Author
Dr Olga Modzelewska
Educator and university lecturer. Main research interests: socialization, sociology of education, sociotherapy, educational therapy, and social support.
ORCID: https://orcid.org/0000-0002-0047-077X
E-mail: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript.
CC-BY-NC-ND 4.0 Deed
DOI: https://doi.org/10.62266/PK.1898-3685.2024.36.27
SUMMARY:
Aim: The aim of this article was to present the fundamental issues related to ethics in sociotherapeutic work, particularly in the context of professional responsibility, relationships with group participants, and the importance of continuous professional development. Another objective was to highlight the specificity of the sociotherapist’s profession and the most common ethical dilemmas and challenges that practitioners may encounter in their work.
Methods: The study employed the method of analysis and synthesis of specialist literature in the field of sociotherapy, as well as the monographic-descriptive method and reflection about specific nature of the sociotherapist's profession.
Results: Based on the literature review, it can be concluded that the work of a sociotherapist involves numerous challenges, covering organizational, ethical, and personal aspects. The sociotherapist is responsible not only for implementing activities tailored to the participants' needs but also for their emotional and social safety. Everyday practice brings dilemmas that require sensitivity, neutrality, and decision-making in difficult situations. Particular importance is attached to personal sensitivity, responsibility, and reflective practice, which often go beyond the formal principles of the profession. Universal values, deeply rooted in human relationships, remain an essential point of reference in working with others.
Conclusion: Adhering to ethical principles in sociotherapeutic work is the foundation of responsible professional practice. Continuous professional development, self-reflection, and awareness of the value of supervision are indispensable for maintaining the quality of work and building trust and safety in therapeutic relationships. The constant readiness for self-reflection and acting in the best interest of another person remain key values in this profession.
Originality: This article combines an analysis of official professional guidelines with reflective insights, emphasizing the practical dimension of ethics in daily therapeutic activities and the importance of an individual approach in group work. Additionally, attention is drawn to the significance of personal responsibility and ethical sensitivity, aspects often overlooked in official regulations and professional codes. It highlights that daily practice involves not only the implementation of programs and methods but, above all, attentive presence with another person, requiring courage, reflection, and readiness to make difficult decisions for the well-being of the participants.
Keywords: sociotherapy, sociotherapist, challenges in sociotherapeutic work, ethics in interpersonal professional practice, self-reflection
STRESZCZENIE:
Cel: Celem niniejszego artykułu było przybliżenie podstawowych zagadnień związanych z etyką w pracy socjoterapeutycznej, szczególnie w kontekście odpowiedzialności zawodowej, relacji z uczestnikami grup oraz roli stałego rozwoju zawodowego, Celem było także ukazanie specyfiki zawodu socjoterapeuty oraz najczęściej pojawiających się dylematów i wyzwań etycznych, z jakimi mogą w trakcie pracy mierzyć się osoby wykonujące ten zawód.
Metody: W opracowaniu wykorzystano metodę analizy i syntezy literatury fachowej z zakresu socjoterapii oraz metodę monograficzno-opisową i refleksje dotyczące specyfiki zawodu socjoterapeuty.
Wyniki: Bazując na analizie literatury można stwierdzić, że praca socjoterapeuty wiąże się z licznymi wyzwaniami, obejmującymi zarówno kwestie organizacyjne, jak i etyczne oraz osobiste. Socjoterapeuta odpowiada nie tylko za realizację zajęć dostosowanych do potrzeb uczestników, ale także za ich bezpieczeństwo emocjonalne i społeczne. W codziennej praktyce pojawiają się dylematy wymagające wyczucia, neutralności oraz podejmowania decyzji w trudnych sytuacjach. Szczególne znaczenie odgrywa tu osobista wrażliwość, odpowiedzialność i refleksyjność, które nierzadko wykraczają poza formalne zasady zawodu. Wartości uniwersalne, głęboko zakorzenione w relacjach międzyludzkich, pozostają istotnym punktem odniesienia w pracy z drugim człowiekiem.
Zakończenie: Przestrzeganie zasad etyki w pracy socjoterapeutycznej stanowi fundament odpowiedzialnego wykonywania zawodu. Stały rozwój zawodowy, autorefleksja oraz świadomość wartości superwizji są niezbędne dla utrzymania jakości pracy oraz budowania zaufania i bezpieczeństwa w relacjach terapeutycznych. Wartością pozostaje tu nieustanna gotowość do autorefleksji oraz kierowanie się dobrem drugiego człowieka.
Oryginalność: Artykuł łączy analizę oficjalnych wytycznych zawodowych z refleksją, wskazując na praktyczny wymiar etyki w codziennych działaniach terapeutycznych i znaczenie indywidualnego podejścia w pracy z grupą. Dodatkowo zwrócono uwagę na znaczenie osobistego poczucia odpowiedzialności i wrażliwości etycznej socjoterapeuty, często pomijanych w oficjalnych regulacjach i kodeksach zawodowych. Zaznaczono, że codzienna praktyka to nie tylko realizacja programów i metod pracy z grupą, ale przede wszystkim uważna obecność przy drugim człowieku, wymagająca odwagi, refleksji oraz gotowości do podejmowania trudnych decyzji w imię dobra uczestników.
Słowa kluczowe: socjoterapia, socjoterapeuta, wyzwania w pracy socjoterapeutycznej, etyka w pracy z drugim człowiekiem, autorefleksja,
DOWNLOAD FULL ARTICLE:
