• foto_nr_01.jpg
  • foto_nr_02.jpg
  • foto_nr_03.jpg
  • foto_nr_04.jpg
  • foto_nr_05.jpg
  • foto_nr_06.jpg
  • foto_nr_07.jpg
  • foto_nr_08.jpg

W towarzystwie Dziekana WydziałuMądry zawsze w swym działaniu szukał będzie dróg, które poprowadzą go do doświadczenia piękna, dobra, radości, szczęścia. Jest wiele dróg, a szczególnie droga teraźniejszości prowadzi nas ku przyszłości. Szczęście w życiu znajduje nie ten, kto biegnie ku niemu naj­szybciej przez życie, lecz ten, który potrafi się zatrzymać i zastanowić się, którą wybrać drogę. Nie warto, a wręcz nie należy budować własnego szczęścia na cudzej drodze, ważnym jest, aby odnaleźć własną i nią podążać. Ważnym jest również, by droga ta miała właściwy kierunek i cel. Istotnym jest, aby tę drogę podjąć, oświetlać jej mroki światłem miłości, nadziei, światłem umysłu i serca. W dniu 19 grudnia br. w ramach Wydziału Zarządzania Sportem i Turystyką AWF w Katowicach jego pracownicy zebrali się wspólnie na przedświątecznej agapie by wyrazić wzajemne życzenia, podzielić się radością i wyśpiewać pieśń nadziei. Pięknem życia człowieka jest zwykły prosty uśmiech z osobami z którymi przemierzamy w jakimś stopniu tę samą drogę.

1 2 3Minęło ponad dwa miesiące od rozpoczęcia kolejnego roku akademickiego 2018/2019. Wielu z nas zapewne podejmie, a nawet już podjęło nowe wyzwania, obowiązki, prace badawcze, zadania czy inne aktywności naukowe. Idąc naszym zwyczajem lat ubiegłych chcemy Państwa poinformować, iż od 01.10.2018 do 30.06.2019 roku jako tym razem Zakład Zarządzania Sportem i Turystyką Wydziału Zarządzania Akademii Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach przy współpracy Fundacji CAMPUS w Stalowej Woli, rozpoczęliśmy realizację Międzynarodowego Projektu Badawczego zatytułowanego: „Nauka, wiedza i mądrość drogą rozwoju społeczeństwa”. W tym roku warunki uczestnictwa w programie uległy pewnej modyfikacji. Warto się z nimi zapoznać, a jednocześnie podjąć już konkretne działania, aby zrealizować wymogi do uzyskania stosownego certyfikatu. Z racji na duże – jak zwykle - zainteresowanie programem informujemy, że w tym roku udział w programie został bardziej szczegółowo określony, aby nie było wątpliwości co do jego formy i stopnia udziału. Poniżej podajemy kilka ważnych szczegółów dających rozeznanie w tym temacie.

Zobaczcie jak jest dobrze przebywać razem z namiSłuszną tezę stawiał Cyceron mówiąc, że czym sen jest dla ciała, tym przyjaźń dla ducha, nie tylko odświeża siły, daje poczucie jedności, ale ukazuje drogę miłości Boga i człowieka. Warto więc budować, rozwijać i realizować wszelkie formy przyjaźni, które wnieść mogą w życie każdego z nas wiele wspaniałych wartości, bowiem wielokrotnie bywa, że już sam cień przyjaciela starczy, aby uczynić człowieka szczęśliwym. Trwając w okresie „Oczekiwania” i „Przygotowania” do rodzinnych i radosnych Świąt Bożego Narodzenia, niemal każdego dnia jesteśmy świadkami wielu pięknych i szlachetnych inicjatyw integrujących nas tworząc wspólnoty serca i ducha. W dniu 13 grudnia br. w Stalowej Woli w godzinach popołudniowych nadarzyła się sposobność by w gronie wielu „Budowniczych” dzieł nauki, kultury, duszpasterstwa razem świętować. Trwający czas adwentowy w sposób szczególny ukierunkowuje nas ku Tajemnicy Miłości, zrodzonej i obecnej w różnych wymiarach ludzkiej codzienności. To nie jedyny element, który stanowi fundament wspólnoty pragnącej żyć w duchu rodzinnym i przyjacielskim. Zgromadzeni na biesiadowaniu kapłani i świeccy wraz z przedstawicielami różnych środowisk chcieli dać wyraz przyjaźni, ta zaś warunkuje szczęście. Warto mieć osoby bliskie, warto mieć choćby jeden zaufany adres, pod który zawsze można pójść i być pewnym, że zostaniemy przyjęci. Ale w obecnych czasach warto znać choćby jeden właściwy numer telefonu, pod którym zawsze się ktoś odezwie, bez względu na porę dnia, bez względu na wszystko, podejmie z nami rozmowę – a to oznacza, że mamy przyjaciela, a to z kolei czyni człowieka szczęśliwym.

Uczestnicy konferencjiZagadnienie ojcostwa nie jest nikomu obce, bowiem każdy z nas posiada konkretne relacje zbudowane z własnym ojcem, któremu tak wiele zawdzięczamy. Wielokrotnie byłem świadkiem wielkiego strumienia peanu kierowanego ze strony wielu osób pod adresem własnego ojca. Jakkolwiek spojrzymy na określenie ojcostwa, na jego rolę i znaczenie w życiu własnego dziecka, zawsze dostrzeżemy jego wielki kapitał dobra, troski i szacunku względem dziecka. Jeden bowiem ojciec może więcej uczynić niż stu nauczycieli. Żadna mądrość, której możemy nauczyć się na ziemi, nie da nam tego, co słowo i spojrzenie naszego ojca. Tak postawione tezy zostały potwierdzone w zaprezentowanych przez prelegentów wystąpieniach podczas Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej jaka się odbyła w dniu 11 grudnia 2018 roku w Stalowej Woli, a zatytułowanej „Koloryt ojcostwa”. Grupa 30 prelegentów podczas sesji plenarnej, a następnie w trzech tematycznych sekcjach prowadziła ożywioną dysputę nad jakże ważnym i wciąż na nowo odkrywanym tematem „ojcostwa”. Zauważyć można, że tematyka ojcostwa odradza się i to nie tylko w aspeckie ekonomicznym, prorodzinnym, ale prospołecznym, kulturowym. 

Ojciec i synOjcostwo to nie tacierzyństwo, ale to fundamentalna relacja, która kształtuje nas na resztę życia. Wszystko zaczyna się w domu. W ojcowskiej trosce, uważności i cierpliwej wytrwałości wypełnionej miłością. W naszej kulturze dominujące motywy ojcostwa często sprowadzają się do dwóch kwestii: dużej nieobecności w życiu dziecka i nieumiejętności pokazywania swych uczuć. Czy tam winno być? Każda cecha nabiera przez płeć pewnego kolorytu, który – choć trudny do opisania – jest łatwo dostrzegalny, a w każdym razie odczuwany. Żeby dziecko weszło w świat normalny i rzeczywisty, taki, w jakim naprawdę żyjemy, musi to być świat dwupłciowy, a nie tylko kobiecy. Więc być ojcem – to umożliwić dziecku określenie - między innymi - swojej płci i roli w życiu, co decyduje później o możliwości szczęśliwego życia. Zapewne szerzej na ten temat będą prezentowane referaty podczas Ogólnopolskiej Konferencji Naukowej, która odbędzie się 11 grudnia 2018 roku (wtorek) w Stalowej Woli, od godz. 9:30, przy ul. Energetyków 11A. Organizatorem konferencji jest Akademia Wychowania Fizycznego im. Jerzego Kukuczki w Katowicach, Międzynarodowa Rada Pedagogów Katolickich oraz Fundacja Campus w Stalowej Woli. Ostateczny termin zgłoszeń mija 07 grudnia 2018 roku o godz.24:00. Osoby zainteresowane wystąpieniem prosimy o przesyłanie zgłoszeń drogą mailową na adres: Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. z pozycji strony internetowej www.pedkat.pl zakładka „Konferencje” i „Karta zgłoszenia”. Po jej wypełnieniu należy na końcu zgłoszenia kliknąć w słowo „Wyślij” i zgłoszenie zostanie automatycznie nam wysłane.

Przekazanie IkonySzanowni Państwo, to co miało być dopełnione, zostało dopełnione. Pamiętamy dobrze emocje związane z ogłoszonym konkursem, a dotyczącym 300.000 odsłoną strony internetowej „Pedagogiki Katolickiej”. Ogłaszając konkurs pisaliśmy wówczas: „Osoba, która jako pierwsza prześle nam drogą mailową na adres pedagogika@pedkat.pl screen strony www.pedkat.pl z liczbą wyżej wskazaną otrzyma - tym razem - niepowtarzalną i wyjątkową nagrodę. Z racji na wysoką liczbę odsłon musi być również wysoka nagroda. Zapewniamy, że będzie to nagroda składająca się z 3 części jako, że na początku licznika występuje trójka”. W dalszej części tekstu pisaliśmy, że wartość nagrody, jej znaczenie, jej rozmiar sięgną do takich wielkości, których żadna redakcja nigdy jeszcze nie zaproponowała. Zapewnialiśmy, iż będzie to nagroda oryginalna, wzbudzająca wielką radość, zaskoczenie, optymizm, a ponadto zapewni byt nie tylko jednej osobie i to na pewien czas. Ponadto nagroda ta będzie przydatna, przez wielu oczekiwana w marzeniach. Otóż w dniu 24 listopada 2018 roku w godzinach popołudniowych w Krakowie wręczyliśmy Pani Paulinie Tarasek – Zwyciężczyni nagrodę. I chociaż otaczała nas aura jesienno-zimowa, chociaż padał lekki deszcz, to fakt dokonywany i zarazem dopełniany, a związany z konkursem był pełen zaskoczenia, zadziwienia, wielkiej radości. (Foto poniżej tekstu)

Spotkanie z Dziekanem Wydziału Prawa THEYPapież Franciszek zachęca nas, abyśmy żyli w taki sposób, by po naszym życiu pozostał ślad. Takiego życia, chce od nas Bóg. Papież przestrzega przed paraliżem człowieka. Pierwszą przyczyną paraliżu jest lęk, poczucie, że niczego nie da się zrobić, że „w tym świecie, na naszych miastach, w naszych wspólnotach nie ma już przestrzeni, by wzrastać, marzyć, tworzyć”. Drugą przyczyną jest mylenie szczęścia z wygodą, a konkretnie „z kanapą”. Apeluje do każdego z nas „Zamieńcie kanapę na buty wyczynowe, Jezus was poprowadzi”. Należy sobie i innym przypominać, że trzeba mieć trochę odwagi, trzeba zdecydować się na zamianę kanapy na parę butów, które pomogą nam chodzić po drogach, o jakich nam się nigdy nie śniło. Po części to wyzwanie staramy się w różny sposób realizować wraz ze studentami wielu uczelni w Europie. W tych dniach nasze nogi, nasze buty zaprowadziły nas dróg do Lwowa, a następnie do Tarnopola. To właśnie tu wielokrotnie już stawaliśmy obok siebie w duchu przyjaźni, w duchu otwartości serca, by dzielić się szczęściem z innymi.

AWF 01Wciąż spotykając człowieka, wciąż odkrywamy nowe wartości. Nie bez znaczenia powtarzamy, że człowiek to wielka tajemnica, to wielki odrębny świat, to największy od Boga dar. Czyż nie jest dokładnie taki w naszym życiu? Spotkać człowieka pełnego miłości Boga, człowieka w pełni ludzkiego - to spotkać wielką tajemnicę, wielki dar, wielkie szczęście. Stawiam sobie pytanie, czym sobie zasłużyłem, że wciąż spotykam tak wspaniałych, szlachetnych, Bogu i ludziom oddanych ludzi. To zapewne jest tajemnica bez możliwości rozpoznania. Wiem zaś, że dowodem na tak postawioną tezę jest fakt kolejnego pięknego wydarzenia jakie miało miejsce dziś. A cóż to takiego? Jest poranek 19 listopada br. Z grupą studentów Akademii Wychowania Fizycznego w Katowicach ruszamy z Campusa w stronę Lwowa. Naszym celem jest pobyt i modlitwa na cmentarzu Orląt Lwowskich oraz poznanie AWF 03prastarego Grodu – Lwowa. Minęła godz. 6:00 – ruszamy w drogę. Ślady pierwszej aury zimowej dają o sobie znak. To jednak jest jedynie motywacją do refleksji nad ogólną zmianą jaka i w życiu człowieka wielokroć następuje. Przed nami ponad 500 km. Wiele mamy więc czasu by siebie bliżej poznać. Z każdą godziną rzeczywiście coraz więcej wiemy o sobie. To nas umacnia, ugruntowuje, integruje. Jesteśmy na miejscu – nekropolii, gdzie tysiące młodych bohaterów spoczywa, a którzy niegdyś oddali swoje życie w obronie Ojczyzny.