Scenariusz życia każdego z nas zna jedynie sam Pan Bóg. Nikt z nas nie jest w stanie przewidzieć, co, kiedy, dlaczego, gdzie staniemy się uczestnikami określonych wydarzeń. Jeśli jednak one dotyczą istotnych spraw naszego życia, a także życia innych, nie możemy być w takich chwilach obojętni. Udział w tego rodzaju wydarzeniach może być bardzo różny i w różnej formie zaznaczony. Dziś to jest 22 sierpnia br. oprócz miejsc i zabytków związanych z zagadnieniem np. wiary (Katedra św. Jadwigi), wydarzeń politycznych (Reichstag i Brama Brandenburgska) poznawaliśmy wiele innych interesujących i godnych uwagi zakątków, które stanowią bardzo ważną historię nie tylko dla Niemiec, ale całej Europy. W czasie naszej wędrówki po Berlinie los zrządził, że wzięliśmy udział w proteście wyrażającym apel kierowany do władz Rosji w sprawie uwolnienia z więzień młodych ludzi z Ukrainy. Jak się okazało, każdego tygodnia obywatele Ukrainy przebywający w Berlinie czy turystycznie zaznaczają w tej formie swój apel i wołanie o uwolnienie niewinnych ludzi. Nasza grupa przemierzając ulicę na której odbywał się apel zaznaczyła swoją obecność powyższy fakt. Przy okazji dowiedzieliśmy się o wielu faktach mających miejsce w kilku krajach, gdzie wolność i prawa człowieka są naruszane. Jak widać wciąż potrzeba odwagi w głoszeniu prawdy, która dla wielu jest przekleństwem.

Cały dzień pobytu w Berlinie pozwolił także na poznanie osób, które w tym czasie również tutaj przebywały. Miło było doświadczyć spotykając wielu młodszych i starszych, którzy słysząc polską czy ukraińską mowę, szybko podchodzili by zamienić kilka zdań. Okazało się, że byli to głównie studenci nie tylko z Europy, ale Nowej Zelandii, czy odległej Kanady, a także z Turcji i innych krajów. Z kolei osoby w średnim wieku czy starsze starały się zaznaczyć w rozmowie, z jakich stron Polski pochodzą, czy też jakie zakątki Polski dotychczas odwiedziły. Z racji na intensywny plan pobytu, czas wyznaczony na poszczególne jego elementy nie pozwalał na dłuższą rozmowę. Niektórzy wprost nalegali, by podjąć dłuższą rozmowę w ramach której chcieliby podzielić się swoim życiem, dowiedzieć się o sprawach bieżących. Fakt ten potwierdził prawdę, że budowanie jedności nie jest zależne od miejsca, czasu, przestrzeni, lecz od dobrej woli konkretnych osób.

A kiedy nadeszła pora obiadowa udaliśmy się do włoskiej restauracji, by i tam poznać nieco inną perspektywę człowieka. Pracujący włosi iście ze swoim charakterystycznym temperamentem starali się ukazać swoją serdeczność i spontaniczność. Sowite porcje kremu pomidorowego i pasty wzmocniły nieco osłabłe siły w wędrówce po Stolicy Niemiec, którą zamieszkuje 3,4 mln osób. Czas popołudniowy poświęcony został na bliższe poznanie miejsc kultu religijnego, a wśród nich wspomnianą wyżej Katedrę św. Jadwigi. Tu spotkaliśmy, jak na nasze oczekiwanie, dość smutny obraz. Zbyt niewielka liczba osób zwiedzająca i modląca się utwierdziła nas w przekonaniu zasadności słów wołania: „Dokąd zmierzasz Europo?”. A może jeszcze bardziej należy skonkretyzować ową myśl i powtarzać: „Dokąd zmierza chrześcijańska Europa?”. Czy jeszcze chrześcijańska? Nie będę dywagował, nie będę snuł dalekich wniosków w tym miejscu i w tej relacji, bo każdy mający odrobinę wyobraźni może, a nawet powinien wypracować swój obraz i swoją opinię na ten temat. Jednym z bolesnych faktów jest to, że dzisiejsi europejscy politycy, wstydzą się publicznie przyznawać do wiary w Boga i do Kościoła.

Oprócz tych, jakże smutnych obrazków z codziennego życia współczesnej Europy na bazie obserwacji i doświadczenia w Berlinie, możemy doświadczyć wiele inspirujących i budujących postaw ze strony młodego pokolenia. Nie mam tu tylko na uwadze moich Gości z Ukrainy, z którymi już kolejny dzień przebywam, a którzy są ikoną oczekiwań współczesnego Kościoła w świetle wiary. Spotykałem dziś wielu młodych, którzy mijając nas wyrażali radość spotkania kapłana. Odwaga bycia człowiekiem wiary jest wpisana w naturę człowieka. Jeśli nie będziemy tym żyć, wtedy pozostaje nam droga odrzucenia i droga walki z głosem własnego sumienia.

Amicus