Jest w życiu człowieka wiele form poprzez które można budować bliskie relacje, przyjaźń, współpracę. Drogi do budowania jedności są zróżnicowane, uzależnione od rodzaju grupy, postawionych celów, wyznaczonych zadań. Jedną z takich grup, która wpisała się w rzeczywistość działalności Fundacji Campus w Stalowej Woli i Katedry Pedagogiki Katolickiej – to pracownicy i studenci Narodowego Tarnopolskiego Uniwersytetu Ekonomicznego w Tarnopolu. Tym razem w okresie wakacyjnym grupa studentów przybyła na zaproszenie wspomnianych podmiotów do Polski, by bliżej poznawać dziedzictwo kultury polskiej, tradycję, a także zacieśniać wzajemne relacje oparte na wartościach katolickich. Zaplanowany program pobytu na czas od 20 sierpnia do 03 września br. zawiera wiele interesujących elementów, w tym pobyt w wielu zakątkach Polski, począwszy od Przemyśla, poprzez Łańcut, Leżajsk, Stalową Wolę, Baranów Sandomierski, Częstochowę, aż po Szczecin i jego okolice. Będzie to dla naszych Gości wielka uczta kulturalna, duchowa, naukowa. W tym miejscu jako organizatorzy tego wydarzenia dziękujemy Senatowi RP za udział w programie i znaczące wsparcie. Wspomniana grupa studentów, to liderzy środowiska akademickiego Ukrainy, którzy zapewne wejdą w skład Europejskiego Parlamentu Młodzieży powołanego w maju br. w Stalowej Woli.

Studenci przybyli 20 sierpnia w godzinach popołudniowych do Korczowej, skąd udali się razem z nami do Stalowej Woli. Po trasie oprócz prowadzonej wspólnie konwersacji, jako organizatorzy zaprosiliśmy Gości na wspólny obiad integracyjny, a przy okazji był to czas do nawiązania pierwszych relacji z przeżytych do tej pory studenckich wakacji. Większość uczestników grupy po raz pierwszy ma okazję być w Polsce. Dzięki prowadzonej od kilku lat współpracy pomiędzy Fundacją Campus w Stalowej Woli, Katedrą Pedagogiki Katolickiej i Tarnopolskim Uniwersytetem, a także wielkiej życzliwości Dziekana Wydziału Prawa tegoż Uniwersytetu, studenci mogli przybywać na różne wydarzenia do Stalowej Woli. Oczywiście w tym miejscu jeszcze raz chcemy – jako organizatorzy – podziękować Senatowi RP za wsparcie tej inicjatywy, która zapewne zbuduje nowe formy współpracy głównie na polu akademickim. Ponadto dziękujemy Wszystkim tym, którzy w jakikolwiek sposób zadeklarowali wsparcie tej inicjatywy. W tym miejscu należy wyrazić podziękowanie za otwartość i pomoc między innymi Arcybiskupiemu Seminarium Duchownemu w Szczecinie, Caritasowi Diecezji Szczecińskiej. Do grona osób zaangażowanych w przygotowanie i realizację tej inicjatywy ze strony polskiej należą m. in. J. E. Ks. Abp Andrzej Dzięga, Stanisław Karczewski - Marszałek Senatu RP, ks. prof. Jan Zimny i wiele innych osób.

U początku pobytu Gości – Studentów na polskiej ziemi życzymy im wiele radości, pozytywnych i mocnych przeżyć w duchu wiary, wzbogacenia ich umysłu pięknem dziedzictwa kulturowego obecnego w naszym kraju. Niech budowanie jedności wśród młodego pokolenia stanie się mocnym fundamentem jedności Europy w duchu świętych Cyryla i Metodego. Niech nowe karty historii zapisywane będą patrzeniem w tym samym kierunku i w tym samym celu. Tworzone dobro niech będzie udziałem obu Narodów dla współczesnego pokolenia i przyszłych pokoleń. Cieszymy się, że poprzez tę formę realizujemy także dziedzictwo myśli i nauki Świętego Jana Pawła II, który dał nam przykład budowania jedności narodów Europy i świata. Jan Paweł II ukazywał od początku swojego pontyfikatu, iż to młodzi mają odegrać w nowej Europie najważniejszą rolę. Sama kwestia tego, że uważał ich za budowniczych pokomunistycznego Starego Kontynentu, była zauważalnym kredytem zaufania, jakim ich obdarzył. Podczas niemal każdej pielgrzymki prosił swoich współpracowników o zorganizowanie specjalnego spotkania dla młodzieży. Siła jego „przebicia” wśród tego audytorium była na tyle duża, że ludzie młodzi sami domagali się spotkań z Najwyższym Przedstawicielem Kościoła Katolickiego. Sztandarowym przykładem jest „Okno przy ulicy Franciszkańskiej” w Krakowie, gdzie na nieoficjalnych spotkaniach z papieżem gromadziły się setki młodych. „Wy jesteście młodzi, a papież już stary i nieco zmęczony. Ale nadal w pełni utożsamia się z waszymi nadziejami i aspiracjami. Chociaż przeżyłem wiele ciemności i srogich reżimów totalitarnych, to jednak ujrzałem wystarczająco wiele dowodów, aby być niezachwianie przekonanym, że żadna trudność i żaden lęk, jakkolwiek wielkie by one nie były, nie są w stanie całkowicie stłumić nadziei, która rodzi się wiecznie w sercach młodych ludzi”. Te słowa były jednymi z ostatnich, jakie papież skierował do tak wielkiej rzeszy młodych. Pokazał „priorytetowi” swojego nauczania, że chociaż jego wiek jest bardzo zaawansowany, to nie ma związku z tym, iż nadzieją, jaką w nich pokłada jest słabsza, niż na początku pontyfikatu. Przeciwnie, w ciągu tego okresu po tak licznych spotkaniach z młodzieżą wiedział jak do nich dotrzeć.

Amicus