Bez reguł i zasad życie człowieka byłoby: samotne, ubogie, nudne, brutalne i krótkie. Nawet z pozoru najskromniejsza pasja jest czymś bardzo cennym. Bywają inspiracje, które rozwijają naszą kreatywność, dają poczucie sensu i odskocznię od codzienności, ale wpływają na zachowania innych. Nie będzie przesadą, że powiemy, że pasja to wewnętrzny ogień, głos duszy i paliwo dla marzeń, które zamienia je w rzeczywistość. To determinacja, która pozwala wytrwać, gdy inni się poddają, nadając sens codzienności i życia. Jedną z takich osób, która we właściwy sposób pojęła pasję życiowe jest nasz bohater tekstu. Dziś realizuje już kolejną pasję swojego życia, swoich marzeń. Pierwszą, która zaistniała przez kilkoma laty i wciąż trwa to siłownia. A wiemy, że pasja do siłowni to znacznie więcej niż tylko dążenie do idealnej sylwetki. Inspiracja ta dla niego to budowanie zdrowego nawyku, który zmieniał w jego życiu podejście do codzienności. Drugą jego pasją to fotografia, a więc forma poszukiwania piękna w codzienności, a szczególnie fotografia w zakresie astronomii. Bywa, że wiele godzin nocami przy gwiaździstym nieboskłonie obserwuje zjawiska przyrodnicze. Kolejną pasją jaka się pojawiła od paru lat, to podróże. Godnym pozazdroszczenia jest fakt, że miał dotychczas okazję poznać bliżej ponad 20 krajów, w tym między innymi: Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Kanadę, Japonię, Włochy, Grecję, Egipt, Hawaje i wiele innych krajów nie tylko Europy. Jak sam powtarza, pasja ta wciąż daje mu wiele kształtując jego światopogląd, uczy skromności i pozwoliła mu na wyjście ze strefy komfortu. Wiele zakątków świata, szczególnie parki narodowe, jaskinie, ale też inne bogate w swym uroku miejsca, nie pozwalają mu stać w miejscu. Słuszna jest teza, że ten kto podróżuje ten żyje. Życie z taką pasją nie tylko wzbogaca człowieka przez fakt poznania nowych zakątków świata, ale wzbogaca także duchowo, intelektualnie. Podróże to inwestycja w rozwój, kreatywność i niezapomniane wspomnienia. Jak się okazuje, powyższe pasje nie są jedynymi. Do nich zalicza odkrytą w ostatnim czasie – służbę wojskową. Wprawdzie dla wielu osób stanowi zawód, lecz dla naszego bohatera służba wojskowa, to coś więcej niż tylko zawód – to pasja łącząca chęć rozwoju osobistego z misją służenia ojczyźnie.

Spoglądając na listę owych pasji, trudno oprzeć się emocjom podziwu, uznania. Dziś wielu młodych wybiera strefę komfortu, żyjąc już jak młody emeryt czy rencista. Pokonać własne wygodnictwo, komfortowy (kanapowy) tryb życia, to nie lada wyzwanie. Nasz bohater dziś z perspektywy przeżytych doświadczeń w ramach swoich pasji, mimo bardzo młodego wieku, może powiedzieć, że żyjąc krótko przeżył czasów wiele. Zdobyte bogactwo w realizowaniu pasji stało się przyczynkiem formalnych i nieformalnych studiów w wielu kierunkach. Wielu czytając ten tekst odniesie się z uznaniem i podziwem wobec naszego autora tylu pasji. Będą i tacy, którym trudno będzie się oprzeć emocjom zazdrości. Kwestie interpretacji i przyjęcia treści tekstu należy pozostawić - w duchu wolności - każdemu z osobna. Należy jednak snuć i takie przypuszczenie, że być może czytający tekst podejmie w swoim życiu refleksję, analizę nad swoim dotychczasowym życiem, i dojdzie do wniosku, że warto żyć nieco inaczej, warto zmienić swój styl zycia. Co prawda zmiana stylu życia, nie jest rzeczą prostą i łatwą, lecz często prowadzi ona do prawdziwego, szczęśliwego życia. Warto w tym miejscu dodać, że powyższe pasje naszego bohatera tekstu nie stanowią zamkniętego kanonu form życia. Jak mi wiadomo, realizacja kolejnych planów w perspektywie najbliższego czasu stanowić będą dalsze wzbogacenie jego życia w wielu aspektach.

No cóż, pozostaje gratulować takich pasji i takiego podejścia do życia naszemu bohaterowi, który nie spoczął na laurach, lecz konsekwentnie idzie do przodu bacząc na własny rozwój, zdobywanie doświadczenia, budowanie kapitału, którego ani ogień, ani woda mu nie zabierze. Warto też dodać, że pasje te rodziły się spontanicznie, a ich źródłem były różne czynniki, zarówno przedmiotowe jak i osobowe. Zapewne wielu z nas w swoim życiu miało okazję rozwinąć swoje zainteresowania, marzenia, lecz na przeszkodzie stanęły różne czynniki. Smutnym jest to, że są tacy, którzy zaprzepaścili sposobność, by wejść na drogę możliwości rozwoju w wieku wymiarach i aspektach. Wielu powiada, że szczęście uśmiecha się do nas tylko raz. Można życie wygrać i można je przegrać. To od nas przecież tak wiele zależy. Pasja i zadowolenie idą ze sobą w parze, a bez nich każde szczęście jest tylko chwilowe. Do rozwoju pasji potrzeba odwagi, zrozumienia i pokory. Najsmutniejsi ludzie, jakich w życiu spotkałem, to ci, którzy nie interesują się niczym głęboko, to ci, którym brakło odwagi i pokory. Jeśli nie mamy pasji, nie jesteśmy naprawdę sobą. Oczywiście, nasz bohater wychodzi z założenia, że w życiu musi być i obowiązek, i pasja, a szczęściem jest ukochanie swojej codzienności. Na koniec pozostaje jeszcze raz pogratulować naszemu bohaterowi takiego podejścia do życia. Nie oznacza to, że odkrycie owych pasji nie prowadziło czasem krętą drogą. Ważnym jest, by ją prostować i na nowo iść przed siebie.

Amicus