• 20180306_114307.jpg
  • 20180506_202237.jpg
  • 20180507_184304.jpg
  • 20180508_113817.jpg
  • 20180508_140322.jpg
  • 20180509_151605.jpg
  • 20180510_092047.jpg
  • img_1167.jpg


Ks. dr Krzysztof Bielawny

Gietrzwałd

 

ŚWIATOWE DNI MŁODZIEŻY

Wymiar diecezjalny i międzynarodowy

 

1. Wstęp

Kto rządzi światem? Na razie jeszcze tzw. pokolenie Woodstock. Woodstock to nazwa festiwalu muzycznego, który odbył się w końcu lat 60., a jego nazwa pochodzi od miasteczka koło Nowego Jorku, w pobliżu którego miał miejsce pierwszy koncert. Stał się on wydarzeniem przełomowym nie tylko dla muzyki rockowej, ale i dla kultury 2.połowy XX w. Na corocznych imprezach zbierały się setki tysięcy młodzieży. Teksty wykonywanych tam piosenek zachęcały do buntu przeciwko wszelkim wartościom, a szczególnie przeciwko Bogu. Kwestionowały też tradycyjne instytucje społeczne, takie jak małżeństwo i rodzina, nawoływały do wolnej miłości. Młodzi uprawiali seks i zażywali narkotyki, a ich filozofią stała się zasada totalnego luzu, folgowania sobie we wszystkim, branie z życia tego, na co ma się ochotę.

Na koncertach w Woodstock zrodził się styl, który mocno utrwalił się w kulturze Zachodu i trwa do dziś. Jego wyznawcy są przekonani, że jedyną muzyką, która przemawia do młodzieży i ją porywa jest rock, a przecież to absurd. W ciągu niemal półwiecza przez koncerty w Woodstock przewinęły się do dziś miliony młodych ludzi, wielu z nich już się zestarzało, pozakładało rodziny, poszło do pracy, pozajmowało odpowiedzialne stanowiska. Ale te właśnie pokolenia kierują się w swoim życiu nadal ideologią nihilizmu, i co gorsza, przekazują go dalej. Ci ludzie dziś rządzą światem. Pokolenie Woodstock króluje w mediach i polityce, układa programy wychowania i edukacji, kreuje rozrywkę, ukazuje okaleczony model rodziny, dopuszcza aborcję, antykoncepcję, zboczenia seksualne, eutanazję. Ta filozofia tak się upowszechniła, że świat prawie się z tym pogodził. Nieliczni, którzy się nie zgadzają, boją się podnieść głowę, a jeśli nawet się odważą, zostają wyśmiani i zamyka im się usta.

Mogło się wydawać, że temu narzuconemu stylowi życia nikt się nie odważy sprzeciwić i głośno krzyknąć: dość! I oto w końcu lat 70. nagle pojawił się człowiek, który jako jeden z niewielu nie uląkł się. Rzucił wyzwanie takiemu światu. Już 22 października 1978 r. pokazał, o co mu chodzi. Był to dzień inauguracji jego pontyfikatu. Dobrze to swoje weto przemyślał i zaplanował, bo był mu wierny i konsekwentny w swych działaniach do końca swych dni. W świat poszły słowa, które dzięki mediom usłyszały miliardy ludzi: „Nie lękajcie się Chrystusa! Otwórzcie Mu granice państw, systemów politycznych, ekonomicznych, kulturalnych. Tylko On jeden może odpowiedzieć na wszystkie pytania człowieka”.

I zaczęło się. Nieustanne podróże - i zawsze Chrystus w centrum nauczania. Pierwsza encyklika „Redemptor Hominis” - i oczywiście ukazany Chrystus jako ten jedyny Zbawiciel. A człowiek jest drogą Kościoła. I kolejne encykliki, adhortacje, listy, podróże, audiencje. I zawsze to samo, choć na różne sposoby: Chrystus to Zbawiciel, Bóg, Pan świata. Zawierzcie Mu, a On spełni pragnienia waszych serc. Martwiąc się o pokolenia Woodstock i pokolenia przyszłe, głośno odważył się zaprotestować, rozpoczął Bożą „rewolucję” – towarzyszył jej powiew Ducha św., który objął świat. Jednak pokolenie przepalone złem nie chciało skapitulować. Rozpoczęło straszliwą walkę przeciw Papieżowi. Walka ta rozgrywa się do dziś. Rozgrywa się nie tylko w mediach, które w większości są wrogie papieżowi i Kościołowi, ale też w sercach ludzkich. Przeciw Papieżowi stanęli także ludzie wierzący, i to nawet jego rodacy, co było dla niego największym ciosem, większym chyba, niż kula Ali Agcy[1].

Jan Paweł II, zawiedziony pokoleniem sobie współczesnych, zwrócił się do młodych. Ufał, że nie są jeszcze zepsuci, że są wierzącymi idealistami, że zmienią świat. Postawił na wchodzące w dorosłość pokolenia. Od 1985 roku rozpoczął Światowe Dni Młodzieży. Do dziś przeszły przez nie miliony młodych. Każda zagraniczna podróż to także spotkania z młodymi. Papież pisał do nich listy i orędzia, rozmawiał i modlił się z nimi, słuchał ich i rozumiał. I co najważniejsze, był rozumiany. To, co działo się w Paryżu w sierpniu 1997 r., przeszło wszelkie oczekiwania. Laickie media francuskie, zdumione autorytetem Papieża, miały tylko jedno pytanie: Jak to się dzieje, że ten stary człowiek tak przyciąga młodych? Przecież nie jest gwiazdą rockową, przecież nie zezwala im na luz, nieopanowany seks, przeciwnie, zachęca do stawiania sobie wymagań i głosi Chrystusa, który, wydawało się liberałom, przegrywa ze współczesnymi bożkami - idolami. Okazuje się, że Papież wytrącił im broń z ręki. Jeszcze się nie poddają, jeszcze głośno krzyczą, by go zagłuszyć. Dziś to słyszymy w sposób szczególny w naszej Ojczyźnie. Po śmierci Jana Pawła II media laickie z ogromną mocą ruszyły do zniszczenia tego, czego dokonał Wielki Papież. Jesteśmy tego świadkami każdego dnia. Jednak miejmy nadzieję, że pokolenie Jana Pawła II nie podda się złu i jego uczniom. Pokolenie JP II dokona zmiany tego świata na lepszy i bardziej sprawiedliwy[2].

2. Krótki rys historyczny ŚDM

Światowe Dni Młodzieży odbywają się z inspiracji Jana Pawła II. Ufając młodym, Papież wezwał ich do wspólnego kroczenia z Chrystusem przez swe życie. Zaprosił do wspólnych spotkań. Odpowiedź na wezwanie Papieża była natychmiastowa. Nie musiał długo czekać. Do Rzymu przybyło kilkadziesiąt tysięcy młodych[3].

ŚDM odbywają się w dwóch wymiarach. Pierwszy ma charakter diecezjalny, a drugi odbywający się co dwa albo co trzy lata ma wymiar międzynarodowy. Każdego roku młodzież w Niedzielę Palmową gromadzi się wokół swego biskupa w katedrze albo w innym wcześniej wyznaczonym kościele. Bywa i tak, że duże odległości nie pozwalają młodym przybyć z dość daleka na wspólną Eucharystię z rządcą diecezji, dlatego też w tym dniu w innych świątyniach księża celebrują msze św. w intencji młodzieży i z młodzieżą. Spotkania te odbywają się we wszystkich diecezjach świata.

ŚDM w wymiarze międzynarodowym odbywają się w jednym z większych miast świata. Decyzje o miejscu spotkań podejmuje Ojciec Święty. Pierwszym miejscem, gdzie Jan Paweł II spotkał się z młodzieżą z całego świata był Rzym. Dopiero II ŚDM odbył się poza Rzymem w Buenos Aires, w Argentynie, w 1987 r.[4]. Na łamach Loserrvatore Romano pojawiła się krótka informacja w które czytamy, „Papież chciał, by centralne obchody Światowego Dnia Młodzieży odbyły się w Buenos Aires. Po raz pierwszy był on obchodzony w Rzymie jako w pewnym sensie przedłużenie dnia młodzieży w Roku Jubileuszowym, obecnie w Ameryce Łacińskiej, określanej jako >kontynent młodych<. Już dwa dni przed Niedzielą Palmową stolicę Argentyny wypełniała młodzież, przybyła z dwudziestu krajów wszystkich kontynentów”[5].

Kolejne spotkania o charakterze międzynarodowym odbywały się w:

Santiago de Compostela , w Hiszpanii (1989 r.)

Częstochowie, w Polsce (1991 r.)

Denver, USA (1993 r.)

Manili, na Filipinach (1995 r.)

Paryżu, we Francji (1997 r.)

Rzymie, we Włoszech (2000 r.)

Toronto, w Kanadzie (2002 r.)

Kolonii, w Niemczech (2005 r.)

Sydnej, w Australii (2008 r.)

ŚDM w wymiarze międzynarodowym odbywają się przeważnie co dwa lata. Młodzież gromadzi się prawie ze wszystkich państw świata w określonym wcześniej miejscu. Na spotkania przybywają wraz ze swymi duszpasterzami. W mniejszych i większych grupach. Spotkania, te robią ogromne wrażenie na młodych, którzy zauważają, że w swej wierze i uwielbieniu Boga nie są sami, ale że tak samo postrzegają ten świat jak ich rówieśnicy z innych rejonów świata. Przekonują się, że jednak nie wszystkim zmąciła umysł filozofia Woodstock, która natrętnie się wpycha – w mediach, prasie, w kulturze. Wielu młodych nie przyjmuje tego stylu życia, a wręcz odrzuca go, szukając czegoś więcej, innych kanonów wartości.

Światowe Dni Młodzieży odbywają się od kilkudziesięciu lat, jest to swoista pielgrzymka młodych przez Ziemię, spójrzmy w błyskawicznym skrócie, gdzie miały miejsce spotkania i co Jan Paweł II i Benedykt XVI mówił do młodych. W każdym spotkaniu udział biorą również młodzi Polacy, którzy stanowią dość liczną grupę. Także swój udział w tych spotkaniach w wymiarze międzynarodowym ma młodzież z archidiecezji warmińskiej, co zostanie w sposób szczególny zaznaczone.

Spotkanie młodych z okazji Nadzwyczajnego Jubileuszu Odkupienia odbyło się w Niedzielę Palmową 15 kwietnia 1984 r., w Rzymie na Placu Św. Piotra. Jan Paweł II w Niedzielę Zmartwychwstania Pańskiego przekazał wówczas młodzieży Krzyż Roku Świętego. Kolejne spotkanie młodych odbyło się z okazji Międzynarodowego Roku Młodzieży również w Rzymie w Niedzielę Palmową. Ojciec Święty wówczas napisał List Apostolski do młodych całego świata oraz ogłosił Światowy Dzień Młodzieży. Był to początek pielgrzymowania młodych. Do Rzymu przybyło około 350 tys. młodzieży. Pierwszy Światowy dzień Młodzieży celebrowany był w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową 23 marca 1986 r. Tematem pierwszego ŚDM stały się słowa: „Abyście umieli zdać sprawę z nadziei, która jest w was” (1P 3, 15).

Drugi ŚDM miał wymiar międzynarodowy, tematem spotkania była myśl: „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam (1J 4,16). Pielgrzymka młodych z całego świata w 1987 r. zmierzała do Ameryki Łacińskiej. To spotkanie odbyło się w Buenos Aires, w Argentynie. Młodzi rozważali temat: „Myśmy poznali i uwierzyli miłości, jaką Bóg ma ku nam” (1J 4, 16) Obchody międzynarodowe zgromadziły 900 tysięcy młodych osób, które przyjechały po to, by pytać i szukać nadziei we współczesnym świecie, tak podzielonym na olbrzymie obszary nędzy i bogactwa. Właśnie w Argentynie ten kontrast było widać najbardziej. A Jan Paweł II mówił młodym: „Nie ma nic poza Chrystusem…”.

Trzeci Światowy Dzień Młodzieży obchodzony w Niedzielę Palmową 27 marca 1988 r. był w wymiarze diecezjalnym. Mottem spotkań były słowa: „Zróbcie wszystko cokolwiek wam powie” (J 2, 5). Czwarty Światowy Dzień Młodzieży obchodzono w Santiago de Compostela, w Hiszpanii, w dniach 15-20 sierpnia 1989 r. w wymiarze międzynarodowym. Temat spotkania: „Jam jest Drogą i Prawdą, i Życiem” (J 14, 6). Był to ważny rok dla Europy − rok przemian społecznych i ustrojowych. Upadek wielkich ideologii, trudne poszukiwanie tożsamości, pogubienie się w prawdach najbardziej podstawowych. W sierpniu na zaproszenie Jana Pawła II przybywa do Santiago de Compostela 400 tysięcy młodych. Celem spotkania było wspólne poszukiwanie Chrystusa, który jest Drogą, Prawdą i Życiem, i odkrywanie prawdy o sensie pielgrzymowania[6]. W spotkaniu w Santiago de Compostela z Polski uczestniczyła delegacja licząca około 150 osób na czele z ks. Zygmuntem Bochenkiem z diecezji tarnowskiej[7] oraz po raz pierwszy niewielka, czteroosobowa grupa młodzieży z diecezji warmińskiej na czele z duszpasterzem młodzieży ks. Andrzejem Plutą.

Piąty Światowy Dzień Młodzieży przeżywany w wymiarze diecezjalnym odbył się 8 kwietnia 1990 r. Temat podany młodym do refleksji brzmiał: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami” (J 15, 5). W diecezji warmińskiej spotkanie młodych odbyło się w konkatedrze św. Jakuba w Olsztynie, pod przewodnictwem ks. bpa Edmunda Piszcza.

Po latach niewoli komunistycznej po raz pierwszy spotkanie młodych w wymiarze międzynarodowym odbyło się w dawnym państwie komunistycznym – w Polsce. Doczekaliśmy się, że VI ŚDM obchodzono w dniach 14-15 sierpnia 1991 r. Papieża słuchał tłum młodych – przybyło 1 600 tys. osób! Przekazał wtedy zgromadzonym na Jasnej Górze orędzie Chrystusa, w którym nie ma miejsca na podziały. Mówił, że wszyscy jesteśmy braćmi - młodzi Wschodu i Zachodu. Runęły mury podziału. Można cieszyć się wspólnotą ducha i odkrywać prawdę, że wszyscy jesteśmy dziećmi Boga. Myślą przewodnią VI ŚDM były słowa: „Otrzymaliście Ducha przybrania za synów” (Rz 8, 15). Z diecezji warmińskiej w spotkaniu uczestniczyło kilka tysięcy osób. Moderatorem wyjazdu młodzieży do Częstochowy z diecezji warmińskiej był ks. Edward Rysztowski. Gros młodych przybyło na spotkanie do Częstochowy w pieszych pielgrzymkach. Piesza Warmińska Pielgrzymka do Częstochowy wówczas liczył niespełna 4 tys. pątników, z tego około 85% stanowiła młodzież. Piesza Warmińska Pielgrzymka do Częstochowy powiększyła się o około 150 osób w Czerwińsku. Do naszej pielgrzymki zostali przydzieleni mieszkańcy Odessy i kilku miast obecnej Ukrainy. Prawie wszyscy byli wyznawcami prawosławia. Od tego dnia Pielgrzymka nasza nabrała wymiaru ekumenicznego. Wśród nowych pielgrzymów ze Wschodu było wielu studentów, a także profesorów wyższych uczelni. Przybyli ze swymi duszpasterzami. Zaangażowanie nowych pątników w codzienny program naszej pielgrzymki było dość duże. Uczestniczyli w śpiewie, w modlitwach, codziennie w czasie mszy św. ewangelię czytano w dwóch językach - po polsku i po rosyjsku. Wiele grup miało charakter międzynarodowy, a także ekumeniczny.

Jan Paweł II wołał do młodych w Częstochowie: „Ten szósty z kolei Światowy Dzień Młodzieży posiada swoje szczególne znamię, które odróżnia go od poprzednich: po raz pierwszy uczestniczą w nim licznie młodzi ludzie z Europy Wschodniej. Jakże nie widzieć w tym wydarzeniu wielkiego daru Ducha Świętego - razem z wami składam Mu za to dzięki. Po długim okresie, w którym granice pozostawały właściwie zamknięte, Kościół w Europie może w końcu oddychać swobodnie obydwoma swoimi płucami. Wasza obecność, drodzy młodzi przyjaciele z Europy Wschodniej, jest dziś niezmiernie ważna. Kościół powszechny potrzebuje waszego świadectwa chrześcijańskiego jako cennego skarbu: świadectwa, za które trzeba było często płacić wielką cenę cierpienia w wyobcowaniu, prześladowaniach, w więzieniu, wielką cenę.

Dziś nadeszła wreszcie wasza godzina. W okrutnych latach próby Kościół i następca św. Piotra nie zapominał nigdy o was. Tu, w jasnogórskim sanktuarium, możecie teraz dać światu publiczne świadectwo waszej przynależności do Chrystusa i waszej jedności z Kościołem. Składacie je wobec waszych rówieśników, którzy pochodzą ze wszystkich części globu, a w szczególności z krajów Europy Zachodniej”[8].

Kolejne spotkania, a więc VII i VIII ŚDM obchodzone były w wymiarze diecezjalnym. Tematem spotkań stały się słowa: „Idźcie na cały świat, I głoście Ewangelię” (Mk 16, 15) a w roku 1992 r.: „Ja przyszedłem po to, aby owce miały życie i miały je w obfitości” (J 10,10).

W 1993 r. IX ŚDM obchodzony był w dniach 11 – 15 sierpnia w wymiarze międzynarodowym w Denver, w USA. Był to trudny czas walki o poszanowanie godności osoby ludzkiej. Czas głośnego wołania Jana Pawła II o budowanie „cywilizacji miłości”. Jan Paweł II zaprosił młodych, aby stali się pielgrzymami po drogach historii współczesnej i aby w każdym człowieku odnaleźli miejsce obecności Boga. Mottem ŚDM w Denver były słowa: „Ja przyszedłem po to, aby (owce) miały życie i miały je w obfitości” (J 10, 10)[9].

Z archidiecezji warmińskiej w spotkaniu w Denver wzięło udział kilkanaście osób, uczestnicząc w spotkaniu wraz z Neokatechumenatem, który od tego roku w każde spotkanie w wymiarze międzynarodowym coraz mocniej się angażował.     

Następny X Światowy Dzień Młodzieży odbył się w Manili, na Filipinach, w dniach 10-15 stycznia 1995. Pielgrzymka przez Ziemię prowadziła młodych na kontynent azjatycki. To rekordowe, jak do tej pory, spotkanie młodych z Janem Pawłem II. W Manili stawiło się około 4 mln młodych. Tematem tego spotkania były słowa: „Jak Ojciec mnie posłał, tak i Ja was posyłam” (J 20, 21). Ten X Światowy Dzień Młodzieży odbył się także w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową 9 kwietnia 1995. Jan Paweł II w Manili pytał w homilii młodych: „Czy jesteś zdolny podzielić się samym sobą - swoim czasem, siłami, talentami - dla dobra innych? Czy potrafisz kochać?”. Z Polski w spotkaniu w Manili uczestniczyła niewielka kilkuosobowa delegacja z ks. bp Tomasikiem na czele[10]. Rada do Spraw Świeckich zorganizowała spotkanie dla młodzieży w Loretto, we wrześniu 1995 r. W spotkaniu uczestniczyła także młodzież z archidiecezji warmińskiej, około 50 osób. Pielgrzymkę do Loretto zorganizowało Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Archidiecezji Warmińskiej[11].

Dnia 31 marca 1996 odbył się XI Światowy Dzień Młodzieży obchodzony w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową. Młodym towarzyszyły słowa: „Panie, do kogóż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego” (J 6, 68). Niedziela Palmowa w archidiecezji warmińskiej była początkiem przygotowania duchowego młodych do spotkania z Janem Pawłem II w Paryżu. Rozpoczęły się zapisy osób jadących do Paryża na spotkanie i systematyczne spotkania modlitewne raz w miesiącu.

Kolejny XII Światowy Dzień Młodzieży w wymiarze międzynarodowym odbył się w Paryżu, we Francji, w dniach 19-24 sierpnia 1997. Tematem spotkania było motto: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz? Chodźcie, a zobaczycie" (J 1, 38-39) Spotkanie zgromadziło 1 100 tysięcy młodych ze 160 krajów świata. To była liczba przewyższająca wszelkie przewidywania. Optymistyczne dane mówiły o 250 tys. młodych. Ale na nic się zdały ludzkie kalkulacje i dziennikarskie proroctwa. Młodzi pokazali światu swój entuzjazm i radość ze spotkania z Chrystusem. W Paryżu otrzymaliśmy jeszcze jedną lekcję - człowiek, który zawierzył Chrystusowi i Jego Matce, zdolny jest nieść Prawdę całemu światu.

Z archidiecezji warmińskiej w XII ŚDM uczestniczyło około 50 osób. Młodzież warmińska przed spotkaniem w Paryżu z Janem Pawłem II przebywała od 14 do 18 sierpnia w diecezji La Rochelle. Nasza grupa z Warmii została zakwaterowana w La Rochelle i w okolicznych miejscowościach. Piątkowe przedpołudnie 15 sierpnia młodzież z Warmii spędzała w domach rodzinach francuskich. W sobotę 16 sierpnia w południe uczestniczyła w Eucharystii, której przewodniczył rządca diecezji. Po południu zwiedzano miasto w towarzystwie rówieśników z innych państw. Przewodnikami była młodzież z La Rochelle. Wieczorem odbyło się czuwanie modlitewne, w czasie którego młodzież francuska zaprezentowała spektakl teatralny na temat dziejów chrześcijaństwa w tym mieście. W niedzielę, 17 sierpnia z rana, młodzi uczestniczyli w mszach św. parafialnych, a wieczorem grupa młodzieży z każdego kraju występowała z prezentację własnych narodowych tradycji. Poniedziałek, 18 sierpnia 1997 r., wszystkie grupy zakwaterowane w diecezji La Rochelle udały się na spotkanie w Saintes, niewielkim miasteczku oddalonym kilkadziesiąt kilometrów od stolicy diecezji. W miasteczku oczekiwał na nich ks. biskup Pontier na mszy św. Potem były wspólne zdjęcia, posiłek, no i pożegnania. Popołudniem Polacy wyjechali w kierunku Paryża[12]. Natomiast grupa z Olsztyna kwaterowała przez 4 dni u rodzin francuskich na przedmieściach Paryża. Uczestniczyliśmy w spotkaniach modlitewnych, koncertach, katechezach, obok tego był także czas na zwiedzanie miasta.

W przeddzień zakończenia XII ŚDM, wieczorem 23 sierpnia, na hipodromie w Longchamp odbyło się wielkie czuwanie modlitewne młodzieży z Janem Pawłem II, w którym uczestniczyło około 800 tys. osób. Było ono połączone z liturgią sakramentu chrztu świętego i bierzmowania. Wśród katechumenów byli młodzi przedstawiciele wszystkich kontynentów. „Młodzi przyjaciele – powiedział w homilii Jan Paweł II – przez namaszczenie chrzcielne staliście się członkami świętego ludu. Przez namaszczenie bierzmowania otrzymaliście pełny udział w misji Kościoła. Kościół, do którego należycie, ufa wam i liczy na was. Niech wasze życie chrześcijańskie będzie – jak to pięknie określił św. Ireneusz – stopniowym >przyzwyczajaniem się < do życia z Bogiem, abyście byli misjonarzami Ewangelii”.

Punktem kulminacyjnym XII ŚDM w Paryżu była uroczysta Eucharystia, którą Ojciec Święty sprawował dla ponad miliona młodych na hipodromie w Longchamp ze 160 krajów świata. W przemówieniu powitalnym kard. Jean-Marie Lustiger w imieniu młodych podziękował Janowi Pawłowi II za umocnienie ich w wierze oraz za pokój i radość, którymi zostały wypełnione ich serca. W homilii Papież nawiązywał do pytania uczniów z Ewangelii św. Jana: „Nauczycielu, gdzie mieszkasz?”, które stanowiło motto ŚDM. Jan Paweł II, kończąc homilię, mówił: „Młodzi przyjaciele, wasza droga nie kończy się tutaj. Czas nie zatrzymuje się dzisiaj. Idźcie na drogi świata, na drogi ludzkości, pozostając zjednoczeni w Kościele Chrystusowym! Kontemplujcie nieustannie chwałę i miłość Boga, a otrzymacie światło, byście mogli budować cywilizację miłości i pomagać ludziom dostrzegać świat przemieniony przez odwieczną Mądrość i miłość”[13].

Kilka dni później jeden z uczestników XII ŚDM pisał o spotkaniu: „Jego pielgrzymka -Jana Pawła II (przypis aut.) – do Paryża z młodymi i pośród młodych była przeżyciem porywającym. Młodzi ludzie postrzegają Papieża jako jednego z nich, ale są zarazem świadomi subtelnej różnicy: oni, młodzi, poszukują Boga; on jest tym, który niesie im Boga”. W czasie ŚDM Jan Paweł II ukazał młodzieży dwa wzorce, Teresę od Dzieciątka Jezus oraz Fryderyka Oznama. W czasie Światowych Dni Młodzieży wyniósł na ołtarze, bł. F. Oznama 22 sierpnia w czasie mszy św. w katedrze Notre-Dame a św. Tereskę z Lisieux Jan Paweł II zapowiedział że w niedzielę misyjną 19 października 1997 r. w Rzymie ogłosi Doktorem Kościoła[14].

Na koniec Eucharystii Ojciec Święty pożegnał młodych w języku francuskim, angielskim, hiszpańskim, niemieckim, polskim, ukraińskim, słowackim, czeskim, chorwackim, koreańskim, wietnamskim i włoskim. Kończąc Ojciec Święty zaprosił młodych na kolejny Światowy dzień Młodzieży do Rzymu w Jubileuszowym roku 2000.

Następne XIII i XIV Światowe Dni Młodzieży miały wymiar diecezjalny. Młodzież gromadziła się w Niedzielę Palmową wokół swego biskupa na wspólnej Eucharystii.

Piętnaste ŚDM odbyły się w dniach 15-20 sierpnia w Rzymie. Dwa miliony dwieście tysięcy młodych w tym czasie rozważało słowa: „A słowo stało się Ciałem i zamieszkało wśród nas” (J 1, 14). Z archidiecezji warmińskiej w spotkaniu młodych całego świata uczestniczyła grupa ponad 200-osobowa. Około stu osób wyjechało z Neokatechumenatem, a drugie sto z Duszpasterstwem Młodzieży Archidiecezji Warmińskiej. Grupa młodych jadąca z Duszpasterstwa Młodzieżowego przed przybyciem do Rzymu brała udział w spotkaniu z młodymi w diecezji Lucca. Tam też była podejmowana przez rodziny włoskie. W diecezji młodzież przebywała w dniach 11-14 sierpnia. Po kilkudniowym pobycie w diecezji Lucca młodzież autokarami udała się do Rzymu. Punktem kulminacyjnym spotkaniem XV ŚDM była msza św. pod przewodnictwem Jana Pawła II na Tor Vergata 20 sierpnia 2000 r. Ojciec Święty w homilii do młodych mówił: „Moi drodzy! Powracając do waszych rodzinnych ziem, postawcie Eucharystię w centrum swojego życia osobistego i wspólnotowego. Kochajcie ją, adorujcie ją, sprawujcie ją przede wszystkim w niedzielę, dzień Pański. Żyjcie Eucharystią, dając świadectwo miłości Boga do ludzi. Powierzam wam, drodzy przyjaciele, to, co jest największym darem Boga dla nas, pielgrzymów na drogach czasu, ale żywiących w sercu pragnienie wieczności”.

Dalej Ojciec Święty zwrócił się do młodzieży, by nie zabrakło tych, którzy będą sprawować Eucharystię, tych, którzy będą nieść Chrystusa. Mówił: „Oby w każdej wspólnocie mógł być zawsze kapłan, który sprawuje Eucharystię. Dlatego proszę Boga, aby rozkwitały wśród was liczne i święte powołania do kapłaństwa. Kościół potrzebuje tych, którzy sprawować będą również dzisiaj z czystym sercem Eucharystyczną ofiarę. Kościół nie może być pozbawiony napełnionej miłością i wyzwalającej obecności Jezusa żywego w Eucharystii!”. Po zakończonej Eucharystii Ojciec Święty zaprosił młodzież na kolejne spotkanie do Toronto w Kanadzie[15].

Szesnasty Światowy Dzień Młodzieży obchodzony był w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową 8 kwietnia 2001. Tematem spotkania były słowa: „Jeśli kto chce iść za Mną, niech się zaprze samego siebie, niech co dnia bierze krzyż swój i niech Mnie naśladuje” (Łk 9, 23). Młodzież gromadziła się na spotkaniach modlitewnych wokół swych duszpasterzy.

Kolejny XVII Światowy Dzień Młodzieży w wymiarze międzynarodowym odbył się w Toronto, w Kanadzie, w dniach 23-28 lipca 2002. Mottem rozważań były słowa: „Wy jesteście solą dla Ziemi... Wy jesteście światłem świata” (Mt 5, 13-14). Z archidiecezji warmińskiej do Toronto udała się kilkunastoosobowa grupa. W homilii na zakończenie XVII ŚDM Jan Paweł II zwrócił się z prośbą do młodych słowami: „Pan wzywa Was – młodych - do dokonywania wyboru między dwoma głosami rywalizującymi o wasze dusze. Decyzja ta jest istotą i wyzwaniem Światowego Dnia Młodzieży. Dlaczego przybyliście ze wszystkich stron świata? Po to, by powiedzieć: Panie, do kogoż pójdziemy? Ty masz słowa życia wiecznego (J 6,68). Jezus - zażyły przyjaciel każdego młodego człowieka - ma słowa życia. Świat, który otrzymujecie w dziedzictwie, jest światem, który rozpaczliwie potrzebuje nowego sensu braterstwa oraz ludzkiej solidarności. Jest to świat, który potrzebuje uzdrowienia poprzez dotyk pięknem i bogactwem Bożej miłości. Ten świat potrzebuje świadków takiej miłości. Potrzebuje Was - abyście byli solą dla ziemi i światłością dla świata”. W tym samym czasie młodzi, którzy nie mogli wyjechać do Toronto z różnych powodów, mogli uczestniczyć w spotkaniu młodzieży w Wadowicach. Z archidiecezji warmińskiej w Wadowicach uczestniczyło w równoległym spotkaniu kilkadziesiąt osób.

A potem XVIII Światowy Dzień Młodzieży przeżywany był przez młodych w kościołach lokalnych w Niedzielę Palmową 13 kwietnia 2003. Mottem spotkania były słowa: „Oto Matka twoja” (J 19, 27). Jan Paweł II w orędziu do młodych pisał: „Drodzy młodzi, wy wiecie: chrześcijaństwo nie jest opinią i nie polega na próżnych słowach. Chrześcijaństwo to Chrystus! To Osoba, to Żyjący! Spotkać Jezusa, kochać Go i sprawić, by był kochany - oto chrześcijańskie powołanie. Maryja jest wam dana, by pomóc wam wejść w bardziej szczery i osobisty kontakt z Jezusem. Swoim przykładem Maryja uczy was utkwienia spojrzenia miłości w Nim, który ukochał nas jako pierwszy. Swoim wstawiennictwem formuje w was serce uczniów zdolnych słuchać Syna, który objawia autentyczne oblicze Ojca i prawdziwą godność człowieka”.

Dalej Ojciec Święty pisał, że 16 października 2002 r. ogłosił „Rok Różańca”, wzywając wiernych do prastarej modlitwy maryjnej. Wezwał również młodzież do modlitwy różańcowej. Pisał: „Nie wstydźcie się odmawiać Różańca sami, kiedy idziecie do szkoły, na uczelnię czy do pracy, na ulicy i w środkach komunikacji publicznej; przyzwyczajajcie się odmawiać go ze sobą, w waszych grupach, ruchach i stowarzyszeniach; nie wahajcie się proponować go w domu waszym rodzicom i rodzeństwu, gdyż on ożywia i umacnia więzy pomiędzy członkami rodziny. Ta modlitwa pomoże wam być mocnymi w wierze, stałymi w miłości i radosnymi i wytrwałymi w nadziei”. Kończąc list do młodych, zaprosił ich do Kolonii na spotkanie młodych całego świata w 2005 r.

W archidiecezji warmińskiej uroczystości diecezjalne odbyły się w parafii Najświętszego Serca Pana Jezusa pod przewodnictwem ks. arcybiskupa Edmunda Piszcza. Uroczystość zgromadziła rzesze młodych z Olsztyna i pobliskich miejscowości. W homilii ks. arcybiskup mówił do młodych, by kierowali się w życiu przykazaniami Bożymi, a jako wzór życia współczesnego chrześcijanina wskazał na Maryję, która była wierna Bogu mimo wielu wątpliwości i pytań, które rodziły się w jej sercu.

W 2004 r. XIX Światowy Dzień Młodzieży miał wymiar diecezjalny. Odbył się w Niedzielę Palmową 4 kwietnia 2004. Mottem spotkań były słowa: „Chcemy ujrzeć Jezusa” (J 12, 21). W archidiecezji warmińskiej uroczystości diecezjalne odbyły się w parafii Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Olsztynie pod przewodnictwem ks. arcybiskupa Edmunda Piszcza, który w homilii skierowanej do młodych zgromadzonych w świątyni zachęcał, by kroczyli za Chrystusem, jak za swym Mistrzem.

Rok 2005 był czasem przełomowym w Kościele rzymskokatolickim. Dnia 2 kwietnia 2005 r. odszedł do domu Ojca wielki papież Jan Paweł II. Śmierć Ojca Świętego wśród młodych wyzwoliła ogromną potrzebę modlitwy. Młodzież gromadziła się w świątyniach, pod krzyżami i pomnikami papieskimi na modlitwie. W Olsztynie późnym wieczorem odbył się marsz spod krzyża papieskiego przy stadionie do kościoła Chrystusa Odkupiciela Człowieka, gdzie około 22:30 ks. bp Jacek Jezierski odprawił mszę św. przy wypełnionej po brzegi świątyni. W dniu następnym po południu pod przewodnictwem ks. arcybiskupa Edmunda Piszcza i kilkudziesięciu kapłanów odprawiona została msza św. przy udziale kilkudziesięciu tysięcy osób w intencji zmarłego papieża. Nowym papieżem został wybrany kard. Józef Ratzinger, który przyjął imię Benedykt XVI. Gospodarzem kolejnego spotkania młodych w Kolonii był więc już nowy papież Benedykt XVI.

Mottem XX ŚDM były słowa: „Przybyliśmy oddać Mu pokłon” (Mt 2,2). To niezwykłe spotkanie „dwóch” Papieży odbyło się w dniach 16-21 sierpnia 2005 r. Benedykt XVI kontynuuje pielgrzymi szlak i spotyka się z młodymi. W sercach brzmi jeszcze żywa pamięć Jana Pawła II, ale Benedykt XVI wskazał młodym kierunek dalszej drogi: Adorację, Eucharystię i moc Bożego Słowa. Tak oto mówił papież do młodych w Kolonii 21 sierpnia 2005 r.: „Drodzy przyjaciele! Czasami, na początku, może wydać się niewygodne zaplanowanie w niedzielę także Mszy świętej. Ale jeśli się postaracie, przekonacie się, że to właśnie stanowi właściwe centrum wolnego czasu. Nie dajcie się odwieść od udziału w niedzielnej Eucharystii i pomóżcie również innym w jej odkryciu. Oczywiście do tego, aby przyniosła ona radość, której potrzebujemy, musimy nauczyć się coraz bardziej ją rozumieć w jej głębi, musimy nauczyć się ją miłować. Zobowiążmy się do tego, bo warto! Odkryjmy głębokie bogactwo liturgii Kościoła i jej prawdziwą wielkość: nie my urządzamy święto dla siebie, lecz to sam Bóg żywy przygotowuje dla nas święto. Wraz z miłością do Eucharystii odkryjecie także sakrament Pojednania, w którym miłosierna dobroć Boga pozwala wciąż na nowo zaczynać nasze życie”. Homilię Benedykt XVI kończył słowami, w których wzywał młodych do kroczenia za Chrystusem, do dawania świadectwa o Jezusie Chrystusie[16].

Z archidiecezji warmińskiej w spotkaniu uczestniczyło około 300 osób. Do Kolonii wyjechali w kilku grupach, większych i mniejszych. Gros młodych pochodziło z Olsztyna, ale byli także z mniejszych miejscowości. Największa grupa, prawie 100-osobowa, wyruszyła do Kolonii z parafii św. Franciszka z Asyżu z dzielnicy Kortowo w Olsztynie. Grupie tej przewodził ks. Piotr Podolak.

W roku 2006, 9 kwietnia obchodzono XXI ŚDM był w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową . Tematem przewodnim tych dni były słowa: „Twoje słowo jest lampą dla moich stóp i światłem na mojej ścieżce” (Ps 119, 105). Centralne uroczystości w archidiecezji warmińskiej odbyły się w parafii Odkupiciela Człowieka w Olsztynie. Uroczystościom przewodniczył ks. arcybiskup Edmund Piszcz. Główny celebrans w homilii uwrażliwiał młodzież, by kroczyła za Chrystusem, który rozświeca wszelkie ciemności, że jest lampą, która wskazuje kierunek naszego życia. Młodzież spotykała się także w innych kościołach archidiecezji w tym dniu na wspólnej Eucharystii.

W dekanacie Rozogi uroczystej mszy św. młodzieżowej przewodniczył ks. bp Jacek Jezierski. Ponadto uroczyste msze św. odprawione były w Braniewie, Barczewie, Bartoszycach, Dobrym Mieście, Dąbrównie, Fromborku, Górowie Iławeckim, Jezioranach, Kętrzynie, Korszach, Mrągowie, Nidzicy, Olsztynie – Gutkowie, Olsztynku, Ornecie, Ostródzie, Reszlu i Szczytnie. W Ostródzie młodzież maturalna po mszy św. o godz. 9:00 zdawała egzamin maturalny z religii. Natomiast wieczorem został wystawiony spektakl pod tytułem „Pasja”[17].

3. Dzień młodzieży w 2007 r.

Ojciec Święty Benedykt XVI skierował orędzie do młodych na XXII Światowy Dzień Młodzieży. Jego mottem są słowa z Ewangelii św. Jana: „Abyście się wzajemnie miłowali, tak jak Ja was umiłowałem” (J 13,34). Tym razem XXII ŚDM obchodzony był w wymiarze diecezjalnym w Niedzielę Palmową 1 kwietnia 2007 r. W archidiecezji warmińskiej uroczystości centralne odbyły się w parafii Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Olsztynie. Ponadto młodzież gromadziła się we wszystkich kościołach archidiecezji na wspólnej mszy św., tabela poniżej ukazuje miejscowości, w których odbyły się uroczyste celebracje Eucharystii.

Uroczyste Celebracje Liturgii Eucharystycznej w Niedzielę Palmową 1 kwietnia 2007 r. w wybranych Kościołach Archidiecezji Warmińskiej Dzień Młodzieży:

Lp.

Miejscowość

Parafia

Godz.

Celebrans

Uwagi

  1.  

Barczewo

Św. Anny

11:30

Ks. kan. mgr lic. Marek Paszkowski

 

  1.  

Bartoszyce

Św. Jana Ewangelisty

15:00

Ks. inf. Dr Adolf Setlak

 

  1.  

Biskupiec

Św. Jana Chrzciciela

9:00

Ks. mgr Wiesław Badura

 

  1.  

Braniewo

Św. Katarzyny

11:00

Ks. prał. Tadeusz Brandys

 

  1.  

Dąbrówno

Niepokalanego Poczęcia NMP

12:00

Ks. prał. mgr lic Marian Glinkowski

 

  1.  

Dobre Miasto

Najświętszego Zbawiciela

18:00

Ks. kan. Mgr lic. Stanisław Zinkiewicz

 

  1.  

Frombork

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny

11:00

Ks. prał. Kan. Mgr Tadeusz Graniczka

 

  1.  

Górowo Iławeckie

Najświętszego Serca Pana Jezusa

12:00

Ks. kan. Mgr Józef Gawrylczyk

 

  1.  

Jeziorany

Św. Bartłomieja

11:00

Ks. kan. Mgr Stanisław Jasiński

 

  1.  

Kętrzyn

Św. Katarzyny

19:00

 

Ks. prał. Dr Zygmunt

Klimczuk

 

  1.  

Korsze

Podwyższenia Krzyża Świętego i Matki Boskiej Miłosierdzia

11:00

Ks. kan. Janusz Budyń

 

  1.  

Lidzbark Warmiński

Św. Piotra i Pawła

18:00

Ks. prał. mgr Jerzy

Rożentalski

Uroczystości dekanalne

  1.  

Mrągowo

Św. Wojciech

10:30

Ks. prał mgr lic. Wiesław Świdziński

 

  1.  

Nidzica

Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny

11:30

Ks. prał. Mgr Tadeusz Lewdarowicz

 

  1.  

Olsztyn - Gutkowo

Św. Wawrzyńca

12:00

Ks. Henryk Korzeniowski

 

  1.  

Olsztyn

Chrystusa Odkupiciela Człowieka

11:30

Ks. kan. prał. Andrzej Pluta

Uroczystości Diecezjalne

  1.  

Olsztynek

Najświętszego Serca Pana Jezusa

10:30

Ks. kan. mgr lic. Stanisław Pietkiewicz

 

  1.  

Orneta

Świętego Jana Chrzciciela

13:00

Ks. kan. mgr Tadeusz Alicki

Uroczystości dekanalne

  1.  

Ostróda

Niepokalanego Poczęcia Najśw. Maryi Panny

9:00

Ks. prał. mgr lic.

Roman Wiśniowiecki

Matura z religii po mszy św. i wieczorem spektakl – Pasja.

  1.  

Reszel

Św. Piotra i Pawła

9:00

Ks. prał. kan. Dyzma Wyrostek

 

  1.  

Rozogi

Świętej Marii Magdaleny

12:00

Ks. prał mgr Józef Dziwik + ks. prał. Józef Midura

 

  1.  

Szczytno

Niepokalanego Poczęcia NMP

10:00

Ks. prał. mgr Józef Drążek

Po mszy Droga Krzyżowa

Kończąc orędzie do młodych na XXII ŚDM, Benedykt XVI napisał: „Drodzy młodzi, zachęcam was, byście w tym duchu razem z waszymi biskupami w waszych diecezjach przeżyli najbliższy Światowy Dzień Młodzieży. Stanowi on ważny etap drogi w stronę spotkania w Sydney, którego tematem będą słowa: Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i staniecie się moimi świadkami (Dz 1, 8). Niechaj Maryja, Matka Chrystusa i Kościoła, dopomoże wam rozgłosić wszędzie krzyk tego, który przemienił świat: Bóg jest miłością!. Towarzyszę wam w modlitwie i z serca błogosławię”. W archidiecezji warmińskiej przygotowania do spotkania młodych w Sydney w 2008 r. rozpoczęły się w parafii św. Franciszka z Asyżu w Olsztynie, pod przewodnictwem ks. Piotra Podolaka.

Podsumowanie

Pokolenie tzw. Woodstock rządzi dziś jeszcze światem, ale dni tego pokolenia zapewne dobiegną końca. Młodzi otwarci na dobro ludzkie szukają czegoś więcej, niż oferuje poprawny politycznie świat, nie zachłystują się deprawacją i luzem w imię źle pojętej wolności. Ostatnie dziesięciolecia pokazują, że wchodzące pokolenia czują głód wartości moralnych, jakie przyniósł nam Chrystus, a które Kościół głosi nieprzerwanie przez dwa tysiąclecia. Szczególnie dziś, kiedy wzmaga się zło, potrzebni są świadkowie Ewangelii Chrystusowej. Współczesny świat należy do pokolenia JP II. Świat potrzebuje ludzi świętych, bo tylko tacy zmienią go na lepszy. Zaryzykuję stwierdzenie, że Jan Paweł II żył permanentnie w stanie łaski uświęcającej. Często korzystał z sakramentu pokuty. To była jego siła - Jego świętość. Nie poddał się złu, nie uległ mu. Ale zło dobrem zwyciężał. Nie bójmy się być świętymi, tym pokonamy wszelkie zło.

Byliśmy świadkami idei nowej ewangelizacji, którą zapoczątkował Jan Paweł II, brat Roger z Taìze czy matka Teresa z Kalkuty. Wszyscy oni wierni byli Chrystusowi, to stanowiło o ich sile. Dzieła, które stworzyli, służą kolejnym pokoleniom szukającym prawdziwych wartości życia – życia z Bogiem. Są one tak blisko, bo na nich opiera się normalność, która prowadzi do – świętości.

 



[1] S. Chodźko. Młodzi pokolenia Jana Pawła II. Tekst na stronach www. sdm.org.pl

[2] Tamże.

[3] Międzynarodowy Rok Młodzieży. [w:] L’0serrvatore Romano (dalej LR) 1985 nr 3, s. 3-5.

[4] LR 1987 nr 6, s. 26 – 32.

[5] Tamże, s. 26.

[6] LR 1989 nr 8, s. 16-22.

[7] Relacja ustna ks. prał. Andrzeja Pluty, proboszcza parafii Chrystusa Odkupiciela Człowieka w Olsztynie. Wieloletniego duszpasterza młodzieży w archidiecezji warmińskiej.

[8] LR 1991 nr 8, s. 18 – 33.

[9] LR 1993 nr 11, s. 18 – 34.

[10] LR 1995 nr 3, s. 10 – 25.

[11] Archidiecezjalny Dom Rekolekcyjny w Gietrzwałdzie(dalej ADR), Dokumentacja wyjazdu na pielgrzymkę do Loreto w 1995 r.

[12] ADR. Dokumentacja wyjazdu na XII Światowy Dzień Młodzieży do Paryża w 1997 r.

[13] Homilia Jana Pawła II wygłoszona w czasie mszy św. na zakończenie XII Światowego Dnia Młodzieży w Paryżu 24 sierpnia 1997 r., LR 1997 nr 10, s. 30 – 32.

[14] Św. Teresa z Lisieux. Rozważania przed modlitwą „Anioł Pański”, LR 1997 nr 10, s. 32-33.

[15] LR 2000 nr 10, s. 6 – 31.

[16] LR 2005 nr 10, s. 13 – 35.

[17] ADR, Teczka – uroczystości archidiecezjalne Niedzieli Palmowej w roku 2006.