• 01.jpg
  • 02.jpg
  • 03.jpg
  • 04.jpg
  • 05.jpg
  • 06.jpg
  • 07.jpg
  • 08.jpg

Homo OECONOMICUSKim jest człowiek? Czy człowieka należy postrzegać jedynie w kategoriach ekonomii, w wymiarze czysto materialnym? Czy człowiek, to istota którą należy zawsze postrzegać w wymiarze cielesno-duchowym? Tego typu pytania stawiano w przeszłości i wciąż je stawiamy przyjmują różne odniesienia, oceny, kryteria. Na pytania te z reguły staramy się odpowiedzieć w sposób rzetelny, racjonalny, obiektywny. Jak pokazuje historia różne kierunki filozoficzne tworzyły i wciąż tworzą wielorakie koncepcje jednostki zakładając niejednokrotnie, że człowiek jako istota cielesno-duchowa działająca i funkcjonująca racjonalnie dąży zawsze do maksymalizacji osiąganych zysków duchowych i materialnych i dokonywania odpowiednich wyborów ze względu na wartość szeroko pojętą wartość zbawienia, kultury, ekonomii. W potocznym rozumieniu homo oeconomicus to człowiek działający zgodnie z tą zasadą. Czy rzeczywiście tak jest? Zapewne okazją do pochylenia się nad tym tematem w szerokim ujęciu interdyscyplinarnym posłuży organizowana przez Katedrę Pedagogiki Katolickiej KUL i Fundację Campus w Stalowej Woli w Stalowej Woli w dniu 24 października 2017 roku (wtorek) konferencja naukowa na temat: Ekonomia człowieka: zbawienie, kultura, biznes, finanse, prawo. Początek konferencji godz. 10:00 w budynku Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Stalowej Woli, ul. Energetyków 11a. Ostateczny termin zgłoszeń upływa 14.10.2017 roku o godz. 24:00.

Różaniec do granicTo modlitwa różańcowa dookoła Polski, to także projekt, którego głównym założeniem jest otoczenie całej Polski modlitwą różańcową. 7 października, w święto Matki Bożej Różańcowej, na zakończenie obchodów 100. rocznicy objawień fatimskich, Polacy udadzą się na granice kraju, by modlić się o ratunek dla swojej Ojczyzny i całego świata. Dokładnie 140 lat temu w Polsce w Gietrzwałdzie objawiła się Matka Boża i powiedziała „odmawiajcie codziennie różaniec”, 40 lat później w Fatimie powtórzyła to wezwanie – podkreśla Maciej Bodasiński z Fundacji Solo Dios Basta, która jest głównym organizatorem Różańca Do Granic i dodaje Dlatego pragniemy odpowiedzieć na zaproszenie Matki Bożej do odmawiania różańca i wziąć udział w duchowym działaniu na rzecz przyszłości naszej, naszych dzieci, naszego kraju i całej Europy. Ostatnie wydarzenia w kraju jeszcze wyraźniej uzmysławiają nam, że potrzebna jest nam pomoc Stwórcy, który jest jedynym, prawdziwym gwarantem miłości, jedności i pokoju. Dlatego chcemy za wstawiennictwem Maryi prosić Go o pomoc.

BiretŚrodowiska akademickie znów za kilka chwil zaczną żyć i funkcjonować swoim rytmem. W wielu ośrodkach wzmoże się na nowo ruch młodzieży zdążającej do swoich uczelni, akademików, stancji. Da się łatwo zauważyć większą liczbę ludzi młodych przemieszczających się ulicami miast i miasteczek. Dla wielu adeptów będzie to zupełnie nowa rzeczywistość miejsca i życia. Będą musieli poznać nowe otoczenie zarówno natury żywej jak i nieożywionej. To nowe doświadczenie młodych stanie się integralną częścią wielu wspólnot akademickich. Redakcja „Pedagogiki Katolickiej” świadoma nowych wyzwań i zadań jakie stoją przed studentami i pracownikami uczelnianymi, chce Wszystkim, przede wszystkim Studentom życzyć u początku Nowego Roku Akademickiego 2017/2018 – bez względu na miejsce, położenie, hierarchię, stopień zaawansowania etapu studiowania – otwartości serca i rozumu na nową wiedzę, doświadczenie, formację i służbę wobec swojej Alma Mater i wobec drugiego człowieka. Wszystkim zaś Wykładowcom, Nauczycielom akademickim życzymy dawania nieustannego świadectwa prawdy i wytrwałości w przekazywaniu nie skażonej wiedzy i mądrości życiowej. Pracownikom administracji uczelnianej cierpliwości i służebności wobec każdego mimo niekiedy trudnych sytuacji i wielości zadań do spełnienia.

Luter page0001Niechęć do dekalogu, odrzucenie roli Bożej Łaski, przekonanie o nieodwracalnym zepsuciu człowieka – to tylko niektóre spośród tez Marcina Lutra, którym od pięciuset lat hołdują protestanckie wspólnoty. W roku pięćsetlecia reformacji warto poznać najważniejsze błędy heretyka z Wittenbergi. Liczne błędy Marcina Lutra zostały przez pół tysiąclecia opisane już wielokrotnie. Jednak w roku, w którym wraca się do jego rewolty i nawet wewnątrz Kościoła katolickiego próbuje się usprawiedliwiać heretyckie tezy, trzeba je znów przypominać. Dokonał tego ostatnio Robert Siscoe z magazynu „The Remnant”. Warto podkreślić, że propagowana przez Lutra doktryna „sola fide”, zgodnie z którą grzeszny człowiek może przyjąć Boże przebaczenie jedynie poprzez wiarę w Jezusa Chrystusa, sprowadza się do hasła „wiara bez uczynków”. Ponadto jest ona zakorzeniona w zupełnie innym niż katolickie, pojęciu wiary, która usprawiedliwia i może zbawić człowieka bez konieczności posłuszeństwa wobec prawa moralnego. Jak zauważa Robert J. Siscoe, na stronach portalu remnantnewspaper.com, błędy Lutra i jego następców zrodziły się z pogardy do świętej sprawiedliwości Boga oraz Jego prawa moralnego, a także w wyniku konsekwentnego zakłócania Bożego Miłosierdzia. Są to, zdaniem autora problemy, które współcześnie zainfekowały wielu wysokich rangą hierarchów Kościoła. Należy pamiętać, że dla protestantów terminy takie jak wiara, łaska czy usprawiedliwienie mają inne znaczenie niż dla wiernych Kościoła Katolickiego. Watro uwzględnić ten fakt jeśli kiedykolwiek przyjdzie nam dyskutować z jakimś uczniem Lutra. W celu właściwego zrozumienia błędów w logice Lutra warto najpierw zastanowić się nad znaczeniem terminów takich jak wiara, łaska czy usprawiedliwienie, tak jak nauczał o nich Bóg w swoim Kościele.

Uczony page0001Przedstawiamy Państwu zapis rozmowy z najwybitniejszym, naszym zdaniem, teoretykiem Rewolucji – Pliniem Correa de Oliveirą. Pisarz ów znany jest Państwu z naszych łamów nie od dziś, po raz pierwszy jednak mamy okazję zadać mu konkretne pytania dotyczące przebiegu procesu rewolucyjnego.

Panie Profesorze, czym jest Rewolucja?

– Rewolucja to ruch, który zmierza do zniszczenia prawowitej władzy lub porządku i zastąpienia ich nieprawowitą władzą lub stanem rzeczy (celowo nie mówimy „porządkiem rzeczy”). Rewolucja może być krwawa lub bezkrwawa - na przykład dwie wojny światowe należą do jej najkrwawszych rozdziałów. Z kolei rozrastające się dzisiaj prawodawstwo socjalistyczne we wszystkich lub prawie wszystkich krajach stanowi niezmiernie ważną i bezkrwawą formę postępu Rewolucji.

Msza świętaCo do radości wszyscy jej pragniemy, wszyscy za nią tęsknimy, oczekujemy. To przecież takie naturalne i ludzkie. Cieszy nas widok człowieka radosnego, ale głęboko nas zastanawia widok człowieka smutnego. Niejednokrotnie stawiamy takiej osoby pytanie: dlaczego jest smutna, dlaczego płacze, dlaczego roni łzy? Nie zawsze otrzymujemy jasną i konkretną odpowiedź. Bo nie zawsze widać smutku oblicze, gdy łzy rzęsiste się leją, czasem serce pęka z rozpaczy, choć usta się śmieją. Zapewne wielu z nas miało podobne chwile radości i smutku. I pytano nas wtedy o przyczynę. Smutek jest niechcianym, lecz nadzwyczaj częstym gościem w Uczestnicy pogrzebunaszym życiu. Odwiedza nas bez zapowiedzi, wyjątkowo mocno akcentując swoją obecność. Czasami wywoływany jest przez drobne porażki, czasami zaś przez wielkie osobiste tragedie. Szczery smutek ma w sobie moc oczyszczającą dusze. Jednak w zbyt dużych natężeniach może okazać się on niezwykle toksyczny. Pod wpływem smutku często nie zauważamy pozytywów, które nadal goszczą w naszym życiu. W dniu 25 września br. w Budapeszcie zgromadzeni w kościele pod wezwaniem św. Emeryka nie pytali, dlaczego tyle smutku na twarzach, tyle zadumy, wyciszenia. Dziś bowiem żegnaliśmy śp. Margit Marki, która przeżywszy 102 lata odeszła do wieczności pozostawiając syna, trzy córki, kilkanaście wnuków i prawnuków. Ilekroć osobiście spotykałem się ze zmarłą ona wyrażała wielkie pragnienie przejśia do wieczności mimo wciąż dobrego zdrowia i fizycznej sprawności.

Plakat na UczelniNikogo zapewne już dzisiaj nie dziwi fakt powtarzanej tezy, że razem można więcej. Z tego powodu obserwujemy na wielką skalę podejmowanie wielorakich form współpracy na wszystkich szczeblach i odcinkach życia człowieka. Dokonuje się to zarówno w wymiarze danego kraju, ale też coraz częściej na wielką skalę w wymiarze międzynarodowym. W ten oto sposób stajemy się „globalną wioską” w której zacierają się różnice kulturowe, religijne. Z jednej strony widzimy wielką szansę w tym zjawisku kooperacji na rozwój, wzbogacenie, a z drugiej należy zachować czujność na uszanowanie tego co stanowi narodowość, tradycję, tożsamość. W dniu 21 września 2017 roku na zaproszenie Władz Narodowego Tarnopolskiego Uniwersytetu Ekonomicznego w Tarnopolu (Ukraina) z wykładem gościnnym dla kadry akademickiej i studentów wystąpił ks. prof. Jan Zimny. Zgromadzona w auli po brzegi społeczność uniwersytecka przez niemal dwie godziny z wielką uwagą uczestniczyła w wykładzie multimedialnym na temat: „Etykieta dyplomatyczna drogą do kariery zawodowej”. Dało się bez problemu zauważyć, że uczestnicy wykładu oczekują na tego rodzaju treści, zwłaszcza, że dominującą grupą słuchaczy byli obecni i przyszli prawnicy.

KolcelebraŚwiat jest pełen myśli, intencji, a jednocześnie spustoszenia i temu służących środków. Sytuacja współczesna jest taka jakbyśmy już przeżywali trzecią wojnę światową, a przecież wciąż jeszcze cierpimy z powodu skutków tej pierwszej wielkiej wojny, tej sprzed stu lat i tej ostatniej. A na drogach naszego życia stają wciąż różne wyzwania i zadania. Aby nim sprostać, podołać potrzeba niejednokrotnie wiele siły, mocy, samozaparcia, poświęcenia, a czasem wręcz heroizmu o różnej postaci i wielkości. Zapewne do takich postaci, która w swoim etapie życia podjęła wielkie wyzwanie stając się bohaterem należy János Estrerházy – wielkie człowiek, bohater i męczennik polsko-słowacko-węgierski. Upłynęło od tamtych zdarzeń wiele lat by w dniu 16 września 2017 roku jego prochy spoczęły w upragnionym miejscu, a pragnął spoczywać w Wierniziemi poświęconej na terenie Słowacji - miejscu urodzenia. To właśnie dzisiaj w Alsóbodok (słow. Dolné Obdokovce) odbyła się uroczystość upamiętniająca tę szlachetną postać. Uroczystościom przewodniczył J. E. Abp Marek Jędraszewski – Metropolita krakowski w obecności bpa polowego armii węgierskiej László Bíró, bpa Františka Rábka ze Słowacji, duchowieństwa i rzeszy wiernych z Węgier, Słowacji, Czech, Polski. Ze strony polskiej oprócz oficieli delegatem na uroczystość Ks. Abpa Andrzeja Dzięgi – był ks. prof. Jan Zimny. Msza święta w oprawie liturgicznej zespołów, chóru, sprawowana była głównie w języku łacińskim. Niektóre elementy były także w języku słowackim i węgierskim. Homilię wygłosił biskup polowy z Węgier prowadząc rozważanie w kierunku Krzyża, który zawsze jednoczy. Krzyż przeżywany przez Janosa Esterhazego dziś staje się zwornikiem narodów, budowania jedności w wierze, nadziei i miłości. Może nie jest to droga zamknięta, ale na nowo się otwiera i wzywa każdego z nas do stania pod krzyżem Chrystuda by przebaczyć jak Chrystus. Po Mszy świętej w uroczystej procesji przeniesiono urnę z prochami Jánosa Estrerházego do kaplicy Świętego Krzyża, gdzie je złożono w specjalnej krypcie.