są dwiema nieodłącznymi towarzyszkami adwokata, ma ich stale strzec jak źrenicy oka.

10. Adwokat, który przerywa sprawę z powodu swojego niedbalstwa ma obowiązek wynagrodzić wszystkie straty poniesione prze klienta.

11. W obronie sprawy mówić tylko prawdę i niczego nie ukrywać, szanować przeciwnika i opierać się jedynie na słusznym rozumowaniu.

12. Ostatecznie dobry adwokat winien się odznaczać następującymi cnotami: wiedzą, pilnością, prawością, wiernością i sprawiedliwością.

Spisane przez św. Alfonsa Liguorii zasady są na tyle uniwersalne i ponadczasowe, że powinny być stosowane nie tylko przez współczesnych prawników, ale także przez księgowych, bankierów i doradców inwestycyjnych.