• foto_nr_01.jpg
  • foto_nr_02.jpg
  • foto_nr_03.jpg
  • foto_nr_04.jpg
  • foto_nr_05.jpg
  • foto_nr_06.jpg
  • foto_nr_07.jpg
logo2

Życie ma sensCzłowieku, gdzie i po co tak pędzisz? Czy zastanawiasz się czasem w ogóle po co żyjesz? Po co my wszyscy jesteśmy na ziemi? Jaki jest sens naszego ludzkiego istnienia? Jak nadać sens naszemu życiu? Czy o tym kiedykolwiek myślałeś? Powiadają, że w życiu człowieka są dwa wielkie dni – jakie – zapytasz? Pierwszy to ten kiedy się urodziłeś, a drugi to ten, kiedy zacząłeś się zastanawiać po co żyjesz? Żyć niezależnie od tego ile razy spada na nas ciężar tego życia to rzecz zwyczajna, codzienna. Ale mamy prawo, wręcz obowiązek siebie pytać: czy nasze życie ma i jaki sens? Jaki sens nadajemy temu życiu? Często szukamy sensu życia przy zbyt abstrakcyjnych metodach, a pokolenia powtarzają, że życie jest proste i dlatego tak trudne do zrozumienia. Im rzecz prostsza tym trudniejsza do pojęcia. Nikt nie zaprzeczy, że życie to droga, która idziemy i na której spotykamy wiele osób, zdarzeń, przygód, doświadczeń. Nie chodzi przecież o to by tylko egzystować, ale żyć. Umieć żyć to sztuka, to mądrość, to wybór.

Wielu uważa, że najważniejszą rzeczą życia jest cieszyć się z niego, że go mamy. Utracić go to żaden problem. Każdy człowiek umiera, ale nie każdy człowiek żyje, wielu jedynie egzystuje. Trzeba żyć a nie tylko istnieć. Bowiem żyć to odkrywać jego sens, to mieć poczucie jego celu. Po co więc żyjemy? Odpowiedzi na to pytanie spotkamy mnóstwo. Po pierwsze należy podążać jedną a nie wieloma drogami, bo wtedy żadną celu nie osiągniemy. Droga do celu jaki wyznaczamy jest w naszych „rękach”. Klucze do niej my posiadamy. Po drugie, idźmy własną a nie cudzą drogą życia. Nigdy nie odnajdziemy się na cudzej drodze życia. Po trzecie – pokochajmy tę drogę jaką idziemy. Każda inna nie będzie naszą drogą. Trzeba kochać życie, aby je przeżywać, i trzeba przeżywać życie by je kochać. Życie nasze jest na tyle dobrym, na ile pozwalamy mu być wspaniałym. Po czwarte, należy umieć doceniać swoje życie. Nie można żyć szczęśliwie, nie żyjąc godnie, moralnie i uczciwie. Jeśli kiedykolwiek chcemy cieszyć się życiem to ten czas jest właśnie teraz, a nie jutro, za rok. Dzisiejszy dzień winien być dniem najpiękniejszym.

Życie to miłość, a miłość to życie. Kochaj go szczerze i bez reszty. Nie ten kocha, kto miłość głosi, lecz ten, kto milczy i w sercu ją nosi. Człowiek jest wielki nie przez to, co posiada, lecz przez to, kim jest, i nie przez to, co ma, lecz przez to, czym dzieli się z innymi. Zatem warto idąc przez życie rozważać w cichości serca jego tajemnice. Jeśli bowiem będziemy krzyczeć, wielu nas usłyszy, jeśli będziemy mówić cicho, wielu nas zrozumie. Przedziwną tajemnicą w życiu człowieka jest, że rośnie nieznacznie, w ciszy, jak drzewo - trudno to dostrzec, a jednak wzrasta. Takie są prawa naszego życia. Nie zmieniaj je, bo zmieniając je, zatracisz sens swojego życia, przegrasz swoje życie. Warto więc pamiętać, że nie trzeba być muzykalnym, by przegrać swoje życie.

Życie naprawdę ma sens. Wciąż warto powtarzać to sobie i innym. Najlepsza część życia ludzkiego to małe, bezimienne i zapomniane akty dobroci i miłości. Sztuka życia polega na tym, by cieszyć się małym, a wytrzymywać wielkie. Wielu chciałoby dziś kupić życie za przedwczorajszą cenę zapominając, że cena życia jest nieoceniona. Nigdy nie znajdziemy ceny za życie. A jeśli chcemy naprawdę życia swego z sensem, to najpierw winniśmy odkryć to, co w nim jest bezsensem. Nie samo życie jest dobrem, ale życie pełne dobra jest właściwym dobrem. Jest możliwe, że życie jest o wiele większe niż my, jednak równie dobrze my możemy być o wiele więksi niż życie. Musimy też pamiętać i o tym, że życie poczęte w łonie matki nie jest jej częścią, lecz nowym życiem ludzkim - innym, choć okresowo połączonym z życiem matki. Czy już odkryłeś drogę swego życia? Czy już wiesz dokąd zmierzasz?

Amicus