Czemu milczysz, mój Panie? Czemu ust nie otworzysz w swej obronie? Dlaczego spowijasz mutyzmem taką niesprawiedliwość? Czemuż to krzyku nie podnosisz wobec takiego okrucieństwa? Wobec harmidru, szumu zabijania, który to ma zagłuszyć samo mordowanie, Ty milczysz. Czemuż nie reagujesz, wszak Niewinny jesteś? Błogosławione to milczenie wobec takiej niesprawiedliwości. Jakże dobrze, że się nie odezwał ani słowem! Jego milczenie jest najpotężniejszym słowem, bo wyraża istotę Boga: miłosierdzie. Bóg milczący. Bóg nierychliwy, ale sprawiedliwy. Pan milczy, a cisza ta jest umartwieniem duszy modlącego się człowieka, który nieustannie woła, ale nie znajduje odpowiedzi. Mijają dni i noce w niestrudzonym poszukiwaniu jakiegoś słowa, pomocy, która nie nadchodzi. Bóg wydaje się być tak bardzo odległy, niepamiętający, tak bardzo nieobecny. Jeśli jednak Bóg nie odpowiada, to wołanie o pomoc gubi się w pustce, a samotność staje się nie do zniesienia. To milczenie Przedwiecznego Ojca na Kalwarii przeniknięte było najtkliwszą miłością do ukrzyżowanego Syna, a w Nim - do nas wszystkich.

Wielki Piątek. To czas wyciszenia i milczenia. Wielu zgięło kolana i w ciszy adoruje Pana. W ciszy można Go łatwiej usłyszeć. Milczenie staje się siłą i potęgą. Milczenie doprowadza także do zrozumienia tego, co jest głęboko ukryte w sercu. Milczenie jest znakiem naszej wewnętrznej mowy a niekiedy wołania i krzyku. Warto zamilknąć. Warto zostawić na boku telefony, maile, komputery i wyłączyć się z cywilizacji po to, by w kontemplacji ciszy - Jego usłyszeć. Jakże często płyną puste słowa, płytkie życzenia, które są zwykłym parawanem, frazesem znaku obecności kogoś, kto nie znosi milczenia. A rzekomo wyrażona pamięć, jest tylko echem dzwonu lęku przed ciszą. Wielki Piątek i Triduum Sacrum to pielgrzymka na pustynię, do ciszy, do milczenia. Przebywając na pustyni nie spodziewaj się wielu głosów. Sam też lepiej zamilknij, po prostu staraj się wsłuchiwać w milczenie. Czyń to nie tylko uszami, ale całym sobą. Wszelkie książki i pomoce metodyczne, spotkania, zajęcia mogą się na nic nie przydać. Skup się zatem na słuchaniu. Oczywiście szybko zapragniesz usłyszeć jakiś głos, pamiętaj jednak: żeby zrozumieć milczenie, trzeba prawdziwie go chcieć. 比特幣賭場

A słowo, które płynie nieustannie coraz mniejsze posiada znaczenie. Trzeba umieć słuchać milczenia. Tym bardziej, że szybko pojawią się różne szepty. Nie bój się, są to głosy wewnętrzne. Będą próbowały na wszelkie sposoby wypełnić powstającą w Tobie przestrzeń milczenia. Nie poddawaj się, w przeciwnym wypadku skończysz w kinie, przed telewizorem, komputerem lub ze słuchawkami na uszach. Monotonny krajobraz szybko Cię znuży, zacznie pojawiać się coraz więcej pytań, niepokój z minuty na minutę będzie się zmagał, czas dłużył się w nieskończoność. Pamiętaj jednak, iż wartość tej podróży okaże się na końcu. Nie spodziewaj się owoców na pustyni, będą później, gdy dotrzesz do oazy. Należy się Tobie jeszcze jedno ostrzeżenie. Może spotkać Cię kilka burz piaskowych. Nie będą przyjemne, ale być może konieczne. Nie bój się, trwaj, jesteś całkowicie bezpieczny, pod warunkiem, że nie zaczniesz uciekać. W burzy wprawdzie niewiele usłyszysz, jednak po niej przyjdzie łagodny, ożywczy powiew. Wtedy nastąpi Spotkanie. Nim się spostrzeżesz, będziesz w Oazie.

Tak więc wyciszenie nie jest pustką. Wiele się w nim dokonuje. Nie jest także jakimś tylko momentem; jest kolejnym etapem do przejścia. Wyciszenie ma fundamentalne znaczenie dla rozwoju właściwej postawy względem Boga i człowieka. Jest to punkt wyjścia na drodze duchowego dorastania i zrozumienia wielu spraw, rzeczy. Ma różny czas trwania. Bywa krótkie lub dłuższe, a niekiedy wieloletnie. Milczenie to czas rodzenia się pokory serca. Jeśli oczekujesz na słowo, na gest, na znak, to się mylisz. Ja wybrałem milczenie. Może ono czegoś Cię wreszcie nauczy. Jeśli zatęsknisz za słowem, to wtedy w pełni poznasz jego smak i wartość. Bo gdy je miałeś, nie bardzo je doceniałeś. Wiedz, że w ciszy i ufności jest siła. Asceza milczenia, asceza słów niewielu, odnajduje swe uzasadnienie jedynie w zasłuchaniu w Boga. Milczenie posiada wewnętrzną moc. Jest jednym z najskuteczniejszych ze wszystkich dostępnych środków dla człowieka. Na drzewie milczenia wisi jego owoc: pokój. Czy zrozumiałeś to? Jeśli tak to się cieszę, jeśli nie, to wierzę, że kiedyś zrozumiesz. Po mowie jest na świecie potęga największa - milczenie. Nic tak nie wzmacnia autorytetu jak milczenie. Warto więc milczeć. Nie ma nic lepszego nad rozsądne milczenie. Milczenie to przyjaciel, który nigdy nie zdradza. Ono jest także odpowiedzią na Twoje pytania. Jest mocarstwem na dzisiejsze czasy. Milczenie w obronie własnej jest bardziej wymowne niż słowa. Człowiek nie żałuje tylko tych słów, których nie powiedział.Czy zrozumiałeś już dlaczego milczę???

Amicus