• 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg

Przeżywamy Tajemnicę, która pobudza nas do refleksji nad naszym życiem w wymiarze przeszłym, teraźniejszym i przyszłym. Kiedy spoglądamy w przeszłość – staje przed nami obraz tego, co się wydarzyło a więc rzeczywistość przeżytych radości, zmagań, prób, doświadczeń czy zwycięstw. Są karty historii, które z racji powagi treści wysuwają się na pierwszy plan. Myślę, tu o naszych wyborach dróg życiowych, podejmowanych decyzjach. Jedni w atmosferze radości, inni w atmosferze ciężaru krzyża wzrastali, aby stać się narzędziem Pana. Wszystkich nas łączy wiara w Jezusa Chrystusa. Łączy nas jeden Kościół do którego przynależymy, a do którego wprowadziła nas miłość Chrystusa i miłość Matki Jego – Maryi.

W dniu 02 kwietnia mija siódma rocznica śmierci Jana Pawła II Wielkiego. Z kolei za miesiąc, czyli 01 maja obchodzić będziemy pierwszą rocznicę wyniesienia Go na ołtarze – ogłoszenia błogosławionym. Poniżej prezentujemy wspomnienie jednego ze znanych profesorów pedagogiki nie tylko w Polsce, dla którego osoba Ojca Świętego miała szczególne znaczenie. Takie znaczenie lub podobne zapewne ma dla nas wielu osoba Jana Pawła II, który wciąż żyje w sercach i pamięci współczesnego pokolenia. szczególnie w tych dniach przychodzi nam na pamięć Jego pontyfikat trwający niemal 27 lat. Niech zatem poniższa refleksja będzie dla każdego z nas wprowadzeniem w tajemnicę nauczania Wielkiego Papieża Polaka, który pozostawił nam wielki depozyt wiary.

Pontyfikat Jana Pawła II zapisał się wyraźnie w świadomości Kościoła powszechnego i polskiego wyznaczając ważny etap wędrówki Ludu Bożego poprzez dzieje świata. Papież Słowiański przyniósł do Rzymu entuzjazm narodu polskiego przygniecionego ciężkim doświadczeniem komunizmu a jednocześnie pełnego optymizmu i ufności wobec Boga, obecnego w historii zbawienia. Głosił z odwagą Chrystusa - Odkupiciela człowieka przypominając znękanej wojnami ludzkości, że tylko w Bogu może znaleźć rozwiązanie trudnych problemów wynikających z egoizmu, chęci panowania i zagarniania dóbr ziemskich. Przypominał, że człowiek nie jest sam na świecie, ale idzie z nim Chrystus odsłaniający prawdziwe oblicze Boga - Ojca Miłosierdzia, który przygarnia każdego człowieka i nikomu nie odmawia miłości przebaczającej, czułej i wrażliwej na krzywdę.

W środę, 28 marca 2012 w WZNoS KUL w Stalowej Woli miała miejsce interdyscyplinarna konferencja naukowa na temat: Człowiek w refleksji Jana Pawła II. Jej celem było przybliżenie zgromadzonej publiczności bogactwa treści, jakie błogosławiony Jan Paweł II łączył w swoich tekstach ze słowem „człowiek” i wspólny namysł nad tym, jakie aspekty jego znaczenia uważał za najważniejsze, które i dlaczego akcentował w tekstach skierowanych do różnych odbiorców? W ten sposób pragnęliśmy lepiej i wierniej poznawać myśl papieską a także odczytywać jej pedagogiczne (i katechetyczne) przesłanie. Konferencję zorganizowaną przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej we współpracy z przedstawicielami Koła Naukowego Paideia otworzył ks. dr Jerzy Dąbek, a na jej program złożyły się 4 referaty: dr Anny Różyło (WZNoS): Znaczenie słowa „człowiek” w „Liście do rodzin” i jego pedagogiczne konsekwencje, dr Anny Kozłowskiej (UKSW): Obraz „człowieka” w tekstach literackich Karola Wojtyły-Jana Pawła II, dra Wacława Kędziora (WZNoS): Człowiek chory w nauczaniu Jana Pawła II i ks. dra Jacka Kucharskiego (UKSW): Spojrzenie na godność i powołanie kobiety według Listu apostolskiego Mulieris dignitatem Jana Pawła II.

To już niemal stał się standard, że w konferencjach naukowych organizowanych na Katolickim Uniwersytecie Lubelskiem Jana Pawła II w Stalowej Woli, czynny udział biorą ludzie młodzi – studenci, którzy z wielkim zaangażowaniem przygotowują aktualne tematy z życia i dla życia wzięte. Szczególnie grupą aktywną w tym obszarze działalności naukowej są studenci prawa i pewna grupa studentów z pedagogiki. Dla tej grupy studentów tego typu wyzwania, jak zorganizowanie konferencji czy przygotowanie wystąpienia, nie jest czymś, co budzi lęk. Stąd też w ostatnim czasie pojawiło się wiele ciekawych inicjatyw studenckich dotyczących zorganizowania konferencji naukowych i to na bardzo interesujące tematy. W dniu 28 marca 2012 roku Katedra Pedagogiki Katolickiej wraz ze studentami prawa zorganizowała sesję naukową na temat: „Dżuma XXI wieku”.

1. Z dwóch powodów jest ojciec związany z nową ustawą o oświacie. Brał Ojciec udział w jej przygotowaniu, a teraz – jako dyrektor liceum – w jej realizacji. Czym kierowano się przy formułowaniu tekstu tej ustawy?

Przyjęta 19 grudnia 2011 r., przy 80 proc. głosów za, ustawa o oświacie i wychowaniu jest pierwszym owocem długiej i żmudnej pracy. Stoi za nią wysiłek 10 lat pracy. Od roku 2002 pani prof. Rózsa Hoffmann [obecnie odpowiedzialna za edukację sekretarz stanu w Ministerstwie Zasobów Narodowych - Nemzeti Erőforrás Minisztérium] z grupą roboczą opracowywali podstawowe zasady, cele i priorytety. Staraliśmy się stworzyć koncepcję zrównoważoną, np. gdy chodzi o treści, zawartość programu oświatowego czy zasady jego realizacji.

Jak zapewne wiadomo, każdego roku w dzień 23 marca obchodzimy Dzień Przyjaźni Polsko – Węgierskiej. W tym roku w miejscowości Domos - pięknej wiosce węgierskiej leżącej w pobliżu Visegradu - miasta znanego z podpisania umowy międzynarodowej - odbyła się polsko - węgierska Uroczystość zorganizowana właśnie z okazji Dnia Przyjaźni obu Narodów – Polskiego i Węgierskiego. Jak wiemy, dzień ten został ogłoszonym w 2007 roku zarówno przez węgierski jak i polski parlament. W uroczystości wzięło bardzo wiele osób, wśród których byli przedstawiciele także Polskiej Mniejszości Narodowej z Esztergomu. Uroczystości miały charakter głównie kościelny zaś uwieńczeniem jej było poświęcenie flag: polskiej i węgierskiej, które na stałe znajdą swe miejsce w Domoskim kościele.

1.  Pamiętam, był rok 1999, gdy podczas pewnych uroczystości spotkaliśmy się. To był moment początku naszej współpracy, która z czasem poszerzała się, obejmując różne obszary życia. W sumie od tamtego momentu niemal przez cały czas pracuje Pan na polskiej ziemi służąc obu Narodom. Proszę powiedzieć, czy na przestrzeni tych ponad 20 lat zauważył Pan rozwój owej współpracy?