• fot-01.jpg
  • fot-02.jpg
  • fot-03.jpg
  • fot-04.jpg
  • fot-05.jpg
  • fot-06.jpg
  • fot-07.jpg
  • fot-08.jpg

 


Recenzent: Bp Prof. Dr hab. Stanisław Stolarik

 

Recenzja czasopisma „Pedagogika Katolicka” nr 6 (1/2010), styczeń-czerwiec.

 

Kilka dni temu sięgnęłam po czasopismo pod tytułem „Pedagogika Katolicka”, które ma ukierunkowanie pedagogiczne, ale często można w nim znaleźć sporo ciekawych artykułów i informacji nie tylko przeznaczonych dla nauczycieli czy pracowników oświaty, ale i dla samych uczniów, gdyż sprawy tam poruszane dotyczą najczęściej ich, sytuacji w szkolnictwie czy tym podobnych spraw.

Czasopismo „Pedagogika Katolicka” założone w 2007 roku przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej przy Wydziale Zamiejscowym nauk o Społeczeństwie KUL w Stalowej Woli, adresowane jest do nauczycieli, wychowawców, studentów i rodziców. Zamieszczane artykuły poświęcone są: aktualnym problemom praktyki nauczania i wychowania, problemom pedagogiki specjalnej, psychologicznym problemom wychowania, teorii i praktyce, nauczaniu Kościoła w dziedzinie wychowania oraz nauczania Jana Pawła II i Ojców Patrystycznych. Ponadto znajdują się biografie znanych wychowawców. Publikowane są również omówienia i recenzje piśmiennictwa pedagogicznego, opisy i relacje różnych wydarzeń naukowych.

Wybrany do recenzji numer szósty obejmujący czasokres styczeń-lipiec 2010 roku, zawiera wiele bardzo interesujących artykułów i innych materiałów z zakresu wychowania katolickiego. Pierwszą część czasopisma wypełnia treść z nauczania Kościoła, a w niej słowa Benedykta XVI skierowane zarówno do młodzieży jak i kapłanów-wychowawców. To aktualne przybliżenie wystąpień Papieża daje czytelnikowi możliwość bycia na bieżąco w kwestiach pedagogicznych. Główną część periodyku stanowią artykuły naukowe wielu autorów z różnych środowisk uczelnianych nie tylko z Polski ale z zagranicy (Słowacja, Węgry). Ten panoramiczny pod względem treści zbiór artykułów to bogata oferta dla czytelnika z różnych kręgów zaangażowania w sprawy wychowania dzieci młodzieży. Tę bogatą ofertę otwiera artykuł na temat wychowania przez liturgię u o. Piusa Parscha, poprzez udział rodziców w kształtowaniu młodego człowieka, kwestie ekologiczne, które również mają istotne znaczenie w formacji współczesnego pokolenia. W dalszej części obejmującej artykuły zawarte są treści w wielu aspektach i ujęciach, ale wszystkie podejmują zagadnienie pedagogii bądź pedagogiki. Ten dział zamykają kwestie ukazujące sytuacje wychowawczą na Węgrzech wraz ze złotymi myślami Mistrza Wincentego Kadłubka.

Stałym elementem każdego numery czasopisma jest dział poświęcony nauczaniu Ojców Kościoła na temat wychowania dzieci i młodzieży lub kwestii zbliżonych do tej tematyki. Wielkim uznaniem a zarazem popularnością wśród czytelników – jak mi wiadomo - cieszy się dział zatytułowany Jan Paweł II o wychowaniu. Przywołany na nowo list Papieża wydany w setną rocznicę śmierci św. Jana Bosko, to przywołanie systemu pedagogicznego opartego na asystencji i prewencji, które były fundamentem tegoż systemu. Papież Pius XI (1922-1939), który nazwał go „olbrzymem” i „księciem wychowawców”, beatyfikował go w 1929 roku, a w 1934 kanonizował. Z kolei Sługa Boży Jan Paweł II przypominając tę postać mówił, że zrozumieć i kochać: to ciągle aktualna formuła pedagogiczna księdza Bosko, który - jak sądzę - gdyby był dzisiaj wśród nas (...) umiałby skuteczne odkryć i ukazać nam nigdy nie zgasłe echo wezwania, jakie Chrystus kieruje do każdego, kto chce być Jego uczniem: Pójdź za mną! Z Kolei Kard. August Blond, Prymas Polski również jako salezjanin przypomniał, że „Na przełomach dziejów powołuje Bóg niezwykłych ludzi, którzy wyrastają ponad ogół i jako apostołowie, wśród powszechnego zamętu, słowem i czynem stają się wodzami ludzkości. Wiek dziewiętnasty - wśród innych wielkich mężów - miał swojego apostoła w osobie świętego Jana Bosko. Nie rządził on światem ze stolicy Piotrowej, ani z monarszego tronu. Nie był dyktatorem politycznym. Nie stwarzał nowych systemów filozoficznych. A jednak na bieg historii współczesnej wywarł wpływ potężny, a myśli jego są wskazaniami przewodnimi dla naszego pokolenia”. Ponadto w części tej zamieszczone zostało wystąpienie Jana Pawła II ze spotkania z młodzieżą na Stadionie Dariusa i Girenasa.

Kontynuacją części dotyczącej opracowań naukowych jest dział poświęcony teoretykom i wychowawcom. Przybliżone zostały trzy postacie. Pierwszą z nich jest Abp Alojz Tkáč ze Słowacji, s. Barbara Żulińska i Urszula Ledóchowska. Postacie te są żywym świadectwem dla współczesnego pokolenia zarówno dla wychowawców jak i wychowanków.

Wydaje się słusznym i ważnym dział noszący tytuł „Recenzje, listy, komentarze”, w którym prezentowane są aktualne kwestie osób z różnych środowisk i różnych specjalności. Z działu tego a szczególnie na podstawie listów można i należy wysnuć wniosek, że czasopismo cieszy się uznaniem wielu autorytetów Kościoła. Końcowym akordem numeru czasopisma jest szeroko zaprezentowana kornika z wydarzeń i życia Katedry Pedagogiki Katolickiej.

Pierwsze, co mnie zaciekawiło w tym czasopiśmie to właśnie to, że jest napisany zrozumiale dla pospolitego czytelnika. Ciekawie opisane problemy, jaki i zarówno ich rozwiązanie ze strony redaktorów prowadzących ten miesięcznik. Już sama strona tytułowa czasopisma przyciąga oko. Piękna grafika i kolorystyka zaznajamiają nas z jakim czasopismem mamy do czynienia.

Całość numeru jest „tęczą kolorów”, a błyszczący papier dodatkowo sprawia, że chce się wziąć go do ręki (co szare i bez wyrazu jak wiadomo nie robi na nas efektu). Pozostała część czasopisma utrzymana jest w podobnym klimacie: wiele zdjęć, widoków, pejzaży i ogrom barw. Jak już zaznaczyłem, periodyk podzielony jest na kilka stałych działów tematycznych, co sprawia, że łatwo dotrzeć do interesujących nas informacji. Dodatkowo upraszcza to również zamieszczony na początku spis treści. Każdy z poszczególnych artykułów opatrzony jest znacznych rozmiarów tytułem a obok jest foto autora i jego krótkie CV, dające możliwość jego bliższego poznania. W wielu miejscach napotkamy na ciekawe aforyzmy, korespondujące z treścią czasopisma a niekiedy wprost z artykułem pod którym został zamieszczony.

Przez całe czasopismo przewija się szereg elementów graficznych typu ramki, itp., w których zamieszczone są dodatkowe, krótkie informacje odnoszące się do głównych treści. Język jakim posługuje się półrocznik nie jest skomplikowany i nie wymaga szczególnej elokwencji czy zasobów specjalistycznej wiedzy.

Ogólnie rzecz biorąc czasopismo stara się w jak najlepszy sposób dopasować do swoich odbiorców, co przejawia się to nie tylko w języku, ale znajduje również odbicie w opisanej już wcześniej szacie graficznej i treści, która jest zawsze na czasie. „Pedagogika Katolicka”  dysponuje jeszcze innymi elementami, które wzmagają jego atrakcyjność. Zaliczyć do nich można przede wszystkim liczne dodatki w formie foto czy pejzaży. Oprócz tego stałą częścią czasopisma jest propozycja wydawnicza katedry oraz kronika.

Czasopismo ma charakter edukacyjny i wychowawczy. Jest wyjątkowe w swej treści i szacie graficznej. Jak dotąd nie spotkałem tego typu czasopisma w Polsce. Dobrze się więc stało, że mamy na rynku polskim tak wspaniałe i dopracowane pismo naukowe poświęcone jakże ważnym kwestiom. Wyrażam uznanie dla całej Redakcji ich pomysłu i pracy. Pozostaje mi życzyć, aby czasopismo to docierało do wszystkich podmiotów odpowiedzialnych za formacje i wychowanie współczesnego młodego pokolenia.