Przychodzi taki czas w życiu, kiedy niczego nie można być pewnym. To, co się wiedziało wcześniej, wydaje się błędne lub niezrozumiałe. To wszystko wali się, całe jestestwo, bycie, kruszy się, rozpada, i nie można pozbierać kawałków. Następnego dnia trzeba wstać z łóżka jako względna całość i funkcjonować, by nie odwieziono do psychiatryka. I wtedy przychodzi taki czas w życiu, że pragniesz już jedynie spokoju. Dużo bardziej cieszy Cię poranna kawa w towarzystwie osób, które kochasz, niż obecnych setek złudnych przyjaciół, z których wylewają się nieustannie toksyczne relacje. Przychodzi w życiu taki czas, gdy oddalasz się od dramatów i osób, które je tworzą. Otaczasz się ludźmi z którymi się śmiejesz, zapominasz złe rzeczy, a koncentrujesz się na dobrych. Kochasz ludzi, którzy cię dobrze traktują, a za pozostałych się modlisz. Przychodzi taki czas, że puszczasz wolno to, co nieprawdziwe i przestajesz zabiegać o nieprawdziwe historie, przestajesz wierzyć w nieprawdziwe obietnice, przestajesz prowadzić bezsensowne rozmowy. Już nie walczysz o przyjaźń, o miłość, o ludzi. Tych nieprawdziwych puszczasz przodem w przekonaniu - niech idą, gdzie oczy poniosą. Nie jesteś już sumą czyichś oczekiwań.

Do wszystkiego w życiu trzeba dojrzeć. Przeżyć wiele na własnej skórze. Przychodzi taki czas, że człowiek w końcu uświadamia sobie, że spokój nie ma ceny, ze musimy dbać o swój komfort psychiczny, że trzeba trzymać przy sobie ludzi, którzy nam go Gwarantują, a nie Odbierają. Taka życiowa mądrość przychodzi z czasem. Dochodzimy do niej dopiero wtedy, gdy mamy gdzieś to, co myślą o nas inni. Zaczynamy żyć według swoich własnych zasad i reguł. Według swoich przekonań, a nie pod dyktando innych osób. Bo czas nigdy nie staje w miejscu. Życia zostaje coraz mniej. Jest ulotne i zbyt krótkie, by tracić je na wszystko, co nie przynosi nam spokoju, ukojenia i szczęścia.

Przychodzi taki czas, że znów będziesz przeżywał czas świąt Bożego Narodzenia. Jaku to będzie dla ciebie czas? Czy zostaniesz w czterech pustych ścianach, czy zasiądziesz z tymi, którzy czekają na ciebie. Przychodzi bowiem taki czas, który potrzebuje i wymaga bliskości, tej duchowej, świątecznej, przyjacielskiej. Przychodzi taki czas, gdzie śpiew kolędy wyciska wspomnienia z dawnych lat. Przychodzi taki czas, gdy ten jedyny wieczór staje się wielokrotną nadzieją na jutro. Przychodzi taki czas, gdy znów chciałbyś przeżyć chwile uniesienia i wzlotu, by doświadczyć na nowo Tego, który ponownie się rodzi. Przychodzi taki czas, gdy wiara twoja winna znów stać się dziecięca, prosta i zwyczajna. Przychodzi taki czas, gdy serce bije innym rytmem, a oczy wpatrzone w niecodzienny obraz. Przychodzi taki czas, by to co zepsute ponownie naprawić, by służyło tobie i innym. Przychodzi taki czas, gdzie marzenia są ci bliższe, niż codzienna zwyczajność. Przychodzi taki czas, gdy czasem łza zaświeci się w twoich oczach. Przychodzi taki czas, gdy ból staje się ci obojętny, a radość spogląda w przyszłość. Przychodzi taki czas, gdy będziesz chciał mówić i milczeć, pamiętając czym są słowa i ich brak. Przychodzi taki czas, kiedy chciałbyś by dzień ten trwał jak wieczność.

Niech przyjdzie taki czas, niech cię ogranie swoją mocą i obecnością. Przed tobą czas wielkiej nadziei. Zachęcam do zgody, a będą nagrody. Zaszczyty czekają u drzwi. Może myślisz – świat jest straszny, bo być może umysł ciasny. Otwórz serce, swoje myśli, by na dobre tobie wyszły.

Amicus