Rację ma ten, kto mówi, że trudno o autorytety w czasach, w których światem rządzi komercja i pieniądz. Zrzuca się odpowiedzialność na współczesną rodzinę, która obarczona patologiami, nie potrafi wskazać właściwych wzorców, a także sama nie może być przez to wzorcem dla młodego pokolenia. Często oskarża się samą młodzież o brak przekonań i płyciznę. Czy mamy więc do czynienia z kryzysem autorytetu? Czy zapotrzebowanie na autorytety w XXI wieku rzeczywiście zmalało? Pytanie te i im podobne stały się przedmiotem poszukiwań w wielu referatach podczas dzisiejszej konferencji. Między innymi na to pytanie starali się odpowiedzieć uczestnicy III Międzynarodowej Konferencji Naukowej zatytułowanej: „Autorytet: mieć czy być?”, która się odbyła 24 lutego 2015 roku w Stalowej Woli. Jej głównym organizatorem była Katedra Pedagogiki Katolickiej przy współpracy Interdyscyplinarnego Kola Naukowego Studentów KUL „Nowoczesne Kształcenie”. Jak już wcześniej informowaliśmy, na program konferencji złożyły się dwie części: sesja plenarna i praca w panelach. (Foto z konferencji poniżej tekstu)
Po wstępnym słowie ks. prof. Jana Zimnego uczestnicy wysłuchali czterech referatów. Pierwszy przedstawiła dr Justyna Kula-Lic, która wskazała na sytuację dzieci, młodzieży w kontekście braku autorytetów – głównie w rodzinie. Do czego prowadzi taka sytuacja, prelegenta starała się to ukazać na bazie wielu przykładów. Pani dr Monika Torczyńska na kanwie znanej maksymy wywodzącej się od Arystotelesa Summum ius summa iniuria zaprezentowała refleksję o autorytecie współczesnego wymiaru sprawiedliwości. Dokonania podziału sprawiedliwości na sprawiedliwość wymienną i rozdzielczą dokonał wspomniany Arystoteles a kontynuował św. Tomasz. Jakże wiele można powiedzieć dziś na temat wymiaru sprawiedliwości w oparciu o ten historyczny podział. Następnie głos zabrał dr Artur Lis, który słuchaczy przeniósł w rzeczywistość piastowską, przedstawił wiele cennych a zarazem dość pikantnych myśli i przykładów na obecność autorytetu w tych czasach w różnych środowiskach. Kolejny prelegent ks. dr Antoni Michno ukazał bardzo interesujący i jakże aktualny temat dotyczący wychowania dzieci i młodzieży niesłyszącej. Na bazie zdobytego własnego doświadczenia z pracy z tymi dziećmi oraz zdobytego wykształcenia w ośrodku rzymskim wzbogacił wystąpienie konkretnymi przykładami i osobistą refleksją. Zwieńczeniem sesji plenarnej było wystąpienie dr Justyny Krzywkowskiej, która przedstawiła referat Ne temat „Bona fama w prawie kanonicznym”. Posiadając znaczące doświadczenie jako prawnik w sądzie kościelnym i dydaktyk uczelniany, językiem skondensowanym i komunikatywnym ukazała kwestię dobrej opinii, dobrego imienia w prawie kościelnym.
Po przerwie kawowo-ciastkowo-kanapkowej nastąpiła dalsza część konferencji. W sześciu sekcjach tematycznych rozpoczęto dyskusję nad autorytetem, którego obecność jest pożądana wszędzie. Niezależnie od profesji zawodu, wielu, doświadczenia, autorytet był, jest i pozostanie spójnym elementem naszego życia, szczególnie naszego wychowania. Po niemal trzy godzinnej pracy w grupach tematycznych nastąpiło podsumowanie. Najpierw prowadzący panele przedstawili swoje uwagi, obserwacje, które przepełnione pozytywną oceną, potwierdzały potrzebę dyskusji na ten temat a z drugiej strony profesjonalne przygotowanie prelegentów. Wszyscy zauważyli, że tego typu refleksja jest nie tylko potrzebą a wręcz koniecznością. Dlatego, postanowiono, że w kolejnych latach tematyka autorytetu znów powróci na kanwę dyskusji i rozważań naukowych. Godnym podkreślenia jest też fakt, iż tym razem znów pojawiła się po raz pierwszy grupa młodych naukowców, którzy wysoko cenią sobie inicjatywę prowadzoną przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej.
Na zakończenie ks. Jan Zimny wyraził wdzięczność Wszystkim Prelegentom – a szczególnie „Beniaminkom” za przyjęcie zaproszenia do współpracy i odwagę jego podjęcia. Cieszy fakt, że młodzi często z krańcowych stron Polski przemierzają setki kilometrów, by stanąć pośród swoich kolegów i zaprezentować ciekawy, nowatorskie a przede wszystkim w swej świeżości poglądy. Ilekroć korzystam z tej „Uczty” słowa i mądrości, napełnia mnie autentyczna radość, że uczestniczę w nowym zrywie powiewu mądrości i zaangażowania. Przy tej okazji serdecznie dziękuję Wszystkim Uczestnikom konferencji za ich dar serca i rozumu. W sposób szczególny dziękuję naszym „Orłom” szybującym po ziemi stalowowolskiej – Studentom Interdyscyplinarnego Koła Naukowego „Nowoczesne Kształcenie”, którzy wkładają wiele serca, czasu, zdolności, poświęcenia w przygotowaniu i przeprowadzeniu – głównie od strony logistycznej – konferencji. Dziękuję Wam Drodzy Studenci za ogromny wkład życzliwości, pomocy, który zaszczepiony w serca uczestników, wędruje po całej ziemi polskiej.
Amicus