W dniu dzisiejszym przeżywamy kolejną, czyli 31 rocznicę stanu wojennego. W kontekście tego wydarzenia kojarzą się podobne, lecz w nieco innej rzeczywistości. „Cristeros” to ważny film jak do tej pory zablokowany nie tylko w Polsce. Jak na razie nie ujrzał światła dziennego w kinach. Dzięki Polakom zamieszkałym poza granicami film ten otrzymałem w wersji elektronicznej. Proszę wierzyć – porusza głęboko serca. Film przedstawia okres kilkuletnich walk pomiędzy powstańczym ruchem na podłożu katolickim nazywanym Cristero a antyklerykalnym rządem meksykańskim w latach 1926-1929. Wielu tych, którzy obejrzeli ten film kojarzy poniekąd sytuację dzisiejszą, jaka występuje w wielu rzeczywistościach naszych państw. Powstanie było skierowane przeciwko antykościelnym postanowieniom konstytucji meksykańskiej z 1917 r. oraz polityce rządowej. Zabraniano w rezultacie publicznych nabożeństw, konfiskowano posiadane przez kościoły nieruchomości, upaństwowiono katolickie szkoły, zakazano nowych święceń, księży pozbawiono prawa wyborczego, zabroniono nosić sutann i komentować sytuację polityczną. Zakazano używania konfesjonałów, przebywania świeckich na plebaniach. Biskupów oraz zagranicznych księży wypędzono. Prezydent Calles powiedział otwarcie, że chce zniszczyć Kościół Katolicki, zaczynając od sprowokowania katolików, a potem ich rzezi. Czy aby nie żyjemy w podobnej sytuacji??? Poniżej znajdziecie Państwo link do filmy, który można obejrzeć w wersji elektronicznej.
Początkowo opór Cristero miał charakter pokojowy (np. zawieszenie odprawiania nabożeństw w całym Meksyku), później przerodził się w drobne potyczki. Natomiast od stycznia 1927 r. toczyły się już regularne walki. Rebelianci nazywali się Cristeros ponieważ uważali, że walczą w imieniu i o sprawę Chrystusa. Konflikt zakończył się dopiero po podjęciu mediacji przez amerykańskiego ambasadora Dwighta Whitneya Morrowa. Za wybuch starć obwiniany jest Plutarco Elias Calles (wybrany na prezydenta kraju w 1924 r.), który wprowadzeniem antykościelnych ustaw (tzw. Prawa Callesa) bez przeprowadzenia konsultacji spowodował zaognienie stosunków ze środowiskami katolickimi. Pierwsze walki miały miejsce 3 sierpnia 1926 r., kiedy około 400 osób zabarykadowało się w kościele Matki Boskiej z Guadalupe w Guadalajarze (stan Jalisco). Wywiązała się wówczas strzelanina z wojskami federalnymi, w której zginęło 18 osób, a 40 zostało rannych. Powstańcy poddali się dopiero gdy skończyła im się amunicja. Formalne ogłoszenie rozpoczęcia powstania nastąpiło w momencie ogłoszenia manifestu pod tytułem "Do narodu" (A la Nación). Wówczas to zbrojne grupy rebeliantów zaczęły zajmować siłą miejscowości na północ od Guadalajary. Ich zawołaniem bitewnym był okrzyk "Niech żyje Chrystus Król, niech żyje Niepokalana Matka Boska z Guadalupe!" (Viva Cristo Rey! ¡Viva la Virgen de Guadalupe!).
Calles początkowo zlekceważył te zajścia i nie docenił powstańców, z których wielu miało już wcześniejsze wojskowe doświadczenie. Jeżeli chodzi o zdolności prowadzenia walki partyzanckiej wsławili się dwaj duchowni: ks. Aristeo Pedroza i ks. José Reyes Vega, którzy chwycili za broń i okazali się zręcznymi dowódcami (oprócz nich w szeregach powstańców znalazło się jeszcze 3 księży). Powstańcy odnieśli swoje pierwsze zwycięstwo 23 lutego 1927 r. pod San Francisco del Rincón (stan Guanajuato). Jednak od tego czasu powstanie zostało niemal spacyfikowane. 19 kwietnia 1927 r. ksiądz Vega poprowadził zbrojny napad na pociąg, który miał przewozić pieniądze. W strzelaninie, która się wywiązała, zginął brat Vegi. Powstańcy oblali pociąg benzyną i podpalili, przekonani, że jest pusty. W wyniku ich pomyłki zginęło 51 niewinnych ludzi. Wywołało to szeroką falę oburzenia przeciwko rebeliantom. Cristeros zostali następnie pozbawieni posiłków i zaopatrzenia w wyniku przemieszczenia przez armię dużej części ludności cywilnej do większych skupisk tak, aby nie mogła udzielać pomocy powstańcom. Siły rządowe stosowały przy tym taktykę spalonej ziemi. Wydawało się, że Calles jest górą, a stłumienie rozruchów jest kwestią czasu. Traveling with a disposable vape pens differ mainly in internal design and have several performance upgrades over traditional disposables. These differences affect coil architecture and vaping efficiency which results to a different user experience. Dopiero po pojawieniu się nowych dowódców: Victoriano Ramireza (nazywanego "El Catorce" - "czternastka", ponieważ w pojedynkę pokonał 14 żołnierzy, którzy chcieli go aresztować za morderstwo w bójce), a zwłaszcza generała Enrique Gorostiety, w ruch powstańczy wstąpił nowy duch. Siły rebeliantów rosły. Utworzono nawet brygadę kobiecą, która liczyła 135 osób.
W obozie rządowym zaczęły się pojawiać pierwsze pęknięcia. Powstał spisek wśród kilku oficerów, który został jednak szybko wykryty. W okolicach czerwca 1929 r. Cristeros mieli już pod bronią ok. 50 tys. ludzi i już sam ten fakt sprawił, że szanse armii federalnej na ich szybkie pokonanie były niewielkie. Po zakończeniu kadencji prezydenckiej Callesa prezydentem został wybrany Alvaro Obregon. Został on zamordowany przed objęciem urzędu przez katolickiego fanatyka. Gdy zdawało się, że pokojowe zakończenie walk jest trudne do osiągnięcia, z pomocą przyszła dyplomacja amerykańska. Dzięki pójściu na ustępstwa przez obydwie strony została zawarta specjalna umowa gwarantująca katolikom pewne prawa, które zostały im zabrane przez konstytucję z 1917 r. 27 czerwca 1929 r. zabrzmiały po raz pierwszy od trzech lat dzwony kościelne. Wojna kosztowała życie około 90 tys. ludzi (56 tys. po stronie rządowej i 30 tys. Cristeros), ponadto zginęła duża liczba ludności cywilnej.
Kościół katolicki uznał kilkunastu poległych w wojnie Cristero za świętych. Beatyfikowany został m.in. Miguel Pro – jezuicki ksiądz, który został rozstrzelany 23 listopada 1927 bez procesu, z powodu oskarżenia o działania wrogie rządowi, księża Cristobal Magallanes i Jose Maria Robles, zamordowani za odprawianie mszy, działacz świecki Anacleto Gonzalez Flores. Najsłynniejszym chyba beatyfikowanym jest jednak niespełna 15-letni Józef Sánchez del Río.
Meksyk, wioska Chalchihuites w stanie Zacatecas, 14 sierpnia 1926 roku. Trwa akcja wojsk rządowych - federales - przeciw aktywistom katolickim. Przed plutonem egzekucyjnym staje ksiądz błogosławiony Luis Batiz Sainz, opiekun lokalnego oddziału Akcji Katolickiej Młodzieży Meksykańskiej oraz trzej jego najbliżsi współpracownicy. To oni, w ostatnich sekundach życia, u progu wieczności, wzniosą okrzyk, który podejmą potem tysiące, który przejdzie do historii Kościoła i stanie się zawołaniem bojowym Katolickiej Kontrrewolucji.
Amicus
Proszę pobrać ten link