• 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg

Już kilkakrotnie na tej stronie spotykaliście Państwo informacje w klimacie węgierskim. Prezentowane były m.in. instytucje zajmujące się kształceniem i wychowaniem młodego pokolenia bądź osoby, które wiele czyniły i wciąż czynią na rzecz pedagogii innych poprzez wieloraką działalność: edukacyjną, społeczną, duszpasterską itp. Trzeba kolejny raz podkreślić, iż Węgry jako Naród, ale i jako zaprzyjaźniony kraj z naszą Ojczyzną, tak wiele mają wspólnego. Niejeden raz miałem okazję, aby nie tylko być w tym kraju, ale spotkać się i bliżej poznać wielu wspaniałych osób – przedstawicieli różnych środowisk, w tym naukowych. Podczas mojego obecnego pobytu odbywała się konferencja z udziałem pracowników naukowych. Jedną z kolejnych osób, którą poznałem był dr Marcell Pilecky obecnie pełniący funkcję Prorektora Apor Vilmos Katolikus Főiskola in Vác.

Pozostało już niewiele dni by w ślad za informacją dotyczącą możliwości opublikowania artykułu naukowego złożyć materiał do redakcji. Warto zatem przypomnieć zainteresowanym, iż w przygotowaniu jest publikacja prawnicza na temat: „Współczesne profesje prawnicze”. Zainteresowane osoby do opublikowania materiału korespondującego z tematyką publikacji zapraszamy do współpracy. Warto pamiętać, że zawody prawnicze, to obszar życia przed którym stają wciąż nowe wyzwania i zadania, zwłaszcza w zmieniających się obecnie warunkach. W ramach troski o ukazanie owych zadań u początku XXI wieku, Redakcja Pedagogiki Katolickiej przy współpracy z profesjonalnymi prawnikami przygotowuje w tym celu specjalną publikację książkową. Osoby z dziedziny prawa a więc praktycy i teoretycy zawodów prawniczych mają niecodzienną szansę na zaprezentowanie własnych przemyśleń na w/w temat w ujęciu naukowym.

Przed chwilą wrócił Pan z Przemyśla, gdzie uczestniczył Pan jako Poseł w koncercie finałowym „Tornister pełen uśmiechów” zorganizowanym przez Caritas. Jego głównym celem było wsparcie dzieci i młodzieży przed rozpoczęciem nowego roku szkolnego. Jak mi wiadomo, niemal każdego dnia uczestniczy Pan jako Poseł w podobnych spotkaniach śpiesząc z pomocą zarówno organizatorom jak i uczestnikom akcji. Pomimo, iż jest Pan posłem, członkiem i działaczem wielu sportowych organizacji, społecznikiem, przedsiębiorcą, znajduje Pan na różnego rodzaju zaangażowanie w akcje służące głównie dzieciom i młodzieży. Jak pamiętam z lat mojego pobytu w rodzinnej parafii Pana Posła, już wtedy przejawiał Pan inklinacje społecznika, człowieka muzyka, osoby odważnej do podejmowania wielu wyzwań. Wiem, że dziś nie tylko koledzy, znajomi, ale wielu ludzi z podziwem obserwuje Pana zaangażowanie, poświęcenie, otwartość na sprawy ludzkie, ich problemy. Stara się być Pan jako Poseł człowiekiem otwartego serca i rozumu.

Dziś u początku XXI wieku nadal dla wielu wychowanie słuszne i właściwe - to wychowanie bez wartości, bez odniesienia do Boga, zawieszone w próżni a więc wychowanie laickie. Jest ono różnie określane, definiowane i rozumiane. Ze strony zwolenników takiego kierunku wychowania i kształcenia kierowane są pod adresem zarówno samej pedagogiki katolickiej jak i osób tak rozumiejących wychowanie i działających w tym duchu różne inwektywy. Niekiedy w gronie zwolenników laickiego wychowania stają osoby, które same przeszły drogę wychowania katolickiego, a dziś z racji na różne przeszłości, zależności, zawiłości życiowe, utożsamiają się z pedagogiką bezideową, czysto teoretyczną, pozbawioną odniesienia do konkretnego Mistrza – jako Pedagoga, który jest autorytetem, wzorcem. W wychowaniu bowiem istotnym zawsze będzie ukazywanie wzorca ku któremu prowadzony będzie wychowanek. Wśród wielkiej rzeszy osób oddanych sprawie kształcenia i wychowania katolickiego jest znany nie tylko na Słowacji jako naukowiec, duszpasterz – ks. prof. dr hab. Franciszek Długosz.

Ubóstwo, to problem, który dotyczy całego świata. Jednak na przestrzeni wieków, przybierał on różny wizerunek i rozmiary. Ubóstwo związane jest przede wszystkim z brakiem środków na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych, takich jak: pożywienie, mieszkanie, odzież, transport. Szersze znaczenie ubóstwa, określa je jako złożone zjawisko społeczne, spowodowane takimi czynnikami jak: bezrobocie, liczbą rodzin wielodzietnych i niepełnych, bezdomnością, czy wskaźnikiem rodzin żyjących z osobą niepełnosprawną lub długotrwale chorą. Pomimo, iż Unia Europejska jest jednym z najbogatszych rejonów na świecie, to 17% Europejczyków ma tak ograniczone dochody, że nie może zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych. W dniu 4 września 2012 roku w Ružomberku (Słowacja) rozpoczął się Międzynarodowy Naukowy Kongres pt. „Európske a svetové kontexty chudoby v období sociálnych a demografických premien spoločnosti”. Organizatorem Kongresu jest Katolícka univerzita v Ružomberku - Slovensko, Rajagiri College of Social Sciences – India, Loma Linda University – Kalifornia (USA).

Na drodze naszego życia spotykamy różne osoby. Jedni obdarowują nas uśmiechem, inni zwyczajną dobrocią, inni śpieszą wieloraką pomocą. Ci tworzą grupę otwartego pełnego dobroci serca. Oczywiście – jak to bywa w życiu – spotykamy także ludzi o nieco odmiennych postawach. Kilka słów chcę poświęcić osobie, która posiada nadzwyczajny charyzmat dobroci serca. Jest to osoba, która dzieli się sercem, i tym wszystkim, czym ją Bóg obdarzył. Jak bardzo trzeba być mądrym, by zawsze być dobrym! Bo ten, kto przywiązuje się do dobrego drzewa, zyskuje dobry cień. Jej dobroć jest motorem życia. A wiemy, że dobro rodzi się wtedy, gdy zapomina się o sobie. Tą osobą jest Aleksandra Noyszewska – skromna, utalentowana, radosna, pokorna, przedobra, uczciwa z otwartymi oczami serca i duszy.

W drogę z nami

Dla wielu te słowa kojarzyć się zapewne będą ze słowami piosenki religijnej, śpiewanej często podczas pielgrzymek. Dla nas jako „Zespołu Redakcyjnego Strony” - to mały jubileusz a więc czas na podsumowanie, a zarazem to początek kolejnego odcinka drogi tworzenia, wzbogacania strony internetowej. Stronę „Pedagogika Katolicka” odwiedziło w ciągu niemal sześciu miesięcy ponad 10.000 osób. To już małe miasteczko. Tworzymy piękną wspólnotę ducha, serca, intelektu. Wiemy, że wśród odwiedzających tę stronę - to głównie nasi Przyjaciele, utożsamiający się z zawartością merytoryczną strony. Wam Drodzy Przyjaciele, za bycie razem z nami, za korzystanie z treści strony, za wszelkie wyrazy i formy wsparcia, życzliwości – serdecznie dziękujemy. Ale wiemy też, że stronę tę odwiedzają Ci, którzy niekoniecznie utożsamiają się z jej duchem katolickim. Wam Drodzy Państwo, także dziękujemy za bycie z nami, za wyrazy uszanowania tego, co tu znajdujecie. Razem tworzymy wspólnotę, która kroczy drogą życia. Wszystkich Was nadal zapraszamy mówiąc: „W drogę z nami”.

Wychowawcze oddziaływanie poezji wyraża się w kształtowaniu wyobraźni i uczuć, w inspirowaniu aktywności twórczej, w rozszerzaniu zakresu doświadczeń indywidualnych człowieka. Wielu powiada, że poezja leczy rany, jakie zadaje rozum. Zatem przeżycia estetyczne, towarzyszące poznawaniu utworów poetyckich, czynią nas wrażliwymi na piękno języka, na złożoność formy, wyrabiają smak literacki. Wywołana fascynacja utworem literackim pozwala niejednokrotnie odczuć jego humanistyczny sens, zawartą w nim myśl przewodnią. A życie pędzi wciąż do przodu, coraz prędzej gna i bryka i czasami w tym pośpiechu coś ważnego nam umyka. Tym czymś, jest właśnie poezja. Ci, którzy wiersze piszą lub czytają, są lepiej wychowani, czyli ukształtowani niż ci, którzy tego nie robią. Żyją w wielu światach, realnych i werbalnych, widzą więcej, czują więcej, lepiej się komunikują ze światem. Wyrażają to, co niewyrażalne, słyszą to, co zagłuszone. Poezja - w tajemniczy sposób - nigdy nie przestaje wychowywać zarówno poetów jak i ich czytelników. Prezentujemy mały tomik poezji autorstwa Cezarego Lipka.