• 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg

Stawianie dziecku wymagań w sposób jasny, spokojny i stanowczy jest sztuką, której możemy się uczyć bez problemu w każdym wieku. Musimy jedynie dokonać świadomych wyborów. „Mądra miłość” wyraża się między innymi umiejętnością wyznaczenia dziecku jasnych zasad i granic jego postępowania. Wymagania są ważnym i koniecznym elementem dla rozwoju dziecka. Spełniają one swoją rolę tylko wtedy, gdy towarzyszy im miłość. Dziecko kochane, wykonując zadania wyznaczone przez rodziców, traktuje je jak codzienną czynność, a nie przymus. Uważa wymagania za „normalny” element życia i nie widzi w tym nic złego. Miłość nie oznacza całkowitego braku wymagań, a wręcz przeciwnie. Rodzic przede wszystkim powinien dobrze znać możliwości swojego dziecka i dostosować do nich poziom wymagań. Wbrew często obiegowej opinii, dziecko oczekuje od rodziców owych wymagań. Wymagania te jednak winny być wynikiem troski i miłości wobec dziecka. Dowodem na to jest przedstawiony poniżej apel dziecka, wykreowany na podstawie wieloletnich badań psychologicznych.

Ważnym elementem w rozwoju każdej nauki jest prowadzenie badań, organizowanie dyskusji, sesji czy konferencji. Dla rozwoju idei pedagogiki katolickiej istotnym elementem są prowadzone permanentne badania. Od kilku już lat prowadzone są one w różnych grupach, pod wieloma aspektami i w wielu obszarach. W tym momencie teren badań obejmuje nie tylko Polskę, ale grupa naukowców z wielu innych krajów prowadzi tego typu badania (Słowacja, Ukraina, Czechy, Węgry). Dzięki nim powstało już bardzo wiele znakomitych publikacji, prac naukowych (magisterskich, doktorskich i habilitacyjnych), a ponadto ukazało się drukiem wiele cennych artykułów naukowych. Rozwój badań obejmuje coraz to więcej środowisk. Podobnie też w ramach prowadzonego seminarium naukowego z pedagogiki katolickiej przez ks. Prof. Jana Zimnego grupa studentów z pedagogiki przygotowuje kolejne prace magisterskie z zakresu pedagogiki katolickiej głównie oparte na empirii. Prace te obejmują szerokie spektrum zagadnień, które stanowią ważny obszar życia ludzkiego związanego z pedagogiką katolicką.

Starożytna mądrość powiada, że „Dobre drzewo dobrym owocem okrywa, dobry człek z dobrych czynów poznawany bywa”. Nie ulega wątpliwości, że dobrych rzeczy, osób wokół nas bywa wiele. Nie zawsze jednak je rozpoznajemy. Jedynie czyny ich dają nam zrozumieć kimś są. Każde dobre i piękne rzeczy nieraz wiele kosztują. W życiu człowieka bywa, że nawet dobry człowiek jest wiecznym nowicjuszem. A więc i strona, i tworzący ją – jesteśmy i zapewne pozostaniemy wiecznymi nowicjuszami. Jak każdy nowicjusz popełnia błędy za które przepraszamy.


Przeżywamy kolejny miesiąc nowego roku 2012, który oprócz własnych zdarzeń, realizacji wielu zadań, obfitował będzie w sprawy trudne jeszcze dziś do przewidzenia. Jedne dotyczyć będą spraw społecznych, inne politycznych, jeszcze innych religijnych. Jest to poniekąd naturalna kolej rzeczy. Każdy z nas na miarę własnych możliwości, funkcji i zaangażowania włączał się będzie w różne wydarzenia.

   

W dniu 14 lutego świętujemy wspomnienie Św. Cyryla i św. Metodego – Patronów Europy. Fakt ten przywołuje w pamięci wiele zdarzeń nie tylko z życia Patronów, ale i Błogosławionego Jana Pawła II. Warto zatem przywołać historię tamtych dni a przede wszystkim dzieła jakie zostały dokonane i pozostały dla nas.

Na przestrzeni ostatniego tysiąclecia stosunki między Węgrami i Polską układały się bardzo dobrze, a wręcz można by je określić mianem wzorowych. Po zmianach politycznych z dekady lat 90-tych nadal łączą nas serdeczne stosunki. W 1991 roku Polska dodatkowo podpisała z Węgrami Układ o Dobrosąsiedzkiej i Przyjaznej Współpracy i był to jedyny przypadek, gdy taki pakt zawarto z krajem, z którym nasze państwo nie posiada bezpośredniej granicy. Obszary współpracy obejmują niemal wszystkie dziedziny życia. Wielu z nas dobrze pamięta intensywną współpracę na szczeblu kościelnym, gdy na stolicy biskupiej w Sandomierzu w latach 2002-2009 był Jego Ekscelencja Ksiądz Biskup Andrzej Dzięga, obecnie Metropolita Szczecińsko-Kamieński. Powstało wówczas wiele cennych inicjatyw, które zaangażowały różne środowiska tych krajów, głównie na polu duszpasterskim, naukowym, kulturalnym.   

Od trzech lat w Stalowej Woli wydawane były w ramach Katedry Pedagogiki Katolickiej czasopisma naukowe: „Pedagogia Ojcostwa” w wersji polskiej i „Katolikus Pedagogia” w wersji węgierskiej. Czasopisma te podejmowały problematykę wychowania, kształcenia, refleksji zarówno nad ojcostwem szeroko pojętym jak i pedagogiką katolicką jako modelem wychowania a w przyszłości kierunkiem kształcenia. W oparciu o zaplanowaną strategię ale też i z przyczyn obiektywnych – niezależnych od Zespołu Redakcyjnego – od lutego 2012 roku czasopisma te będą nadal wydawane przez Zespół w nieco zmienionym składzie. Czasopismo „Katolikus Pedagogia” wydawane będzie w Budapeszcie w niezmienionej formie, strukturze, szacie graficznej. Odpowiedzialnym ze strony polskiej będzie dotychczasowy redaktor naczelny ks. Prof. Jan Zimny, który obecnie pełnił będzie w Zespole Redakcyjnym funkcję zastępcy Redaktora Naczelnego.

Do cyklicznych konferencji organizowanych przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej Wydziału zamiejscowego nauk o Społeczeństwie KUL w Stalowej Woli, należy konferencja „Rodzina Bogiem silna…”. Corocznie w grudniu kolejna konferencja poświęcona jest tematyce rodzinnej w różnym jej aspekcie. W dniu 15 grudnia 2011 roku w Stalowej Woli, odbyła się kolejna na temat „Wyzwania i oczekiwania wobec współczesnej rodziny”, z udziałem studentów prawa Wydziału Zamiejscowego Prawa i Nauk o Gospodarce KUL w Stalowej Woli. Wprowadzenia w tematykę konferencji dokonał ks. Prof. Jan Zimny – Kierownik Katedry, który jednocześnie jako pierwszy przedstawił swój referat na temat: „Autorytet rodziców warunkiem pedagogii”. Tradycyjnie pojmowany autorytet rodziców ulega zmianie. Kiedyś zachowywały znaczną trwałość przekazywane dzieciom przez rodziców tradycje, wiedza pokoleń, obyczaje, przyzwyczajenia, różne stereotypowe zachowania. Obecne zmiany cywilizacyjne i technologiczne burzą tę trwałość w stopniu zagrażającym ciągłości doświadczeń. Przekaz międzypokoleniowy traci swe dawne znaczenie.