Dobiega końca czas przesilenia wiosennego. Wielu ku zrekompensowaniu utraconej energii zdążyło podjąć wiele różnych czynności. Również i w sferze innego wymiaru życia – duchowego – potrzebujemy wzmocnienia zwłaszcza, gdy czekają nas życiowe wyzwania. Doskonale o tym pamięta grupa adwersarzy bezczynności, która od 3 dni jest na szlaku pielgrzymki do grobu św. Iwo. Dotychczas przemierzyliśmy trasę Stalowa Wola – Kaiserslautern. Pomimo, iż nie zawsze sprzyja nam aura pogodowa, to wyznaczony cel rozgrzewa entuzjazm i rozprasza „ciemności” trudów. Świadomość coraz bliższej destynacji powoduje, że atmosfera radości i optymizmu daje się odczuć spotkanym na drodze pielgrzymki. Z obfitości serca doświadczyliśmy dobra ze strony duszpasterzy parafii z Olszyny, którzy otworzyli drzwi serca i mieszkań goszcząc nas i obdarowując pragmatycznym wymiarem miłości. Tu również przeżyliśmy agape z wiernymi w niedzielny poranek. Doświadczenie owej miłości i dobra stało się dla nas wyraźnym znakiem obecności z nami naszego Pana. I mimo tylko kilku spędzonych godzin na długo pozostaną więzy szczerej przyjaźni zbudowanej spontanicznie, ale na fundamencie wiary w człowieka i Boga.

Jak już zostało wspomniane grupę pielgrzymów zasadniczo stanowią studenci prawa, którzy za parę tygodni zmierzą się z egzaminami końcowymi wieńczącymi studia prawnicze, a z drugiej strony wprowadzające ich w kolejny etap przygotowania prawniczego. Nie bez powodu więc zmierzamy do św. Iwo po pomoc, wstawiennictwo i opiekę. Przepełnieni nadzieją w owe wstawiennictwo u Pana, tego, który sam stał się wzorem dla wymierzających sprawiedliwość, w pełnej świadomości i przekonaniu wędrujemy, by złożyć mu nasze troski i nadzieje. Godnym uwagi jest to, iż jest to pierwsza pielgrzymka prawników ze Stalowej Woli. Jednocześnie ufamy, że praktyka ta, stanie się zwyczajem pozwalającym kolejnym adeptom stanąć u stóp swego Patrona. Przeświadczenie to noszone w sercu od dłuższego czasu chcemy zrealizować jako ci, którzy żyją w przekonaniu wszechmocy Pana.

Pisząc ten tekst jesteśmy już na ziemi francuskiej, rozpoczął się kolejny dzień tygodnia – poniedziałek. Nastąpił kolejny poranek, nieco chłodny jak na ten teren i porę roku, ale cóż, nie w tym rzecz. Wokół soczysta zieleń nieco spóźnionej wiosny, co łatwo można zauważyć przemierzając tak daleką trasę. Owo zróżnicowanie aktywności przyrody to pewna naturalność. Przed nami jeszcze kilka godzin spokojnej jazdy i powitamy stolicę – Paryż. Będzie to czeka nas intensywne poznawanie kultury i nauki. Koniecznym będzie skierować kroki na Sorbonę, pięknej katedry i wiele, wiele innych miejsc dziedzictwa kulturowego. To wielki kapitał, którego poznanie wiele może nas nauczyć. To swoistego rodzaju skondensowana edukacja z zakresu sztuki, historii, myśli społecznej.

Amicus