Coraz częściej stawiamy sobie pytanie: czy bardziej skuteczne są działania prewencyjne czy terapeutyczne? Z punktu pedagogicznego zapewne działania prewencyjne przynoszą a przynajmniej winny przynieść oczekiwane efekty, rezultaty, owoce. Prewencja jest tą metodą, która ma zastosowanie w wielu obszarach życia człowieka. Nad jej wymiarem – szczególnie w aspekcie zagrożeń wobec dzieci i młodzieży – zastanawiali się uczestnicy Międzynarodowej Konferencji Naukowej, noszącej tytuł: „Pedagogia prewencji: dzieci, młodzież, rodzina”, jaka miała miejsce w dniu 05 listopada 2013 roku w Stalowej Woli. Myśl jej zorganizowania zrodziła się w kontekście intensywnie trwającej dyskusji na temat pedofilii w Polsce. Trzeba przyznać, że wielu z nas spotkało się z różnymi wypowiedziami przedstawicieli Kościoła, mediów, instytucji. Niektóre wypowiedzi – szczególnie tzw. „dyżurnych” mediów – ukazywało w zbyt krzywym zwierciadle problem. Stąd Katedra Pedagogiki Katolickiej jako jednostka, która prowadzi badania naukowe także i w tym zakresie, ma obowiązek zając się tym tematem. W dość krótkim czasie napłynęło wiele zgłoszeń czynnego uczestnictwa w konferencji. Przedłożone refleksje, wyniki badań z wielu środowisk, ukazały, że rzeczywiście zjawisko istnieje, zaś zbyt intencjonalnie jednostronne spojrzenie na nie powoduje, że mamy do czynienia z szeroko pojętą manipulacją – głównie w mediach. Cieszy szczególnie ten fakt, iż w szeregu prelegentów znaleźli się ludzie młodzi, którzy prezentowali zupełnie odmienne stanowisko w porównaniu z tym, jakie jest przedstawiane przez grupę dziennikarzy (Fotogaleria poniżej)
Konferencja rozpoczęła się o godz. 10:00 słowem wprowadzającym ks. Prof. Jana Zimnego, który przytoczył dane statystyczne dotyczące zjawiska pedofilii w Polsce i na świecie. Ta wstępna prezentacja danych pokazała jak daleko jest prawda od tego co słyszymy, czytamy w mediach nie tylko polskich. Po słowie wstępnym można było z łatwością przejść do tezy: iż sprawa pedofilii w Kościele stanowi temat zastępczy bądź w sposób świadomy prowadzi do podważenia autorytetu Kościoła, jako jednego z mocnych bastionów w Europie. Podjęta taktyka owej walki jest przez zdecydowaną większość społeczeństwa poprawnie czyli krytycznie odczytywana.
Na program konferencji złożyły się dwie główne części. Pierwsza to sesja plenarna podczas której swoje wystąpienia zaprezentowali przedstawiciele różnych środowisk z Węgier,, Ukrainy, Słowacji i Polski. Bezpośrednio w problematykę konferencji wprowadził uczestników Ks. Abp Prof. Dr hab. Andrzej Dzięga – Metropolita Szczecińsko-Kamieński, który ukazał „Prewencyjną ochronę dzieci i młodzieży – możliwości rodziny". Prof. dr hab. Jurij Paczkowski zaś ukazał „Problem zagrożeń i przeciwdziałań wobec dzieci i młodzieży na Ukrainie”. Z kolei ks. dr Piotr Berkowicz zaprezentował badania z terenu Węgier na temat: „Zjawiska pedofilii i gammy działań prewencyjnych”. Kolejnym wystąpieniem był referat na temat „Społecznych predykatorów zachowań dewiacyjnych młodzieży" wygłoszony przez ks. dra Władysława Kądziołka. Zwieńczeniem sesji plenarnej było wystąpienie dra Pawła Buconia, który ukazał „Rolę i zadania asystenta rodziny”.
Po przerwie kawowej nastąpiła dalsza konferencji w formie pracy w sekcjach. Skład prelegentów i kolejność wystąpień w sekcjach prezentował program konferencji ogłoszony przed jej rozpoczęciem. Godnym podkreślenia jest to, iż poszczególni prelegenci wykazali się profesjonalizmem, kunsztem retorycznym i szerokim spojrzeniem na sprawy zagrożeń. Wielu z prelegentów przygotowało swoje wystąpienie w formie multimedialnej, tym samym treść wystąpienia stała się bardziej komunikatywna. Po pracy w panelach nastąpiło podsumowanie pracy. Najpierw prowadzący panele w kilku słowach zaprezentowali tematykę zaprezentowaną przez prelegentów. Po krótkiej dyskusji nastąpiło w kilku słowach podsumowanie. Warto podkreślić, że szeroka panorama tematyczna podjęta na konferencji w dużej mierze dotyczyła spraw rodziny.
Amicus