Ostatnia kartka z kalendarza prowadzi nas ku początkowi Nowego Roku. Jeszcze pozostało kilka dni adwentu i oczekiwane Święta Bożego Narodzenia. Jako, że długo wyczekiwane tym szybciej miną. A potem pozostaje dosłownie kilka chwil i wkroczymy w Nowy Rok, który będzie okazją do kolejnych życzeń, planów i marzeń. Także i na ten czas grudniowy wielu snuje różne plany. Przyjdą na pamięć różne wspomnienia, odtworzymy w pamięci choćby na chwilę zapomniane już adresy, kontakty, by znów chociaż na chwilę przywołać w pamięci i krótkim smsem komuś złożyć życzenia. Świat wirtualny wypiera ostatki zwyczajów składania życzeń osobiście bądź tradycyjną drogą. Nie da się tego procesu zatrzymać, zmienić. Gorzej z tymi, którzy nie posiadają technik nowoczesnych. Oni nie mogą liczyć nawet na taką formę pamięci jak e-mail, sms. Takim pozostaje liczyć na „żywe” odwiedziny bądź tradycyjną formę życzeń. Studenci Interdyscyplinarnego Koła Naukowego „Nowoczesne Kształcenie” tym razem by być ze sobą poprzez formę coraz powszechniej praktykowaną, poczynili działanie w kierunku przygotowania wspólnego kalendarza. Zapewne spoglądając co jakiś czas na niego, będą sobie przypominać bliskie osoby, i być może ta forma ugruntuje w nich wzajemną pamięć także wtedy, gdy już zakończy się rok, lecz kalendarz pozostanie wierną pamiątką do której i po latach miło będzie zajrzeć.

Zwykle kalendarz przypomina nam o czasie, który trwa i który jest przed nami. I pewnie poniekąd słuszną miał rację Marek Grechuta śpiewając, że „ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy”. Choć trzeba przyznać, że jutro nie jest zagwarantowane nikomu, ani młodemu, ani staremu. Fakt ten nie oznacza, by rezygnować z celu tylko dlatego, że osiągnięcie go wymaga czasu. Czas i tak upłynie. I chyba niewielu pamięta, że należy doceniać to, co mamy, zanim czas sprawi, że docenimy to, co mieliśmy. Bywa, że odnosimy czasem wrażenie, jakby wszystkie dni były takie same. Dzieje się to wtedy, kiedy ludzie przestają dostrzegać to wszystko, czym obdarowuje ich los, obdarowują ich inni. Zatem trzeba żyć naprawdę, żeby oszukać pędzący czas. Pięknie żyć, w zachwycie, bo życie zdarza się raz. I mimo, że coraz częściej narzekamy na brak czasu, może wtedy warto wołać i krzyczeć: Panie, kiedy nie mam czasu, przyślij mi kogoś, komu mógłbym pomóc przez krótką chwilę.

Amicus

Zadanie konkursowe:

Które ze świąt kościelnych obchodzonych w kościele rzymskokatolickim jest najważniejszym świętem?

Odpowiedzi prosimy nadsyłać na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. podając kontakt adresowy pocztowy do ewentualnej wysyłki nagrody.

Szanowni Państwo, konkurs już został rozstrzygnięty!!!