Mijają miesiące, lata a zawarta przyjaźń może trwać w nieskończoność – o ile jest ona prawdziwa, szczera, autentyczna. I wówczas mijają kolejne chwile, przeżywane jubileusze, rocznice, a przyjaźń wciąż trwa. Ścieżki przyjaźni wciąż pozostają świeże, autentyczne, pełne nadziei, planów. Wielu z nas – należy domniemywać – na swej drodze życia spotkało człowieka, ludzi, który lub którzy, stali się nam na tyle bliscy, że możemy ich obdarzyć tytułem „Przyjaciel”. A jeśli już tak jest, to osobom takim towarzyszymy w różnych wydarzeniach, losach życiowych, szczególnie w chwilach trudnych – choć nie tylko. W dniu 20 marca 2014 roku w Koszycach (Słowacja) miała niecodzienna uroczystość. Otóż ks. bp prof. Stanisław Stolarik – biskup pomocniczy koszycki, świętował swój Jubileusz – 10-rocznicę otrzymania sakry biskupiej. W katedrze o godz. 16:30 przy ołtarzu i Jubilacie spotkali się Jego przyjaciele, bliscy, by w duchu modlitwy dziękować Bogu za ten czas szczególnej Jego posługi. Wśród bliskich osób Jubilatowi, ze strony polskiej był obecny ks. prof. Jan Zimny (KUL), który już od wielu lat podziela los z Jubilatem w wielu sytuacjach życiowych. Permanentnie, niczym systematyka uporządkowanych kanonów, następują kolejne spotkania, odwiedziny, rozmowy. Dlaczego? – a dlatego, że przyjaźń wciąż trwa.

Było to przed kilku laty. Z racji spotkań cyrylometodiańskich poznaliśmy się z Ks. Biskupem, czego dalszym następstwem było podjęcie współpracy naukowej w Stalowej Woli. I mimo odległości, różnic w godności, także różnić w zainteresowaniach naukowych, można mieć wiele obszarów wspólnych zainteresowań. Najważniejszym jednak jest, aby chcieć zrozumieć drugiego człowieka. W tej materii uważam nie napotykamy na żadne trudności. Przygoda a raczej pewien zamysł Boży spełnił się w postaci rodzenia się przyjaźni. Gdy więc przed paroma dniami otrzymałem zaproszenie na uroczystości Jubileuszowe, nie mogło być innej odpowiedzi, jak tylko potwierdzenia przyjęcia owego zaproszenia i podziękowanie za nieustanną pamięć. Tak też się stało.

Wyjazd nastąpił w godzinach południowych. Z racji wiosennej aury i wprost fantastycznej pogody obfitującej w sowite promienie słońca, powiew ciepłego wiatru i budzącej się przyrody, podróż minęła szybko, spokojnie i radośnie. Mijając gaiki polskie i słowackie dusza się radowała na widok tego, co Stwórca dał człowiekowi. Mijała powoli godzina 16:00, gdy dobiegł czas podróżowania. Punktualnie o godz. 16:30 w Katedrze Koszyckiej rozpoczęła się uroczysta Msza św., której przewodniczył bp Stanisław – Jubilat w asyście abp. Alojza Tkacza – seniora i abp. Bernarda Bobera – metropolity koszyckiego oraz kapłanów, z udziałem alumnów Seminarium Duchownego, sióstr zakonnych, rodziny i przyjaciół Jubilata oraz wiernych z diecezji. Słowo Boże okolicznościowe wygłosił abp senior Alojzy Tkacz, b. metropolita koszycki.

Po Mszy św. w refektarzu seminaryjnym rozpoczęła się agapa jubileuszowa, podczas której była okazja do składania życzeń, przemówień, integracji wspólnoty. Zauważyłem, iż wszyscy z którymi podjąłem rozmowę podkreślali nadzwyczajnie pozytywną osobowość Księdza Jubilata. Cieszy się On wielkim szacunkiem, autorytetem i przyjaźnią ze strony duchowieństwa i świeckich. Jego szlachetność serca i rozumu są darem dla drugiego człowieka. Pozostaje pogratulować owej szlachetności a zarazem z racji Jubileuszu życzyć Plurimos annos na dziś i jutro. Księże Biskupie – Jubilacie – niech Cię Pan błogosławi i strzeże, niechaj Pan daje pokój Ci, On miłością napełnia serce Twe, zawsze z Tobą jest.

Amicus