Wiosenny czas napełnia każdego nowym optymizmem inspiracją do podejmowania nowych wyzwań, kreowania nowych zadań i pomysłów. Życie w bezczynności jest przyśpieszonym umieraniem nie tylko fizycznym, ale obejmujących aktywność, pomysłowość, kreatywność. Wiele z nas doświadczyło różnych form budowania jedności poprzez spotkania, wyjazdy, szkolenia czy kursy integracyjne. Nie bez powodu przyjęło się ostatnio powiedzenie, że razem można więcej. Sam fakt krótkiego doświadczenia bycia w nowym środowisku powoduje dodatkową refleksję nad wieloma sprawami. W myśl choćby tej prostej zasady grupa studentów KUL ze Stalowej Woli w dniu 16 kwietnia br w godzinach porannych udała się do Warszawy, by zaczerpnąć nieco innego oddechu codzienności. Udając się do celu w programie wyjazdu było nie tylko zwiedzanie Stolicy, ale pobyt w Muzeum Powstania Warszawskiego czy też udział w spektaklu w Teatrze Powszechnym zatytułowanym „Szczury”. Swoją wizytę w Stolicy rozpoczęliśmy od spotkania z absolwentami naszej Alma Mater. Następnie udaliśmy się do Szkoły Głównej Handlowej po czym udaliśmy się do Muzeum Powstania Warszawskiego. (Fotogaleria poniżej tekstu)

To była w tym dniu wielka i zarazem pierwsza lekcji historii, która przecież jest wciąż żywa w pamięci wielu Polaków, i do dziś żyją świadkowie tej wielkiej tragedii a zarazem bohaterowie polskości. Tylko chylić czoło przed taką patriotyczną postawą i bohaterstwem, często bardzo młodych ludzi, których życie jak wiosna rozkwitało. To doświadczenie historii jest tak bardzo potrzebne każdemu z nas choćby w kontekście obecnych wydarzeń zarówno upamiętniających wielką Rocznicę 1050. Chrztu Polski jak i te bieżące. Potrzeba wielkiej świadomości własnej tożsamości jako Narodu, który wyrósł na chrześcijańskich wartościach. I mimo, że wielu zapomniało o swoich i całego Narodu a także Europy korzeniach, nie oznacza to, że wszyscy maja taki model myślenia i cierpią w dodatku na amnezję. Po dwugodzinnej intensywnej historii udaliśmy się do Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hubnera, na sztukę pt. „Szczury” wg. Gerharda Hauptmanna w przekładzie Tomasza Małyszka. Reżyser Maja Kleczewska wraz z całym zespołem przygotowała spektakl, który przeznaczony jest dla osób dorosłych i pokazuje świat w stanie rozkładu zasad i wartości. Maja Kleczewska przenosi akcję dramatu do współczesnej Warszawy i rozgrywa kolejne sekwencje w kręgach warszawskich elit, które uzurpują sobie prawo do strofowania i wychowywania społeczeństwa. Do głosu zostają dopuszczeni ludzie spychani na margines. Niepohamowane i sztuczne pragnienia, które napędzają bohaterów Szczurów, wiodą ich wprost do autodestrukcji. Cena, którą będą musieli zapłacić, jest drugi człowiek i własne człowieczeństwo.

Po zakończeniu sztuki udaliśmy się w drogę powrotną. Towarzyszył nam w początkowym etapie podróży deszcze jako symbol opłakiwania rzeczywistości ukazanej w spektaklu. Przedstawiona smutna i często w dość drastycznych obrazach współczesna rzeczywistość – szczególnie dla wrażliwego widza – obliguje do pogłębionej refleksji nad pytaniem: dokąd zmierza dzisiejsza ludzkość?

Fotogaleria z pobytu w Warszawie

Amicus