Piszę do Ciebie Panie, choć wiem, że jesteś przy mnie zawsze, codziennie przecież z Tobą rozmawiam, a może tylko mówię? Ty cierpliwie słuchasz i czynisz to, co dla mnie jest potrzebne, jak dobry Ojciec. Nie patrzysz na chimery swojego dziecka, wiesz co mu jest potrzebne, a nam się wydaje, że nie słyszysz naszych próśb. A czy ja Ciebie słucham? Ciebie, jak do mnie mówisz? Nie zawsze (…), wokoło wielki hałas, a Ty Panie mieszkasz w ciszy, lubisz ciszę, bo wtedy jest wyraźniejszy dialog, obie strony mogą usłyszeć siebie i zrozumieć. A nam się wydaje, że wszystko trzeba dokładnie wytłumaczyć, przedstawić (…) Zapominamy, że jesteś Wszechwiedzący, ale wiemy, ze jesteś Wszechmogący i jeśli chcesz możesz nas zmienić, bo my sami bez Twojej pomocy nie potrafimy. O Wszechmogący (…) dlatego codziennie o coś proszę, nie pomyślałam, że możesz być zmęczony, że mogą Cię boleć uszy od naszego wołania – tak wiele ludzi prosi i oczekuje na cud. Czynisz wciąż cuda, bo jesteś z nami i wśród nas, choć nie zawsze to zauważamy. UCZYŃ CUD, toniemy w nieprawości i kłamstwie. Świat rozpędził się tak mocno, że nagle wykoleił się, zapomniał kto jest Panem, a kto sługą, ale Ty kochający Ojciec nam przypominasz (…) Dajesz czas na zmianę. Wydaje mi się, że wiem dlaczego jest zło – po to ,by mogło się rodzic dobro, byśmy stawali się lepszymi ludźmi, „…jedni drugich brzemiona noście…”.

Na świecie zapadła cisza, lęk i trwoga, URATUJ NAS PANIE, bowiem tylko Ty masz słowa żywota, daj nam życie, bo za nas umarłeś, byśmy mogli żyć. Pobłogosław i wspieraj swoją mocą i otaczaj blaskiem swojej chwały wszystkich. Daj Panie rządzącym opamiętanie, zabierz od nich pychę, otwórz im oczy, by mogli zobaczyć PRAWDĘ, bo kłamstwo gubi i na nas nieszczęście sprowadza. Panie Mój i Boże Wszechmocny. Dałeś wielką wolność człowiekowi z której nie umie właściwie korzystać. Człowiek pomylił wolność z butą, z pychą, gardzi innymi. Przecież mogłeś Panie nie dać takiej swobody i możliwości władania własną wolą. Może dlatego dałeś, bo nie chciałeś ograniczać człowieka, nie chciałeś byśmy stali się niewolnikami. Zaufałeś człowiekowi, a on każdego dnia rani i zawodzi twoją miłość. Wielbię Cię Panie każdego dnia, choć nie zawsze i nie wszystko rozumiem co do mnie mówisz. Jak przełożyć Twój boski język milczenia na nasz ludzki? Może za dużo na świecie hałasu, brakuje ciszy, umiejętności słuchania? Naucz nas Panie słuchać i rozumieć, naucz nas pokory, byśmy się nie buntowali na to, co się dzieje.

Wspomóż nas swoją łaską, byśmy Cię nigdy nie zawiedli, byśmy przestrzegali Twojej nauki. Wiele nas doświadczasz, czekasz na nasze reakcje, ale znacznie więcej dajesz, choć na to nie zasłużyliśmy. Czasem trudna jest ta wolność wyboru, decyzji. A jednak dajesz nadludzkie siły i zawsze ze mną niesiesz mój krzyż, a przecież to ja powinienem pomagać Tobie Chryste, bo za mnie zostałeś ukrzyżowany. Zmiłuj się nad nami, nad rozszalałym światem, bo Ty jesteś Bogiem Miłosiernym, a także cierpliwym.

Nazwisko znane Redakcji