W czasie wizyty na KUL w Lublinie Ojciec Święty Jan Paweł II powiedział: "Nie każda nauka jest prawdziwa i nie każda prawda jest naukowa". Do takich prawd pozanaukowych, dostępnych do zrozumienia każdemu człowiekowi należy prawda o wartości życia ludzkiego. Człowiek instynktownie broni swojego życia i pragnie je zachować. Życie nie zna próżni. Człowiek nie może żyć, nie wiedząc po co żyje. Warto też pamiętać, że nie każdemu z życiem do twarzy. Bywają osoby, których życie przepełniają wartości cenne dla nich samych i innych. A bywa też, że po latach to życie niby takie zwyczajne staje się święte. Bo świętość to normalność. Być świętym można już tu i teraz. O jednym nie można tylko zapomnieć, że będąc świętym jesteśmy często postrzegani jako nienormalni, bowiem opuściliśmy ramy życia i jego norm uznanych za określony kanon. Te podobne kwestie stały się przedmiotem refleksji podczas konferencji naukowej w dniu 24 stycznia br. w Łomiankach k. Warszawy. Dodatkowym elementem wzbogacającym to wydarzenie naukowe było spotkanie i pożegnanie Pana dra Ivána Gyurcsík – Ambasadora Węgier, którego kadencja kończy się na koniec stycznia br. W słowie jakie wygłosił do uczestników konferencji nakreślił potrzebę dalszej współpracy polsko-węgierskiej w wielu obszarach życia obu Narodów. Był to swoistego rodzaju program współpracy jaki winien być kontynuowany przez Polskę i Węgry. Na ręce Jego Eminencji Pana Ivána Gyurcsík Ambasadora RW ks. Jan Zimny złożył specjalne zaproszenie do jego wizyty i udziału w planowanym międzynarodowym spotkaniu studentów pod hasłem „Przez sport do integracji środowisk akademickich” w okresie wiosennym 2017 roku. (Fotogaleria poniżej tekstu).
Powracając do problematyki jaka została podjęta podczas konferencji warto podkreślić, że fakt uznania świętości życia ludzkiego pociąga za sobą konkretne następstwa - zobowiązuje do uznania nietykalności ludzkiego życia. Godność człowieka rodzi się ze świętości życia i domaga się szczególnego traktowania siebie samego i innych ludzi. W obecnych czasach coraz rzadziej mówi się i pisze o świętości życia, natomiast coraz częściej charakteryzuje się ludzkie życie za pomocą kategorii „jakości życia”. Początkowo ten termin zaczął funkcjonować w socjologii i psychologii, a następnie w innych dyscyplinach naukowych: ekonomii, politologii oraz w medycynie, a także w pedagogice. Kto pracuje dla Boga powinien być święty. Warto wracać do przedstawionych refleksji, myśli i zachęt nie tylko podczas konferencji naukowych. Przynoszą one nowe „światełko w tunelu” w obszarze troski o życie wieczne bliźnich, tych jeszcze w drodze i tych już po śmierci, na progu „domu Ojca”. Ukazywać świętość życia i świętość śmierci – oto ważna i piękna misja Kościoła, wszystkich chrześcijan.
Amicus