Nowoczesne rozwiązania w medycynie przekraczają często granice przyzwoitości. Już dzisiaj w wielu krajach podejmuje się w pośpiechu i bez rzetelnej refleksji działania legislacyjne na rzecz transplantologii, przyjmując wątpliwe etycznie rozwiązania prawne. Jak w takim kontekście właściwie rozumieć śmierć człowieka? Czy w medycynie istnieją skuteczne i wiarygodne metody jej stwierdzania? Jakie są konsekwencje przeszczepiania narządów? Skąd bierze się zjawisko handlu narządami ludzkimi? Czy współczesna biotechnologia ma jeszcze ludzką twarz? Autorka wchodzi w spór z aktualnie obowiązującymi wykładniami na temat procedur orzekania śmierci mózgu; zadaje kłam powszechnym mitom na temat transplantologii; porusza problemy mające fundamentalne znaczenie dla etycznego orzekania o śmierci mózgu.

Nie wszystkie zalegalizowane pośpiesznie w poszczególnych państwach działania medyczne są etyczne. W niektórych z nich idzie się na skróty, czyli nie czeka się na lepsze medycznie i właściwe etycznie metody, lecz służy się aktualnym potrzebom, przez złe działania, sądząc, że dobry cel uświęci złe moralnie środki. Takie podejście lansuje szczególnie mentalność utylitarystyczna, w której końcowa korzyść społeczna, sukces społeczny jest wystarczającym argumentem za łamaniem norm etycznych, których przestrzeganie w tej chwili takiej korzyści nie przynosi.

Na szczęście z niektórych nieetycznych działań w medycynie można zawrócić, można je skorygować i osiągnąć dobroczynne skutki drogą respektującą podstawowe prawdy o człowieku i zasady etyczne, drogą szanującą humanizm nie tylko medycyny, ale całej naszej kultury i cywilizacji. Na tym tle niniejsza praca jest ważnym usystematyzowaniem podstawowych problemów w kwestii śmierci mózgowej jako śmierci pacjenta. Jest sformułowaniem szczegółowych kontrowersji w rozumieniu różnych danych medycznych i ich interpretacji; wskazaniem na pominięte w wytycznych, a potrzebne w tym względzie, badania wraz z zakwestionowaniem przedstawionych w polskich wytycznych poszczególnych metod stwierdzania śmierci mózgu i zawartego w nich domniemania, że obowiązujące wytyczne uzasadniają stwierdzenie śmierci pacjenta. Myślę, że książka wywoła szeroki oddźwięk szczególnie wśród medyków.

Autorka jest doktorem nauk medycznych, magistrem analityki medycznej i magistrem farmacji. Jest absolwentką Uniwersytetu Medycznego w Lublinie; z uwagi na doskonałe wyniki w nauce została uhonorowana Złotym Medalem 50-lecia Uczelni.