Środek tygodnia – czyli środa 04 września. Świeży oddech poranka. Jeszcze dni lata, chociaż coraz bardziej wyczuwa się nadchodzącą jesień. Kolejny dzień szkolnych zajęć. Wielu zaangażowanych w wychowanie i edukację jest na posterunku służby i pracy. Jest wiele miejsc, gdzie sprawa formacji, wychowania bez względu na wakacje, czas ferii wciąż trwa. Jednym z takich miejsc na mapie Polski jest Ostrówek. To tu stoi dość skromny aczkolwiek tętniący życiem Dom św. Faustyny. Dziś, to jest 04 września przybyłem tu w godzinach południowych. Kiedyś przejazdem na chwilę tu wstąpiłem, ale była to wizyta bardzo krótka. Dziś szansa na nieco dłuższy pobyt. Jak mi wiadomo zmienił się skład personalny Sióstr, które prowadzą ten Dom jako otwarty na przeżycie rekolekcji, dni skupienia, modlitwy a także odpoczynek. To tu w latach 1924-25, przebywała Helena Kowalska, jako obecnie św. Faustyna. Podczas pobytu pełniła rolę pomocy domowej w rodzinie Aldony i Samuela Lipszyców. Warto zauważyć, że w jej 20-letnim okresie życia świeckiego, Ostrówek, był jedynym miejscem wskazanym jej przez Pana Jezusa. To tu, w Ostrówku, Helena zakończyła świecki etap życia.

Przybywając do Domy św. Faustyny towarzyszy świadomość, że wkraczamy w progi, miejsce które niegdyś żyła święta znana dziś niemal całemu światu. Po modlitwie w kaplicy była okazja zapoznania się bliżej zarówno z samym miejscem jak i tymi, które ten dom prowadzą – Siostrami Jezusa Miłosiernego. Na początku radością i szczerością zostałem powitany przez Siostrę Klarę, która do niedawna jeszcze pracowała w Szczecinie, a obecnie przybyła tutaj, by służyć tym, którzy pragną zaczerpnąć mocy Bożej, dokonać rozpoznania swoich dróg życiowych. Był czas na rozmowę, wspólną modlitwę, ale i plany dotyczące organizowania spotkań dla studentów czy w ogóle młodzieży. Można tu przeżyć rekolekcje indywidualne, w grupie czy zorganizować inną formę przeżycia religijnego.

Dodać warto, że Dom w Ostrówku, do którego w lipcu 1924 roku przyjechała Helena Kowalska, pochodzi z początku XX w. Państwo Lipszycowie nabyli go i wyremontowali na przełomie 1912 i 1913 roku. Jest to piętrowa willa letniskowa, zbudowana z modrzewia, z czterema werandami. Państwo Lipszycowie przyjmując Helenę do pracy wiedzieli, że jej pobyt u nich związany jest z koniecznością wypracowania wyprawki do klasztoru. Pracodawcy oraz inne osoby z otoczenia Heleny zgodnie zaświadczają, że wokół niej panował zawsze porządek i harmonia. Pomimo wielości zajęć Helena nie zaniedbywała życia religijnego. Wręcz przeciwnie, było ono dla niej źródłem wewnętrznej siły w wierności powołaniu. Jej religijność budziła szacunek państwa Lipszyców. Dnia 1 sierpnia 1925 r. Helena Kowalska wstąpiła do Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Warszawie, przy ul. Żytniej.

Składam serdeczne podziękowanie Siostrom za przyjacielskie przyjęcie i spotkanie w miejscu mającym prawo do tytułu: świętego. Dziękuję za ubogacenie zarówno historią miejsca, ale także i teraźniejszością wielu wspaniałych tu wydarzeń jakie się dokonują. To była piękna i ubogacająca katecheza pełna Bożego Miłosierdzia w treści i czynie. Chciałoby się życzyć każdemu, by znaleźć czas i sposobność na choćby krótki pobyt i dotknąć tego Bożego miejsca za pośrednictwem św. Faustyny. Można i wręcz należy powiedzieć, że jest to „Dom świętości” emanującej na każdego, kto w duchu wiary przybywa i składa gotowość miłości serca Bogu. Szczególnie dziś potrzebujemy mocy Bożej, która czeka na człowieka pragnącego i otwartego na działanie i wstawiennictwo św. Faustyny. Jeszcze raz Czcigodnym Siostrom składam za dar jedności i wspólnoty serdeczne Bóg zapłać.

Amicus