W dniu 23 października 2012 roku w 93 roku życia odszedł do Pana ks. prof. dr hab. Janusz Tarnowski – znany, wielki, szanowany, kochany pedagog, teoretyk, profesor warszawskich uczelni katolickich, i jako praktyk, przyjaciel wielu młodych ludzi i ich kierownik duchowy. Wykładowca pedagogiki w Metropolitalnym Seminarium Duchownym i Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. Od 1990 r. profesor zwyczajny Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie. Od 54 lat kapelan Zgromadzenia Sióstr Rodziny Maryi przy ul. Żelaznej w Warszawie. Msza św. pogrzebowa zostanie odprawiona w Parafii św. Augustyna na Muranowie w Warszawie (ul. Nowolipki 18), w sobotę 27 października br. o godz. 12.00, po czym ciało zostanie złożone na cmentarzu powązkowskim, brama VI od ul. Ostroroga. Zgodnie z ostatnią wolą Zmarłego, uprzejmie proszę, by ofiary przeznaczone na cmentarny zakup kwiatów w związku z pogrzebem, zostały zebrane podczas Mszy św. i przeznaczone na utrzymanie Domów Dziecka prowadzonych przez Siostry Rodziny Maryi. Dobry Jezu a nasz Panie, daj mu wiecznie spoczywanie!

Ks. prof. Janusz Tarnowski urodził się w Warszawie w 1919 r. W 1938 r. Wstąpił do seminarium duchownego. Święcenia kapłańskie otrzymał w 1943 r. W 1950 r. zakończył studia psychologiczne na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim. W 1962 r. tej samej uczelni obronił doktorat z zakresu psychologii. Od 1956 r. był wykładowcą pedagogiki w Metropolitalnym Seminarium Duchownym w Warszawie. W latach 1966-2001 wykładał pedagogikę na ATK. W 1972 r. Rada Wydziału Teologicznego ATK nadała mu stopień doktora habilitowanego za rozprawę "Problem chrześcijańskiej pedagogiki egzystencjalnej".

Od 1985 r. był członkiem Komitetu Nauk Pedagogicznych przy PAN, a także Zarządu Polskiego Komitetu Korczakowskiego, należał do Międzynarodowego Stowarzyszenia Studium Charakteru i Osobowości z siedzibę w Paryżu, był także członkiem Międzynarodowego Biura Katolickiego do spraw dziecka z siedzibą w Genewie. Od 1958 r. pełnił obowiązki duszpasterskie jako rektor kaplicy Matki Boskiej Częstochowskiej przy ul. Żelaznej 97 w Warszawie, gdzie zorganizował ośrodek duszpasterski dla dzieci i młodzieży. W 1987 r. mianowany profesorem nadzwyczajnym nauk humanistycznych, od 1990 był profesorem zwyczajny Papieskiego Wydziału Teologicznego w Warszawie.

Ks. prof. Tarnowski był twórcą pedagogiki personalno-egzystencjalnej. Koncepcję tę przedstawił w swojej rozprawie habilitacyjnej. Wychodził w niej od spostrzeżenia, że obecne wychowanie religijne nie dotyka głębi osoby dziecka i młodego człowieka. Jest ono zbliżone w pewnym sensie do tresury. Dlatego staje się często pozorne, zewnętrzne i raczej krótkotrwałe. Brakuje w nim ważnego momentu: osobistego, dogłębnego spotkania z Chrystusem, które dokonywałoby wewnętrznej przemiany. Autor stwierdzał, że takie spotkanie jest łaską i nie da się go wyreżyserować, ale można wychowanka do niego przygotować.

Wśród jego najważniejszych publikacji książkowych należy wymienić: „Wychowanie do pokoju z Bogiem i ludźmi”, „Problem chrześcijańskiej pedagogiki egzystencjalnej”, „Próby dialogu z młodymi”, „Siedem lat dialogu”, „Z tajników naszego ja”, „Rozmowy o wierze i życiu”, „Janusz Korczak dzisiaj”, „Dzieci i ryby głosu nie mają?”, „Jak wychowywać?”, „Kto pyta - nie błądzi”.

Amicus