• 20180306_114307.jpg
  • 20180506_202237.jpg
  • 20180507_184304.jpg
  • 20180508_113817.jpg
  • 20180508_140322.jpg
  • 20180509_151605.jpg
  • 20180510_092047.jpg
  • img_1167.jpg

Ruszyły szaleństwa piłkarskie. Pierwsze oddechy emocji już za nami. Rzeczywistość polskiej kondycji piłkarskiej – jak na razie – sprowadziła nas na ziemię. Powróćmy jednak do tego, co jest bliższe sercu i rozumowi. Jest sobota – uroczy dzień, przynajmniej w północnej części Ojczyzny. Najpierw nad spokojne, wyciszone morze. Bijące fale morskie chcące powiedzieć, że ważnym jest także spokój serca, spokój ducha – to jakby przeciwieństwo do piłkarskiego szału. A teraz czas na podbój kolejnych odcinków drogi, tym razem wiodących nad jezioro. Po drodze szumiące lasy i polskie łany zbóż. Jakże piękna jest nasza Ojczyzna – także ta północna, często zapomniana. Mijamy szachownice polskiej roli, wzbogaconej ludzką pracą, na której widać zboża, łąki, uprawy wielu roślin.

Wartości są osią działalności dydaktyczno wychowawczej, ale obserwuje się zagubienie człowieka i rzesz społecznych w ich realizacji. Potrzeba więc szeroko rozumianej diagnozy owego zagubienia człowieka. Ważnym i nieodzownym działaniem każdej jednostki naukowej jest prowadzenie badań naukowych, organizacja konferencji czy wydawanie publikacji. Pragnę Wszystkich Państwa zainteresowanych problematyką - o której niżej mowa - zaprosić do włączenia się w wydanie dwóch publikacji książkowych. Wydawcą będzie Katedra Pedagogiki Katolickiej KUL w Stalowej Woli we współpracy z Katolickim Uniwersytetem w Ružomberku i Akademią Pedagogicznych Nauk Ukrainy w Kijowie.

 W dobie przemian społecznych, kulturowych, politycznych koniecznym jest pochylanie się nad sprawami codziennymi każdego człowieka. To pochylanie się może mieć różny charakter,  wymiar i zakres. Wydaje się, że w czasach występujących kryzysów – gospodarczego, kulturowego, ekonomicznego, tożsamości, autorytetu – istotnym jest pochylenie się nad sprawami socjalnymi człowieka. Jest to wyzwanie aktualne, które w coraz większym stopniu obejmuje różne grupy i środowiska. Temu wyzwaniu odpowiedź udzieliła zorganizowana przez Instytut Socjologii WZNoS KUL w Stalowej Woli i Spółdzielnię Socjalną „Konar” w Tarnobrzegu, konferencja naukowa w dniu 30 maja 2012 roku na KUL w Stalowej Woli.

Istotnym elementem każdego rozwoju jest podejmowanie określonych wysiłków, działań, współpracy. Dotyczy to także działalności naukowej, która wprost wymaga kooperacji pomiędzy różnymi jednostkami. Zakres i materia współpracy może obejmować różne kwestie. Do najczęstszych nalezy organizacja konferencji naukowych, wydawanie publikacji, przygotowanie kadr czy szeroko rozumiana wymiana – choćby studencka. Od paru lat tego typu współpraca istnieje z wieloma jednostkami – głównie z Europy.

Z inicjatywy przedstawicieli biskupów pięciu episkopatów krajów Europy – Czech, Polski, Słowacji, Ukrainy, Węgier – powołana została Międzynarodowa Rada Pedagogiki Katolickiej, na czele której jako przewodniczący stanął Jego Eminencja Péter kard. Erdő – Prymas Węgier  a zarazem Przewodniczący Konferencji Episkopatów Europy. Ze strony Czech Radę reprezentuje Abp Jan Graubner, ze strony Polski – Abp prof. Andrzej Dzięga, ze strony Ukrainy – Bp Marcjan Trofimiak, zaś ze strony Słowacji – Bp prof. Stanisław Stolarik.

Czy, aby w dobrym kierunku? A jeśli - to dlaczego? Czy rzeczywiście we właściwym kierunku? Kto dziś nam odpowie na to pytanie? Szukasz i ty odpowiedzi? Powiedz dlaczego? Liczysz może na właściwą odpowiedź? Jesteś naprawdę tego świadomy? Proponuję, abyś zanim przejdziesz dalej zastanowił się nad tym. Pytania te są ze wszech miar konieczne. Powiesz, dlaczego – a to dlatego, że dotyczą także i Ciebie, oczywiście mnie również. Gwarantuję, że ta kwestia jest każdemu bliska, kto tylko żyje na tym świecie. Są to wyzwania stawiane wobec każdego z nas, wyzwania prowadzące ku…

W czasach dzisiejszych coraz trudniej o wzorce i autorytety mające wpływ na formację współczesnego młodego człowieka. Niejednokrotnie przyczyną tego stanu rzeczy są działania mediów, grup politycznych czy określona tendencja grup społecznych. Człowiek młody często staje w chaosie wartości i wyboru, które mają zasadniczy wpływ na jego wychowanie. Koniecznym zatem wydaje się poddanie pod refleksję tej kwestii przez różne środowiska, grupy, podmioty w celu odrodzenia myśli i troski oraz podjęcia stosownych działań. Jednym z takich działań jest na nowo ukazywanie niepodważalnych osobowości, które w historii i czasach współczesnych mogą stać się punktem odniesienia dla młodego człowieka.

Dopiero poranek dnia wstaje. Jest środa - 16 maja – dzień papieski. Można zapytać: czy tu na Ukrainie, w tym dniu, ktoś jeszcze pamięta w modlitwie o Janie Pawle II? Jestem o to spokojny. Wiem, że jest wiele serc i umysłów, które żyją Jego pontyfikatem. Jego obecność przed laty na tej ziemi pozostawiła niezatarty ślad pamięci. To właśnie do tego Narodu Jan Paweł skierował wówczas m.in. słowa: „Już od dawna bardzo cenię naród ukraiński. Znane mi są liczne cierpienia i niesprawiedliwości, jakich doświadczyliście. Te fakty były i nadal są przedmiotem mojej wielkiej troski. Wiem także i o zmaganiach Ukraińskiej Cerkwi Katolickiej w ciągu stuleci o zachowanie wierności Ewangelii i jedności z następcą św. Piotra. Nie mogę zapomnieć niezliczonych ukraińskich, w większości bezimiennych męczenników w przeszłości i w czasach współczesnych, którzy woleli oddać swe życie, niż wyrzec się wiary. Przypominam o tym, aby podkreślić moje poszanowanie dla Cerkwi Ukraińskiej i jej wiernych, utwierdzonych w cierpieniu”.