Czym jest autorytet i jakie ma on znaczenie w życiu człowieka, pewno wszyscy doskonale zdajemy sobie sprawę. Na przestrzeni wielu pokoleń pojawiały się osobistości, które swoja osobowością odgrywała i wciąż odgrywają wielką rolą w życiu społecznym, politycznym, kościelnym itp. Do takich postaci należy oczekujący na swój pogrzeb Papież Benedykt XVI. I mimo, że przez ostatnie lata żył w skrytości za murami Watykanu, świadomość jego życia poruszała wielu i była odniesieniem w trudnych kwestiach Kościoła. Dobrze się składa, że na 14 lutego 2023 roku od godz. 8.45 została zaplanowana Międzynarodowa Konferencja Naukowa pod tytułem: „Optymalizacja trendów badawczych w zakresie nowego modelu autorytetu”. Organizatorem tego wydarzenia jest Akademia Wojsk Lądowych imienia generała Tadeusza Kościuszki we Wrocławiu i Fundacja Campus w Stalowej Woli. Osoby zainteresowane tą tematyka winny przesłać arkusz zgłoszenia do dnia 11.02.2023 roku, poprzez stronę www.pedkat.pl zakładka KONFERENCJE.

„Jedyną stałą rzeczą w życiu jest zmiana”, mawiał Heraklit z Efezu już ponad 500 lat p.n.e. – nie sposób się z nim nie zgodzić. Jego refleksja pozostaje aktualna i idealnie wpisuje się we współczesny świat. Świat, w którym zmienia się kultura, życie człowieka, a co za tym idzie, budowanie autorytetu znacząco się zmienia, nabierając nowego wymiaru. Jest on odpowiedzią nie tylko na wymagania środowiskowe wynikające ze zmian kulturowych, gospodarczo-politycznych czy innych uwarunkowań, ale również szeroko omawiany ostatnio temat zróżnicowania i inkluzywności. Istnieje silna korelacja między tym, w jaki sposób budowano autorytet, przełożonego, menedżera, leadera, a ramami czasowymi i charakterystykami przypisywanymi poszczególnym pokoleniom. W szczególności zmianę tę można zaobserwować w odniesieniu do najbardziej pożądanego obecnie, zwinnego, nawiązującego do filozofii agile modelu przewodzenia ludźmi, zwanego servant leadership, oraz sposobu budowania autorytetu – servant leadera, czyli lidera służebnego.

Zwykle w życiu pełnimy wiele ról – matki, ojca, przyjaciela, pracownika, córki, handlowca itd. Jedną z nich, którą czasami przychodzi nam odgrywać, jest rola szefa. Szef bez ludzi nie jest szefem. Żaden kapitan ani trener nie wygrał meczu bez zmotywowanego zespołu. Ktoś, widząc nasz potencjał, możliwości, umiejętności stawia przed nami kolejne wyzwanie. Czasem to my aspirujemy, czasem to w nas dostrzega się szanse na mistrzowskie odegranie roli szefa. Podejmujemy wyzwanie i radzimy sobie lepiej lub gorzej. Mówi się o pięciu wymiarach mających istotne znaczenie w tym, jak postrzegają nas ludzie, czy uznają nas za autorytet, czy będziemy ich pociągać i pójdą za nami, czy też ciągle będziemy ich gnać przed sobą, wpadając w sidła stresu i braku realizacji nałożonych na nas zadań.

Jednym z nich jest budowanie relacji. Bez względu na to, kim jesteśmy, którą ze swoich ról właśnie odgrywamy, powinniśmy umieć budować relacje z ludźmi. Jeśli mówi się o jakimkolwiek przywódcy, liderze, autorytecie, szefie z prawdziwego zdarzenia, mowa jest o tym, jak potrafił rozmawiać i słuchać swoich współpracowników czy podwładnych. Istotnym tez elementem są kompetencje. Kto ma wiedzę, ten buduje pozytywny wizerunek. Nie bez znaczenia są również cechy moralne oraz siła osobowości. Żeby budzić i pobudzać ludzi, budować postawy zaangażowania, samemu trzeba być zaangażowanym. Wypalona zapałka nie roznieci ognia, piękna i nowa bez działania – również nie. Chcąc mieć autorytet nie tylko formalny, pociągając za sobą ludzi, pamiętajmy o słowach D. Eisenhowera, który powiedział, ze kierować ludźmi to inaczej spowodować, by robili to, co się chce, ponieważ oni sami tego chcą.

Amicus